Tegen Amerika en voor de jihad

Jonge Palestijnen laten zich in de Libanese kampen lokken door geld en idealen. Ze sluiten zich aan bij radicale groepen en vechten de jihad.

Rij door het grootse Palestijnse kamp in Libanon – er wonen 80.000 vluchtelingen in Ain al-Hilwe – en bij elke verkeersdrempel zie je een andere organisatie. Een soldaat van de seculiere Palestijnse organisatie Fatah geeft een tour: „Deze soldaten zijn van ons. Die van Ansar Oellah. Hier heb je mannen van Esbat al Ansar. Die daar zijn van Djoend as-Sjam,” en het rijtje gaat door.

Sommigen zijn Palestijns, zoals Esbat al-Ansar. Anderen – zoals Djoend as-Sjam – bestaan enkel uit Libanezen, of Arabieren. De moslimfracties zijn te herkennen aan de ’Osama’-baarden. „Bij Fatah scheren we ons nog.” Ze vechten vaak met elkaar.

Het geweld van dit soort groepen beperkt zich niet tot het kamp van Nahr el-Bared. Vorige week vielen strijders van Djoend as-Sjam plotseling een legerpost aan bij Ain al-Hilwe, en doodden twee soldaten. „Emoties, weet u”, verontschuldigt de gids zich. „Een van hun leden is de zwager van Aboe Hreira vandaar.”

Aboe Hreira is de nummer twee van Fatah Islam, de groep die in Nahr al-Bared al drie weken strijd voert met commando’s van het Libanese leger. Die krijgen de ruim 250 radicale moslims maar niet klein. „Uiterst gevaarlijke mensen,” zegt een luitenant van het leger. „Ze blazen zich liever op dan zich over te geven.” Het leger is nu bezig om Nahr el-Bared plat te bombarderen.

Libanon lijkt plotseling vergeven van door Al-Kaida geïnspireerde radicale soennitische groeperingen. In de Palestijnse kampen zijn ze – door een regeling uit 1969 – veilig voor de Libanese justitie. Sommige leden hebben al een hele carrière als ’soldaat van God’ achter de rug. „Die heeft gevochten in Irak”, hoor je, en „Hij is in Tsjetsjenië geweest”.

Natuurlijk zijn wij tegen ze, zegt Aboe Ali Tanios, hoofd van de 550 Fatah-politiemannen in Ain al-Hilwe, „Maar we moeten wel het groene licht krijgen om tegen ze te vechten.” En zo eenvoudig is het niet. Alleen Esbat el-Ansar beschikt al over 300 strijders, van wie meesten zijn opgeleid in de trainingskampen van Bin Laden in Afghanistan.

Maar daar wil sjeik Aboe Obeida, een van hun leiders, het niet over hebben. Zijn soldaten zijn moslims die hun broeders willen helpen. „Ze zien wat er gebeurt in Irak en Afghanistan. Dit is een strijd tegen de Amerikanen en de Israëliërs, de jihad.”

De populariteit van de fundamentalistische groeperingen is geen nieuw fenomeen, zegt Ali Mohammad, Fatah’s tweede man in Libanon. „Dat is in 1991 begonnen, tijdens de Golfoorlog”. De Amerikaanse kruistocht voor democratie in het Midden-Oosten zint velen niet. „Wat zoeken die Amerikanen op islamitische grond?” vraagt een lid van Esbat al-Ansar de verslaggever.

Ali Mohammad weerspreekt Aboe Obeida’s bewering dat Palestijnen zich spontaan voor de jihad melden. „Achter al die bewegingen zit geld van Al-Kaida. Hier in het kamp ook.” Volgens hem zijn het boeven en criminelen. „Ze gebruiken drugs en kijken seksfilms.”

De Palestijnse journalist Ahmad Khattib meent dat geld, en niet religie, de grootste rol speelt. „Jongeren hier hebben geen werk, geen geld en geen toekomst. De afgelopen week kon niemand het kamp uit.” En als iemand dan vijfhonderd dollar per maand biedt voor een interessante carrière tegen de Amerikanen – „want iedereen is tegen de Amerikanen” – is de beslissing snel genomen.

Maar volgens verhalen van Libanese soldaten die tegen Fatah Islam vechten, zijn ze wel degelijk gedreven. „We hadden er een te pakken voordat hij zich kon opblazen. Boos dat ie was! ’Je hebt me mijn ontmoeting met de profeet ontnomen!’.”

Palestijnen binnen Fatah Islam, die tekenden vanwege het salaris, hebben zich inmiddels overgegeven aan de Palestijnse autoriteiten. De rest gaat door tot de dood.

Ahmad Khattib is somber. „Men wil een einde maken aan de islamitische groepen in Libanon. Zodra de gevechten in Nahr el-Bared voorbij zijn, is dit kamp aan de beurt.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden