Te voet door de Europese Unie

Bijna iedereen heeft wel eens een schoolreisje gemaakt naar het Haagse Binnenhof, waar de democratie zegeviert en de regering waakt. Maar de Europese Unie, die na 1 mei 25 landen telt en veel wetgeving ingrijpend beïnvloedt, krijgt slechts sporadisch bezoek. Deze wandeling leidt langs de Europese instituten in Brussel. Maar ze begint in België en komt daar ook weer uit.

Veel Belgischer kan het immers niet, als we metrostation Merode verlaten en de blik naar het oosten richten. Daar staat de arcade van de roemruchte Belgische koning Leopold II voor het vijftigjarig bestaan van België. We lopen het Jubelpark in. Hopelijk is het Legermuseum, rechts van de arcade, geopend. Op het dak zien we recht vooruit achter het Jubelpark de Wetstraat, de verkeersader naar het centrum.

Aan het begin van deze Wetstraat ligt het hart van de EU. We dalen af van het Cinquantenaire en lopen onder de Belgische vlag door, het park uit, naar de rotonde op het Schumanplein en staan voor het gigantische zilverkleurige Berlaymontgebouw. We gaan rechtsaf de Archimedesstraat in voor een ommetje rond dit gebouw waarin de Europese Commissie, het dagelijkse bestuur van de EU, officieel is gehuisvest. Al sinds 1991 staat het Berlaymont leeg vanwege asbest. Het opknapwerk is mogelijk in november klaar, de Commissie huurt ondertussen een alternatief. Dat is het Breydelgebouw: zo onooglijk dat we ons de aanblik besparen.

We slaan linksaf de Stevinstraat in, en aanschouwen de hoireca die op werkdagen goud verdient aan de Europese ambtenaren die er lunchen en dineren. Voor Kitty O'Sheah's Pub gaan we de Boulevard Charlemagne in. Rechts staat het glazen gebouw Charlemagne waar zes van de 24 directoraten-generaal (DG's) van de Europese Commissie zitten. Hier wordt beleid uitgevoerd, net zoals ministeries dat doen voor het kabinet. Met zo'n 18 000 ambtenaren is de Commissie de grootste werkgever van de EU.

De straat komt uit op de Wetstraat, vanwaar men een zeldzame blik krijgt op het gat dat is geslagen in de ooit zo volkse en levendige Leopoldwijk. Op de achtergrond de glazen hoogten van het Europees Parlement en links op de voorgrond, het pompeuze Résidence Palace. Er zitten een aantal persagentschappen in en er wordt geconfereerd.

Niet oversteken hier! De auto's razen de tunnel uit en zien ons niet. We gaan linksaf, voor het Berlaymontgebouw langs, en nemen het zebrapad boven de tunnel, recht tegenover het roze vierkante gebouw met de naam Justus Lipsius en het beeld van Europa op de stier. Hier zetelt de Raad van de Europese Unie, het orgaan van de regeringen van de lidstaten. De staatshoofden en regeringsleiders vergaderen hier tenminste vier keer per jaar, en ook de 'vakministers' komen hier geregeld samen. Vanachter het hek zijn nog net de hoge ramen boven de binnenplaats te zien. Daar gebeurt het dus allemaal. Jammer genoeg is het gebouw evenals de onderkomens van de Commissie niet vrij toegankelijk. Een stukje doorlopen, en we zijn weer op het Schumanplein. We slaan rechtsaf de Froissartstraat in, lopen langs de zijingang waar hoge gasten met groot politievertoon plegen aan te komen, en nemen de eerste straat rechts: de Justus-Lipsiusstraat. Bij het plein gaan we linksaf, naar het Leopoldpark voor een sluiproute naar het Europees Parlement. Maar let op: We zijn vlakbij het Jourdanplein, alwaar naar verluidt Brussels lekkerste frieten worden gebakken. We lopen dus het park in, blijven links van de vijver en verlaten het park links aan het einde van het pad. We vinden frietkot Chez Antoine achteraan op het Jourdanplein.

Maar we dwalen af. Terug dus, het park in, en naar boven. Langs de oude bibliotheek van de industriële familie Solvay en richting het glazen Europees Parlement. We houden links aan en belanden tussen twee hoofdingangen. Links vinden we het gebouw Paul-Henri Spaak met de plenaire vergaderzaal van de 626, straks, na de uitbreiding, 732 leden van het parlement. Nederland heeft nu 31 parlementariërs, straks 27.

'PHS' is via een loopbrug verbonden met het gebouw Altiero Spinelli. Hier zijn de restaurants en cafetaria, en houden de parlementariërs kantoor. Voor elk kamertjestaat een gebutste stalen kist voor de stukken die de parlementariers naar Straatsbrug meenemen, want daar staat een soortgelijk parlementsgebouw waar een week per maand wordt vergaderd. Vreemd, jazeker, maar zo wilde de geschiedenis van Europa dat, en de Fransen geven 'Straatsburg' niet zomaar op.

Een bezoek aan het europarlement is de moeite waard. Hebben we dit gedaan, of willen we doorlopen, dan nemen we de trappen rechts van de ingang van Spinelli en gaan onder het gebouw door. Rechts is het Infopunt, met folders, boekjes en sleutelhangers van de EU. We lopen rechtdoor, nemen de provisorische brug over de bouwplaats en komen uit op het Luxemburgplein. Hier een glimpje Brussels vertier, al worden de stoelen vooral bezet door parlementariers, ambtenaren en de duizenden lobbyisten die zijn neergestreken in de wijk die we betreden als we ons rechtdoor via de Luxemburgstraat richting het centrum van Brussel begeven. Niet zo spannend is het hier, maar dit is dan ook grensgebied: We verlaten Europa en komen terug in België. We steken de binnenring over bij het metrostation Troon en gaan rechts met de weg mee. Links doemt het Koninklijk Paleis op. We lopen ervoor langs, en gaan aan het einde links. Een meter of vijftig, en dan gaan we naar rechts. Een mooi uitzicht, en goed om te weten dat op deze Kunstberg de mooiste musea van de stad liggen.

We dalen af en gaan terug naar metro-of treinstation, of om verder te dalen tot in het centrum, naar het echte leven. Want de EU is er voor ons, niet omgekeerd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden