Tegengeluid van een deeltijdfeministe

Marja Pronk: De spitsuurclub, Keuzevrijheid in de drukste fase van je leven. Artemis & co, Amsterdam. ISBN 9789047200611; 184 blz. euro 17,95

Marja Pronk (1967) is zelfstandig trainer en adviseur.

’Bij vrouwen zie ik te weinig begrip voor elkaars keuze, hoe ze hun leven inrichten en hoe ze werk en zorg combineren. Vrouwen willen elkaar nogal eens een schuldgevoel aanpraten. Doe ik er wel goed aan m'n kinderen uit te besteden? Of is het wel verstandig dat ik m'n werk opgeef voor de opvoeding van m'n kinderen?

Nico en ik zijn een typisch voorbeeld van een anderhalfverdienersmodel: hij werkt fulltime, ik drie dagen in de week. De zorg voor onze twee dochters van acht en zes komt vooral op mij neer. Dat is een bewuste keuze, zo hebben we het gewild, en die keuzevrijheid willen we ook graag houden.

Maar wat je nu ziet is dat wij vrouwen met een parttime baan aangesproken worden om méér te gaan werken. Dat moet in verband met de vergrijzing, we moeten de AOW betaalbaar houden. Daar ben ik niet tegen, meer werken - ik ben er zelfs heel erg voor, maar je moet niet alleen de vrouwen aanspreken die in het spitsuur van hun leven zitten, de drukke tijd dat alles bij elkaar komt: je voedt je kinderen op én je begint met de carrière. Je moet ook anderen aanspreken om meer of tot latere leeftijd te gaan werken, ouderen bijvoorbeeld. Iedereen heeft er de mond vol van dat we langer moeten doorwerken, maar daar wordt nauwelijks in geïnvesteerd, in Nederland ben je al vroeg klaar met je carrière.

Vrouwen voelen zich snel onder druk gezet, ze ervaren een zekere dwang om meer te gaan werken, een plicht. Ik geef toe: van de kant van de overheid is die dwang of plicht er niet. Maar het is het maatschappelijke klimaat dat die kant op gaat, we worden er naar toe gemanoeuvreerd, we moeten aan de slag. Ik hoor het echt overal om me heen: nu kunnen we het gelukkig nog, het anderhalfverdienersmodel, laten we hopen dat het ook zo blijft.

Je ziet het ook in fora op internet: óf je blijft werken, óf je zorgt voor je kinderen. Thuisblijfmoeders krijgen te horen dat ze moeten ophouden met hun gemuts, en zelf zeggen ze op hun beurt dat vrouwen die carrière maken hun kinderen verwaarlozen. En bij columnisten is het een geliefd onderwerp. In mijn boek noem ik het voorbeeld van Heleen Mees – die omschrijft het anderhalfverdienersmodel als ’een verraderlijk brouwsel van traditionele rolpatronen aangelengd met een vleugje feminisme', aan de andere kant heb je de borstvoedingsgoeroe Beatrijs Smulders – van haar is de uitspraak ’Vrouwen beunen het moederschap erbij en dat is niet goed’.

Ik heb anderhalf jaar aan dit boek gewerkt, gemiddeld een dag in de week. Het was ontzettend leuk om te doen. Ik wil een ander geluid laten horen, het tegengeluid van een deeltijdfeministe. Ik wil een discussie aanzwengelen – ik word er altijd blij van als mensen met elkaar in gesprek raken.

Wij vrouwen moeten solidairder met elkaar zijn. We willen allemaal hetzelfde, toch? We willen een combinatie van werk en zorg waarbij we lekker in ons vel zitten. En we willen ook van onze kinderen dat die lekker in hun vel zitten.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden