Taxi

Slechts anderhalf uur was het vandaag. Slechts anderhalf uur heb ik in mijn dorpje moeten wachten op een taxi. Wat een gelul! Soms zitten we wel twee, drie uur langs de kant van de weg, hopend op een lift uit de bushbush.

Het is slechts zeven kilometer van mijn dorpje naar de bewoonde wereld. Klinkt dichtbij, maar hier betekent dat een halfuur over een weg die al dertig jaar niet onderhouden is. En dat in een Lada waar zo mogelijk nog langer geen hand naar uitgestoken is.

Hierin zit je dan met zijn achten. Op de achterbank zitten meestal vier vrouwen met hun manden vol pepers en kakelende kippen heen en weer te klotsen. Op de bijrijdersstoel zitten twee personen, waarvan de een met zijn zij tegen de deurpost schuurt, en de ander met zijn bilnaad over de versnellingspook. Vervolgens zit er ook nog iemand bij de chauffeur op de stoel.

"Mag ik even?", vraagt laatstgenoemde dan ook als hij wil schakelen. Waarna hij de pook zoekt in de zee van benen en iedereen moet verzitten naar gelang de versnelling.

Als de taxi vervolgens al op de velgen over de weg tuft, wordt er nog eens gestopt om drie zakken houtskool in te laden.

Uiteindelijk kom je dan met kramp in alle uithoeken van je lichaam aan op een kruispunt van wegen. Als u hier zou zijn, dacht u 'Wat een uithoek', maar voor ons is dit echt een uitje naar de beschaving. Hier kun je een taxi nemen naar de grote stad, een colaatje kopen en ze hebben hier zelfs elektriciteit! Nou ja, soms dan. Het blijft tenslotte Afrika.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden