Review

Swingende gangsterfantasie

Regie: Michael Mann. Met Johnny Depp, Christian Bale en Marion Cotillard. In 80 bioscopen.

Het verhaal van John Dillinger, een van de grootste boeven in de Amerikaanse geschiedenis, is al vaker verfilmd, maar waarschijnlijk nooit zo swingend als door Michael Mann. Hij lijkt wel verliefd op de beruchte bankrover uit de jaren dertig, die met zoveel zelfverzekerde charme wordt gespeeld door Johnny Depp.

Filmmakers hebben een opvallende fascinatie voor boeventuig. Eerder dit jaar was er al het verhaal van een andere staatsvijand nummer 1. In het tweedelige ’Public Enemy Number One’ trok het leven van de Franse gangster Jacques Mesrine voorbij. Het ultra-realistische maffia-epos ’Gomorra’ bood zelfs een van de meest overweldigende filmervaringen van de afgelopen jaren, alsof de Italiaanse regisseur Matteo Garrone het genre van de maffiafilm opnieuw uitvond.

En Alain Delon steelt de hele zomer de show in het Filmmuseum. De gangster-trilogie die hij met Jean-Pierre Melville maakte (’Le Samoeraï’, ’Le Cercle Rouge’ en ’Un Flic’) behoort tot het beste wat de Franse cinema in de jaren zestig en zeventig heeft voortgebracht.

Michael Mann kent als moderne misdaadfilmer ook het klappen van de zweep. In ’Heat’ liet hij Al Pacino en Robert De Niro achter elkaar aanjagen, vooral om te laten zien dat het leven van de agent en de crimineel niet zo veel verschilden.

In ’Public Enemies’ doet Mann iets soortgelijks. Hij stuurt Christian Bale achter Johnny Depp aan, en presenteert daarmee het klassieke verhaal van de boef die de FBI-agent steeds te slim af is. „We zijn harder, slimmer en sneller”, triomfeert Dillinger. Tot aan zijn tragische einde is hij de held van het verhaal, de jongen die in de Amerikaanse Depressie-jaren banken gaat beroven, en de sympathie heeft van het verarmde volk.

Mann presenteert hem als een soort rock ’n roll-ster avant la lettre. Zie Johnny Depp bewegen op de swingende soundtrack van Elliott Goldenthal. Zie hoe hij in één golvende beweging het garderobe-meisje versiert, gespeeld door de beeldige Franse Edith Piaf-vertolkster en Oscarwinnares Marion Cotillard. Het is bijna kluchtig, het gemak waarmee hij in zijn prachtige zwarte mantel, automatisch geweer op de heup, door het leven gaat.

De film krijgt misschien wel wat last van het minimum aan psychologische duiding en over de Depressie-jaren in Chicago horen we alleen iets uit de radio schallen. ’Public Enemies’ is dan interessanter als gangsterfantasie, en als buiging voor een man die in de loop der jaren steeds meer mythe is geworden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden