Talenten van Marokko hebben geleerd om een team te zijn

Sofyan Amrabat. Beeld Hollandse Hoogte / VI Images (2)

De Feyenoorders Karim El Ahmadi en Sofyan Amrabat maken zich op voor hun eerste WK. Marokko reist vol vertrouwen naar Rusland: 'We hebben veel individuele klasse, maar zijn vooral een hechte groep'.

Karim El Ahmadi denkt even goed na. Hoe legt hij, geboren in het Overijsselse Enschede, uit waarom hij als voetballer heeft gekozen voor Marokko, waarmee hij deze maand uitkomt op het WK in Rusland? In het antwoord dat volgt, valt vaak het woord 'gevoel'.

"Vroeger, toen we nog klein waren, gingen we elke zomer vier, vijf weken naar het dorpje waar mijn ouders vandaan komen", vertelt de middenvelder van Feyenoord. "Als kind merkte ik dat er een groot verschil was tussen rijk en arm. In Marokko had je bedelaars. In Nederland zie je dat niet veel. Maar elke zomer had ik een leuke tijd. Ik speelde met jongetjes uit de buurt op straat. Voetbalveldjes waren er niet."

Toen El Ahmadi (33) voor het Marokkaans jeugdelftal gevraagd werd, twijfelde hij geen moment. Voor hem was het een vanzelfsprekendheid om het rood-groene shirt van de 'Atlasleeuwen' te dragen. "Ik ben opgegroeid in Nederland, zal hier ook altijd blijven wonen, maar als ik het volkslied van Marokko hoor, dan voel ik wel een bepaalde band met het land. Dat voelt gewoon goed."

Opvallende deelnemer

Marokko, dat voor het eerst sinds 1998 weer actief is op het WK, is al bij voorbaat een opvallende deelnemer in Rusland. Slechts zes spelers uit de 23-koppige selectie zijn geboren in het land zelf. Zo zijn El Ahmadi, Hakim Ziyech, Mbark Boussoufa en de broers Nordin en Sofyan Amrabat allen in Nederland geboren. Spelers komen verder uit alle windstreken. Of het lastiger is om daardoor een eenheid te creëren? El Ahmadi schudt zijn hoofd. "We zijn allemaal Marokkanen", lacht hij. "Zo denken wij helemaal niet."

En toch is er de afgelopen jaren iets veranderd bij Marokko. De spelers, veelal actief in Europese competities, opereren nu meer dan ooit als een team. "Ik heb in de twaalf, dertien jaar die ik bij het nationale elftal zit met veel goede voetballers samen gespeeld", kijkt El Ahmadi terug. "Maar dit is het beste team. We hebben veel individuele klasse, maar zijn vooral een hechte groep."

De credits voor het creëren van die teamgeest gaan vooral naar de Fransman Hervé Renard, die sinds twee jaar bondscoach is van Marokko. El Ahmadi kan zich nog herinneren dat Renard voor het eerst voor de groep stond. "Hij zei tegen ons: 'Hoe kan het nu zo zijn dat jullie - met jullie kwaliteiten - nooit naar een eindtoernooi gaan?' Vervolgens heeft hij de discipline aangehaald en erop gehamerd dat we een team moeten zijn. Daar ontbrak het aan bij ons. Het was ieder voor zich."

Karim El Ahmadi. Beeld EPA

Sofyan Amrabat (21), die naast El Ahmadi zit, vult aan: "Dat zie je nu ook terug in ons spel. We zetten vol druk. Met z'n allen. Dat eist onze bondscoach ook. Anders kun je gaan zitten."

Hoge verwachtingen

Het resulteerde in een soevereine WK-kwalificatie, waarin Marokko geen tegendoelpunt te verwerken kreeg en een gerenommeerd voetballand als Ivoorkust achter zich hield. Het zorgt ervoor dat de verwachtingen hoog zijn voor het komende WK. "Dat is logisch", vindt Amrabat. "In onze laatste wedstrijden hebben we goed gespeeld en een hoog niveau gehaald. Iedereen heeft er veel vertrouwen in."

Marokko moet het in de poule opnemen tegen Spanje, Portugal en Iran; stuk voor stuk sterke tegenstanders. Daarnaast doen vrijwel alle spelers mee aan de ramadan, die daags voor het eerste groepsduel tegen Iran afloopt. "Dat is goed te doen hoor", zegt Amrabat relativerend. El Ahmadi knikt. "Ik doe altijd mee aan de ramadan. In mijn carrière vond ik de wedstrijddagen het belangrijkst. Daar leefde ik helemaal naartoe."

Voor Amrabat en El Ahmadi heeft deelname aan het WK een andere betekenis. Amrabat kwam het afgelopen seizoen tot slechts 21 competitieduels (vooral als invaller) bij Feyenoord, terwijl El Ahmadi als aanvoerder wederom belangrijk was in de bekerwinst van de Rotterdammers. "Ik maakte me wel een beetje zorgen", bekent Amrabat. "Op een gegeven moment had ik acht weken achter elkaar niet gespeeld. Dan ben je helemaal niet in beeld, terwijl andere middenvelders wel speelden. Dus ja, ik ben heel blij dat de bondscoach mij heeft opgeroepen."

Voor El Ahmadi voelt het totaal anders. "Bij Marokko had ik de afgelopen jaren veel te maken met teleurstellingen", kijkt hij terug. "Nu komt alles ineens bij elkaar. Dat ik als 33-jarige voor het eerst een WK mag gaan spelen, is voor mij echt een droom die uitkomt."

Lees ook: Een zomer zonder Oranje, is dat een opluchting of een ramp?

Het WK voetbal begint bijna en Oranje is er niet bij. Oranjefan Olaf Stomp laveert tussen verademing en heimwee.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden