'Tegenwind is wind mee als je de andere kant opgaat'

Hij begon zijn loopbaan als aannemer, in de garage van zijn vader. Nu is Piet Boon een spraakmakende designer, wereldwijd bekend vanwege zijn beach houses, resorts, meubellijn Piet Boon® Collection, restaurants, boten, auto's en veel meer.

Les 1

Heb liefde voor je vak

"Mijn vader zat in de bouw. Hij was hoofd inkoop. Als jochie kwam ik graag op zijn werk. Ik kon gefascineerd kijken naar bouwsystemen, ik wilde ontdekken hoe bijvoorbeeld een houtverbinding in elkaar zat.

Ik wist op de MTS al dat ik mijn eigen bouwbedrijf wilde beginnen. Dan kon ik zélf ontwikkelen en bouwen. In 1981 schroefde ik een bordje op de muur van mijn vaders garage in Zaandam. 'Timmerman/aannemer' stond erop. Mijn eerste klus was de renovatie van een appartement op de Keizersgracht in Amsterdam. Een goede vriend, tandarts, had me gevraagd. Daarna verbouwde ik meer tandartspraktijken. Dat liep hard. Die tandartsen waren erg van de details, net als ik. Een ontwerp moet technisch goed te maken zijn. Het moet ook heel blijven, lang meegaan én comfortabel zijn. Als je uit de bouw komt, dan snap je hoe belangrijk dat allemaal is. Vanuit die gedachte ben ik gaan ontwerpen. Het liefst werk ik met echte, natuurlijke materialen. Die verouderen mooi.

In de jaren zeventig werd veel kunststof en trespa gebruikt. Dat was na een paar jaar al lelijk. Wij maken een stoeltje waarvan mensen hopelijk over dertig jaar zeggen: het is nog minstens zo mooi en ik zit er nog steeds graag op. Ik kijk nog altijd als een timmerman. Iedereen timmert beter dan ik, maar ik heb meteen in de gaten of een jongen zijn vak verstaat.

Onze bouwbegeleiders ken ik allemaal. Die zijn bij ons begonnen in de uitvoering, ze weten precies hoe het werkt. Ook figuurlijk. Ze zullen niet zo snel iemand op het werk afvallen, ze kiezen liever voor een positieve benadering. Een van onze beste bouwbegeleiders staat zelf soms nog mee te timmeren; gewoon omdat hij het zo leuk vindt.

De ontwerpers die we aannemen zijn jonge, enthousiaste gasten. Ze hebben duizend ideeën en komen met de idiootste prototypen. Dat hebben we heel graag, maar design moet wel functioneel zijn.

Als een stoel niet zit, dan wordt dat 'm niet. We testen alles heel goed, want dat iets terugkomt, dat kunnen we niet hebben. En we willen wel blijven vernieuwen, maar té trendy, dat doen we niet. Uiteindelijk moet alles terug op het smalle pad van functioneel design.

Ik houd ervan om dingen te maken die er over honderd jaar nog staan. Ik heb ooit een wijkje op IJburg getekend. Daar ging ik wel eens kijken met mijn dochter toen ze nog klein was. Ik dacht dan: ooit loop ik hier misschien weer met haar, wie weet achter een rollator. Het is toch een mooi idee dat zij later tegen anderen kan zeggen: kijk, dat heeft mijn vader nog gebouwd."

Les 2

Wees gedisciplineerd

"Mijn ouders waren best streng, maar ze gunden mijn twee broers en mij alles. Voetbal, waterpolo; we mochten overal op. Ik was vijf toen we voor het eerst op skivakantie gingen. Dat deed toen nog helemaal niemand. We kregen ook skischoenen. Daar moesten we van mijn moeder dus wel avond aan avond mee door de straat klossen, om ze in te lopen. Alsof je die lompe dingen kon inlopen, haha. Daar ging het haar niet om. Ze wilde dat we wisten: er kan veel, maar het spreekt niet vanzelf.

Mijn ouders hebben me al vroeg geleerd dat je hard moet werken voor de kost. Zodra ik mijn rijbebewijs had, ben ik taxi gaan rijden. Ik werk nog steeds heel hard. Die gedrevenheid en discipline heb ik vooral van mijn moeder. Ze is 91 en begint nog elke dag met ochtendgymnastiek. Van het WK Voetbal mist ze geen wedstrijd. Op zondagavond belt ze me: tjonge tjonge, wat speelde Ajax slecht. Die had dit anders moeten doen, en die had dat beter kunnen laten.

Ze is een nuchtere, mijn moeder, eentje van het type niet lullen naar poetsen. Dat past bij Noord-Holland. Je handen uit de mouwen en knallen met die handel. Ik houd daarvan. Ik hoor wel dat ik nogal poeha kan overkomen.

Zo ben ik helemaal niet. Mijn naam is inmiddels een merk, maar ik ben ook gewoon Piet Boon. Op feestjes zie je me amper en ik sta zelden in de bladen.

Mijn moeder heeft er bij mij vroeger strak de hand aan moeten houden. Ik was niet slecht, maar wel een rotjongen. Een lastig geval. Heel eigenwijs. Zei iemand: we gaan links, dan ging ik rechts. Als ik weer eens van school was gestuurd, dan moest zij de boel repareren. Mocht ik de volgende dag toch weer komen. Thuis kreeg ik heus wel op mijn donder. Dan zat ik aan mijn bureautje voor het raam, de muziek keihard aan, en dan kwam ze aanfietsen met een rood hoofd. Hoe dichterbij ze kwam, hoe harder ze ging fietsen. Die rótjongen, die moet aan zijn huiswerk!

Ik wil mijn kinderen alles geven en ik probeer een zo leuk mogelijke vader te zijn, maar er zijn ook duidelijke regels. Niet met die klotecomputer aan tafel, niet steeds dat gebel en gedoe. Toen ze net op de middelbare school zat, wilde mijn dochter steeds uit. Sinds ze zestien is mag ze. Wat denk je? Ze gaat bijna nooit."

Les 3

Ram tegen de wind in

"Ik ben een superoptimist en bloedfanatiek. Met alles. Ik deed vroeger triathlons, maar ik kon helemaal niet lopen. Ze vlogen me allemaal voorbij. En toch, tijdens het zwemmen dacht ik: dit ga ik mooi winnen. Dat dacht ik namelijk altijd: ik kan dit gewoon winnen. Het gebeurde alleen zelden.

Acht jaar geleden kregen we de opdracht om het interieur te ontwerpen van het Delano Hotel in Las Vegas. Philippe Starck had het Delano in Miami al gedaan, dus ja, het was wel écht top dat we dat project wonnen. Na anderhalf jaar bouwen waren er drie verdiepingen af en toen kwam de crisis. De financiering viel weg, de bouw werd stilgezet. Toen was ik even down. Heel even. Zo gaat dat bij mij. Ik werk heel hard om een opdracht binnen te halen en als ik dan verlies, dan kan ik best even van de leg zijn, maar de volgende dag ben ik de teleurstelling te boven en knal ik alweer. Ik ram graag tegen de wind in. Ik zie het zo: tegenwind is wind mee als je de andere kant opgaat. Er komen altijd weer nieuwe kansen."

Les 4

Streef altijd naar het beste

"Sergio Herman vind ik een held. Hij is zo'n ongelooflijke perfectionist. Laatst kookte hij op een feest van een gezamenlijke vriend. Ik liep even naar buiten, staat hij daar tegen een bankje te schoppen. Woedend op zichzelf. Ik geloof dat iets een fractie te gaar was naar zijn zin. Het eten was natuurlijk geweldig, niemand had er ook maar iets van gemerkt. Dat je altijd, maar dan ook altijd tot het gaatje gaat, dat vind ik dus top.

Ik snap wel dat hij is gestopt met Oud Sluis. Als je daar wilde eten, moest je ruim een half jaar wachten. En als het dan eindelijk zo ver was, dan moest Sergio er ook wel zelf staan. Hij was er dus altijd, écht altijd. Dat geeft zo'n onvoorstelbare druk. Ik heb het gemakkelijker, want ik heb een heel team om me heen. Bij Sergio draaide het echt om hém. Nu is hij met Nick Bril The Jane in Antwerpen begonnen. Ze doen het nadrukkelijk samen.

Wij hebben het interieur van het restaurant ontworpen en het ingericht. Boven hebben we een grote bar gemaakt. Het eten is er heerlijk maar de prijzen zijn toegankelijker. Sergio eet er zelf ook zijn hamburgertjes."

Les 5

Oud is het nieuwe jong

"The Eagles, Bob Dylan, The Stones - ik ben een beetje blijven hangen in die tijd. Het is muziek die ik altijd kan draaien. Pink Floyd vind ik ook nog steeds prachtig.

Bij de Olympische Spelen stond een schaatster op het ijs met een nummer van die band. Dat vind ik zó gaaf. Moet je eens kijken hoe The Stones op het podium staan. Mick Jagger is 70 en nog steeds een superheld. Op vakantie kwamen we hem een keer tegen. Hij stond aan de bar een drankje te bestellen. Ik zeg tegen mijn dochter: zie je die man daar, die is nou echt wereldberoemd. Zij naar Karin, haar moeder: mam, volgens papa is dat opa'tje daar heel beroemd. En ik dacht: opa'tje, ópa'tje? Ik zag een icoon, geen oude man."

Les 6

Je kunt het níet doen, maar doe het wel

"Met debiele wind ga ik kitesurfen. Of ik koop een te dure auto. Dit jaar had ik geen tijd om te skiën, maar ik ging toch. Twee dagen. Mijn moeder - ze is nog altijd heel bezorgd om mijn broers en mij - zei: jeetje, ga je nu echt voor twéé dagen helemaal... en je werkt al zo hard, en je bent al zo moe. Dan hoor ik heel even dat plagerige stemmetje in mijn hoofd: je kunt het ook níet doen. Dat kan bij mij op de gevel, echt. Ik ga er gewoon altijd voor.

Kitesurfen geeft een superkick. Het is het mooiste wat er is. Je vliegt en het gaat zó hard! Voor zorgen in je kop heb je echt geen tijd.

Het enige waaraan je denkt, is die golf: breekt-ie voor mijn neus, of moet ik erover heen springen? Mijn kinderen zijn gestopt; zo jammer. Ik heb heel erg geprobeerd ze weer zo ver te krijgen. Dan zeg ik: kijk, het waait. Maar ze willen gewoon niet meer."

Les 7

Vier je successen

"Karin en ik zijn eind 2012 gescheiden. Ze is sinds 1986 creatief directeur en ontzettend belangrijk voor ons bedrijf. We waren heel lang samen, ik had nooit gedacht dat het zou gebeuren. Nu weet ik: we hadden het altijd maar over werk, over de inhoud, en niet over het succes. Samenwerken gaat ons gelukkig nog steeds goed af, er is geen kinnesinne naar elkaar.

Met kerst vertrok ik naar Kaapstad. Dan zegt ze: wat leuk voor je, en dat meent ze. En nu, nu zijn we samen supertrots op onze projecten. Dat we op Wall Street een voormalig kantoorpand gaan ombouwen tot luxe appartementen, dat is toch ongelooflijk? Ik heb ontzettend veel respect voor haar. Misschien ben ik haar nog wel meer gaan waarderen."

Piet Boon

Piet Boon (Koog aan de Zaan, 1958) is ontwerper. Na een bouwopleiding aan de MTS begon hij zijn loopbaan als aannemer in Zaandam. Zijn multidisciplinaire designstudio ontwerpt totaalconcepten, maar tekent ook voor het design van villa's, kantoren, een jachthaven, servies en een auto. Op Bonaire heeft Piet Boon een aantal villa's gebouwd en ingericht. Deze beach houses zijn te huur - prijzen beginnen bij ongeveer 4.500 dollar per week. Een recent project van zijn hand is het interieur van The Jane in Antwerpen. Dit eind maart geopende restaurant van topkoks Sergio Herman en Nick Bril is gevestigd in de kapel van een voormalig militair hospitaal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden