Tango

Ephimenco noemt het een raadsel dat mensen de tango het mooiste moment van de huwelijksplechtigheden noemen, terwijl bij Máxima de tranen van zuiver verdriet over haar wangen rolden. Dat raadsel is snel opgelost: de tango kun je zien als het samengaan van individuele en collectief beleefde emotie. Een ideale combinatie van kunst- en volksmuziek, van vrijheid en strakke grenzen.

Oegstgeest en Jan Marten de Vries

Het is de muziek die het verhaal van het gemis vertelt. En dat heeft het hem gedaan. Niet het plaatje van een huilende prinses. Al zal dat de ontvankelijkheid voor de noten hebben versterkt. Als je het minder plat formuleert: door de tango werd men het meest geraakt. Zoals ik geraakt kan worden door 'Ne me quitte pas' of de 'Erlkönig'. Muziek die de (angst voor de) afwezigheid bezingt. Klanken die staan voor de onvolkomenheid van het leven. Dat heeft niets met onkunde te maken noch met eventueel benul van Latijnse verhoudingen. Het was de muziek, meneer Ephimenco, de tango.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden