Tegen wil en dank Rotterdams

(Trouw) Beeld
(Trouw)

Rozenburg gooit de handdoek in de ring. Van het ooit uitgestrekte agrarische eiland rest slechts een geïsoleerd havendorp. Het klopt noodgedwongen aan bij grote buur Rotterdam.

„Ik heb er zelf een zekere symboliek in gezien”, zegt Gerrit Boertje, sinds tien jaar voorzitter van de Historische Vereniging Oud-Rozenburg. Op de beslissende raadsvergadering over de aansluiting van het havendorp bij Rotterdam eind vorig jaar had de Rotterdamse wethouder Baljeu een aardigheidje meegebracht: een replica van het zilveren theeblaadje dat aan de Coolsingel wordt gebruikt bij het indienen van moties. „Wij hebben Rozenburg op een presenteerblaadje aangeboden aan Rotterdam”, zegt Boertje bitter, „en nu kwam Baljeu dat lege presenteerblaadje terugbrengen. Ik vind dat erg.”

Met een Rozenburgse delegatie op de publieke tribune besluit de Rotterdamse gemeenteraad vanmiddag of het havendorp (12.700 inwoners) de elfde deelgemeente van Rotterdam mag worden. Het is de voltooiing van een proces van tientallen jaren waarbij het vroegere eiland Rozenburg is opgegeten door de naar de Noordzee oprukkende Rotterdamse haven.

De familiegeschiedenis van Gerrit Boertje (73) is de Rozenburgse geschiedenis in het klein. Tijdens de landbouwcrisis van 1880 trokken zijn grootouders naar het agrarische eiland in de Maas om er te gaan werken. Toen hij op de tuinbouwschool zat in de jaren vijftig kondigde ’de historische omwenteling’ zich aan. Scheepsbouwer Cornelis Verolme opende een werf aan de oostelijke rand van het eiland. Het was het begin van het Botlek-gebied. „Het ging in een adembenemend tempo. Mensen kregen een briefje thuis: ’We gaan uw land opkopen. Een dezer dagen komen we langs om er over te praten’.” De Rozenburgers ondergingen het gelaten. „Het grote Rotterdam, het landsbelang; het werd ons steeds voorgehouden.”

Op een informatieavond in Sporthal De Rozet op een koude januariavond dit jaar is de stemming net zo gelaten. Zwijgend luisteren ruim tweehonderd merendeels oudere Rozenburgers naar waarnemend burgemeester Jaap Wolf en alle fractievoorzitters, die hun voorhouden dat aansluiting bij de grote buurgemeente onontkoombaar is. Elders zou dat reden zijn geweest voor een heet avondje. „We zitten hier als aangeslagen vogeltjes”, constateert een vrouw bij het vragenrondje.

Het zelfstandig voortbestaan van Rozenburg kwam drie jaar geleden ter discussie te staan na een inspectierapport over de rampbestrijding. Het havendorp, omringd door petrochemische industrie, scoorde een dikke onvoldoende. De Zuid-Hollandse commissaris der koningin Franssen wist genoeg: Rozenburg moest opgaan in Rotterdam. Het college wilde er echter niet aan. De net aangestelde Wolf stelde bestuurlijk orde op zaken en bewoner Henk van Kruining haalde voldoende handtekeningen op voor een volksraadpleging die het ’nee’ kracht bij moest zetten. Maar vorig jaar zomer stak de ChristenUnie plots over naar het andere kamp en besloot de gemeenteraad alsnog tot aansluiting bij Rotterdam. „Gezwicht onder de druk van Franssen”, vermoedt Van Kruining. Hij zegt niks tegen Rotterdam te hebben. „Alleen de manier waarop. De bewoners hadden erin gekend willen worden.”

Boertje vindt dat Rozenburg zich beter had kunnen aansluiten bij de buurgemeenten op Voorne-Putten. De gedachte dat er volgend jaar Rotterdam staat op het plaatsnaambord noemt hij gezien de historie ’pijnlijk’. „Dat hebben we niet verdiend.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden