Swingende dansvoorstelling krijgt geen vleugels

Dans
'Hart' van Danstheater Aya

Als het publiek de zaal in loopt, staan de vier dansers op het podium losjes te swingen. In danskleding die een variant lijkt op bekende merken als G-Star of Replay. Het is alsof je een beetje te vroeg op de avond binnenkomt in een disco waar de dansvloer nog bijna leeg is. Dan zwelt de muziek aan: techno maar ook oude hits van Marvin Gay en The Village People. De dansers bewegen steeds dichter naar elkaar toe en eindigen als twee zoenende stelletjes, die de zaal inkijken alsof zij zich betrapt voelen.

Voor de zaal stampvol jongeren van een jaar of veertien kan de voorstelling 'Hart' van Danstheater Aya dan al niet meer stuk. Het is één groot feest van herkenning en de dansers doen wat de meeste van hen nog nét niet durven. Bij elke dansscène swingen ze zelf mee op hun stoelen. Bij elke zoen gaan er golven van afschuw en opwinding door de zaal. En als de voor hen stokoude popzanger Leon Tol op het podium naar voren treedt, kijken ze alsof hun vader het schoolfeest komt verstoren.

Jongerendans is meestal een mix van moderne dans en dansstijlen uit de jongerencultuur. De voorstellingen combineren dans vaak met spelscènes uit het dagelijks leven van de jongeren. Dat vraagt ook om technische hoogstandjes en theatrale vondsten die het publiek daarbovenuit tillen. Anders imiteer je hun feestje zonder daar veel aan toe te voegen. Aan dat euvel lijdt 'Hart' een beetje. Al is er een vijfde speler toegevoegd aan het tableau, die qua leeftijd en muziekstijl een contrast vormt met de jongeren: dat is niet genoeg om de voorstelling vleugels te geven.

De muziek is aanstekelijk en de dans gevarieerd, van techno tot salsa en flamenco. Maar pas aan het slot raakt de voorstelling écht in het hart. Eén beeld blijft op het netvlies kleven: een dichte wolk van paarse bladeren dwarrelt door de lucht en vormt ook een dik tapijt op de grond, waarin de dansers uitgelaten stoeien, rondrennen of touwtje springen. Ook de hit 'Life is life' van Opus - "Lalalalaláá, life is life..." - klinkt dan als poëzie in de oren.

Nita Liem, van Don't hit mama, is een van de meest verrassende choreografen in de jongerendans. Zij put inspiratie uit de roots van Afrikaanse en Amerikaanse dans en de manier waarop jongeren deze dansvormen naar hun hand zetten. Wat zij zelf maken van stepping, streetdance of flamenco - op straat, in de clubscene of in hun tienerkamer - is de basis van haar choreografieën. Vanaf 4/11 speelt 'Take it to the bridge'. Info: www.donthitmama.nl

ISH maakte naam met spectaculaire skatedans, streetdance en acrobatische trucs op snoeiharde muziek. Ze mixen dans ook inventief met boksen, balsport of rijden ritmisch op circusfietsjes. Na het succes van StormISH en MonteverdISH, waarin hiphop samengaat met Shakespeare en Monteverdi, is artistiek leider en multitalent Marco Gerris weer even terug bij de basis. 'Boyish/Girlish', te zien vanaf 6/11, is dansentertainment over 'the battle of the sexes'. Info: www.balls.nl

Meer jongerendans
Danstheater DOX is de oudste in het jongerendanscircuit. Aan het gezelschap is ook een opleidingstraject verbonden, waarin ervaren dansers de 'peer educators' zijn van nieuwelingen in het vak. DOX kiest steeds weer nieuwe invalshoeken om de jongerencultuur een verrassende draai te geven, zelfs de combinatie streetdance en poppenspel is in hun handen ineens een hit. De theaterscènes zijn vaak uit het leven van de jongeren gegrepen, die niet bang zijn om kwetsbaar en emotioneel op de planken te staan. Deze maand speelt 'The Chosen One' in het Stadhuis Den Haag. Info: www.theatergroepdox.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden