Teamwerk CSC bezorgt Schleck gele trui

Cadel Evans verspeelde op de eerste Alpenklim zijn gele trui aan Frank Schleck. De Luxemburger profiteerde in het Italiaanse hooggebergte van zijn ploeggenoten van CSC.

In Australië bezorgde het dragen van de gele trui Cadel Evans een heldenstatus. Het peloton nam de machtsgreep van de renner van Silence-Lotto minder serieus. Een gebrek aan capabele knechten en een laffe stijl van koersen moesten hem in de Alpen gaan opbreken. Deze verwachting kwam in de vijftiende etappe van Embrun naar Prato Nevoso op pijnlijke wijze uit. CSC testte Evans op de slotklim, bevond hem te licht en gaf kopman Frank Schleck het gele leiderstricot. Bernhard Kohl nestelde zich op de tweede plek, net vóór Evans.

Een ontboezeming van Schleck na afloop van de race bracht het aanzien van de verslagen coureur verder aan het wankelen. De Luxemburger voelde zich zwak, toen hij aan de start verscheen. Steun van zijn ploeggenoten en de gedachte aan zijn veelbelovende positie in het algemeen klassement hielden hem op de been. Zonder tijdsverlies over de streep komen leek gisteren het maximaal haalbare resultaat. Toen de 28-jarige allrounder angst rook bij Evans, vergat hij zijn pruttelende gestel. „Cadel durfde geen aanval te plaatsen”, blikte Schleck terug. „Hij lette alleen op mij.”

Dankzij knap teamwerk van CSC kon hij tot deze conclusie komen. Halverwege de beklimming van Prato Nevoso, een col van de eerste categorie, sprong broer Andy weg bij een groepje klassementsrenners, onder wie Denis Mentsjov en Christian Vande Velde. Evans reageerde pas, toen de oudste Schleck probeerde aan te klampen. Toen medekopman Carlos Sastre plotseling versnelde en een flinke voorsprong nam, bleef Evans wederom achter Schleck aanfietsen. „Toen wist ik voldoende”, zei de nieuwe leider. „In de laatste vijfhonderd meter moest ik proberen een gat te slaan. Dat lukte.”

Kohl gaf de ontmaskering van Evans nog meer cachet. Samen met Sastre kwam de Oostenrijker 43 seconden eerder over de finish dan de drager van de gele trui, net voldoende om naar de tweede plek op te schuiven. Mentsjov rekende eveneens af met Evans. De Rus pakte 27 tellen op hem terug en verkleinde zijn achterstand op Schleck tot 38 seconden. Pech kostte de kopman van Rabobank een nog gunstigere uitgangspositie. Een valpartij smoorde een aanval in een vroeg stadium van de slotklim. Dat hij desondanks weer aansluiting vond, gaf aan hoe sterk Mentsjov zich momenteel voelt.

Buiten dit titanengevecht stal ritwinnaar Simon Gerrans de show, die deels plaatshad op Italiaans grondgebied. De Australische renner van Credit Agricole reed met drie medevluchters bijna 160 kilometer lang voor het peloton uit. Bij de bestijging van de col d’Agnel (buitencategorie), op de Frans-Italiaanse grens, had het viertal een voorsprong van ruim tien minuten. Gerrans, veruit de sterkste van hen, bereikte enkele uren later als eerste de top van Prato Nevoso. Kohl, de snelste van de achtervolgers, finishte op meer dan vier minuten.

Het overgrote deel van de coureurs beleefde minder plezier aan de etappe. De keuze van de Tourorganisatie om Italië aan te doen, zorgde voor gemengde gevoelens. Een regenbui maakte het gehavende wegdek zo glad, dat een geringe stuurfout direct fatale gevolgen had. Oscar Pereiro Sio was het grootste slachtoffer. De meesterknecht van Alessandro Valverde brak bij een duikeling tijdens de afdaling van de col d’Agnel een schouder en verliet de Ronde van Frankrijk per ambulance. Laurens ten Dam, de belangrijkste helper van Mentsjov, kwam bij een gelijksoortig incident met de schrik vrij.

Behalve het asfalt zorgde chaos op de flanken van Prato Nevoso voor gevaarlijke momenten. Waar Franse gendarmes de laatste kilometers voor de finishlijn strak bewaken, hanteerden hun Italiaanse collega’s een minder strak beleid. Op sommige stukken verschenen ze helemaal niet. Hierdoor veranderde de nauwe toegang naar de streep in een stuurloze mensenzee. Ruim vóór de renners de plek bereikte, werd dit een man indirect fataal. Toen zijn hart stopte met kloppen, konden hulpdiensten hem nauwelijks bereiken.

Frank Schleck refereerde nederig aan de slechte omstandigheden, die Pereiro Sio verdere deelname aan de Ronde van Frankrijk kostte. Nog geen maand voor de Tourstart in Brest ontsnapte hij aan een zware blessure. Tijdens de Ronde van Zwitserland belandde hij na een crash in een ravijn. In tegenstelling tot de Spanjaard hield Schleck slechts een paar schrammen over. „Ik heb geluk gehad dat ik niet ben gevallen”, vertelde hij zachtjes. „Met Oscar voel ik mee. Het peloton is als een familie. Onze gezondheid telt veel zwaarder dan een zege of het winnen van de gele trui.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden