Tegen religie

Een 'waterdicht betoog' noemde tv-recensente Remke de Lange in deze krant het pleidooi tegen religie van wijlen Christopher Hitchens. Dat was in het 'Munk-debat' met oud-premier Tony Blair, te zien op YouTube en onlangs ook in het VPRO-programma 'Zomergasten'.

Hitchens noemde zichzelf een 'antitheïst'- zeg maar een atheïst die er veel aan doet. Toch was hij niet bang voor nuances. Zo vond hij de behoudende christen John Ashcroft, minister van justitie onder Bush junior, minder gevaarlijk dan Osama Bin Laden. Daar kan ik wel inkomen. Ik heb de verstrooide vader van John, Robert Ashcroft, nog als hoogleraar gehad. Die maakte al een volstrekt onschuldige indruk, ook omdat hij soms twee verschillende kleuren sokken aanhad.

Een waterdicht betoog tegen religie? Dat spreekt mij wel aan. Want hoewel niet duur - je glipt een kerk binnen en je wordt kosteloos bepreekt en gezegend - is religie een hoop gedoe. Op zondag ga ik naar de kerkdienst terwijl de buren nog knorren in bed; mijn tenen krommen zich telkens als Rome of Staphorst iets mals zeggen; en het ergste is dat ik voortdurend struikel over God die het leven volstrekt onvanzelfsprekend maakt, tot een genade. Hoe kom ik daarvan af? Misschien kan Hitchens me helpen.

Terwijl Blair zich in het debat uitslooft om te bewijzen dat godsdienst heus wel eens, voornamelijk toevallig en soms zelfs bewust, iets goeds voortbrengt, vuurt Hitchens oneliners af. Hij zegt dat religie kinderen 'bang maakt met beelden van de hel'. Navraag bij mijn dochters leert echter dat zij daarvan geen last hebben gehad. Goed, op 1 april heb ik ze wel eens de stuipen op het lijf gejaagd, maar de hel? Kennelijk was mijn opvoeding niet erg religieus.

Religie ziet vrouwen als 'inferieure schepselen', vervolgt Christopher Hitchens. Ik kijk naar mijn vrouw. Ze is net als ik predikant en schrijft ook columns, maar dan in een kekke glossy. Zo'n blad waarvoor je een zonnebril op moet zetten. Daarvoor vangt ze meer dan ik met mijn gekrabbel in de krant die morgen in de kattenbak ligt. Daarom ben je nog niet minderwaardig hoor, zeg ik soms tegen mezelf.

Voorts ziet religie mensen 'als geschapen, niet geëvolueerd'. Dat verschil begrijp ik niet. Waarom zou God, die immers alle tijd heeft, niet over de schepping van de mens lekker lang doen, met tussendoor een tukje van een paar eeuwen? Ja, maakt de mensheid niet elke dag duidelijk dat ze nog dicht bij haar vlooiende verwanten staat? Blijkbaar ben ik volgens Hitchens ook in dit opzicht niet religieus.

Hij zegt verder dat religie in 'het bovennatuurlijke' gelooft. Als dat zou kunnen, denk ik. Helaas zit God niet boven de natuur, als in een penthouse boven een woonblok, maar in mijn eigen huis, wat heet, mijn dagelijks leven. Dat is juist mijn probleem. God wil maar niet bovennatuurlijk blijven.

Ook gelooft religie volgens de trouwe marxist Hitchens in 'een eeuwige onveranderlijke machtsfiguur, een rechter en beul tegen wie geen beroep mogelijk is'. Nu raak ik in de war, want dit klinkt alsof het over Stalin of Mao of Pol Pot gaat, maar waren die niet atheïstisch? Hoe dat precies zit, moeten atheïsten echter zelf maar uitzoeken, want ik heb mijn handen al vol aan Moeder Teresa, eerder door Hitchens een 'fanaticus', 'fraudeur' en 'engel uit de hel' genoemd.

Terecht kreeg hij tijdens het debat applaus. Waterdicht toont hij aan dat ik niet religieus ben. Wat een opluchting.

Als dank ga ik maar eens een kaarsje aansteken in de kerk.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden