Te veel educatie, te weinig fictie 'DE VLINDER TILT DE KAT OP'

In 7 bioscopen.

Althans, dat wordt gesuggereerd. In werkelijkheid heeft de film een heel andere boodschap. 'De vlinder tilt de kat op' gaat over het heroveren van zelfrespect. David Storm, voorheen kerngezond, heeft multiple sclerose. Juist als hij zich heeft ontworsteld aan de verbittering, blijft hij met lege handen achter. Zijn dierbaren laten hem alsnog in de steek. Hij eindigt hulpeloos op het perron, net zoals hij begon. Hoezo omhoog getild? Hoezo ontwikkeling? Iets dat moeilijk lijkt, is ook daadwerkelijk moeilijk.

Hindernissen

Het wankele scenario, waar drie mensen jarenlang aan hebben gesleuteld, was slechts één van de hindernissen die Willeke van Ammelrooy moest overwinnen om haar speelfilm te kunnen voltooien. Veel erger nog waren de perikelen met haar producent. Halverwege de opnamen bleek hij opeens spoorloos verdwenen, bijna werd de produktie door faillissement genekt. Oprichting van een aparte stichting, persoonlijk gelobby, loyaliteit van de medewerkers en heel veel doorzettingsvermogen zorgden ervoor dat de film uiteindelijk toch nog is afgekomen.

Tekortkomingen

Die voorkennis kleurt het zien van het eindresultaat. Op twee manieren: enerzijds wil je tekortkomingen door de vingers zien, anderzijds wordt je bevestigd in je kritiek. 'De vlinder' is geen goede film, en voor een deel is dat te wijten aan de moeizame totstandkoming. Los daarvan is de intentie weinig gelukkig. Van Ammelrooy noemt 'Rain man' en 'Awakenings' als voorbeelden van wat haar voor ogen stond. Emotioneel geladen revalidatie dus, het menselijk drama achter de ziekte. Alles in haar film is op dat thema gericht en dat kan zelfs een vlinder niet tillen. De intentie verdrukt de fictie.

De fictie draait om David (Arjan Kindermans). Tien jaar nadat ms werd geconstateerd en hij zich van de buitenwereld afsloot, wordt hij onverwacht geconfronteerd met ex-vriendin Linda (Marjolein Beumer) en zijn zoon. Het vaderschap dwingt hem zijn houding te veranderen. Niet langer kan hij zich wentelen in zelfbeklag, er wordt weer wat van hem verwacht. Tegelijk nemen zijn fysieke mogelijkheden af en wordt hij verzorgd door Linda. Buitengesloten door Davids cynisme zoekt zij steeds meer contact met zijn heel wat toegankelijker broer (Rik Launspach). David wint zijn zoon, maar verliest zijn vriendin.

Het spel is geloofwaardig genoeg. De acteurs hebben de pech dat ze door het scenario zijn vastgezet in een web van symboliek en goede bedoelingen. Geen dialoog is zonder dubbele bodem, alles is even zwaar. De opdringerige symboliek, van fluitje tot gierzwaluw, geeft de acteurs nauwelijks ruimte. Teveel ademt 'De vlinder' de sfeer van een voorlichtingsdocumentaire, zoals Van Ammelrooy die voorheen voor Teleac maakte. Haar doorzettingsvermogen dwingt bewondering af, maar van een heuse speelfilm is nauwelijks sprake. Het is te veel educatie en te weinig fictie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden