Sven Kramer hervindt zijn bravoure met Europese titel allround

Sven Kramer, tijdens zijn 500 meter op de EK allround in Collalbo.Beeld ANP

Na een moeizame aanloop reed Sven Kramer een geslepen kampioenschap. Hij voelde zijn dominantie weer. Zijn tiende EK-titel vindt hij daarom een van de mooiere zeges uit zijn carrière.

Precies op de plek waar Sven Kramer als broekie in 2007 zijn zegereeks liet beginnen, kreeg hij gisteren zijn branie terug. Na een moeizaam voorseizoen, waarin hij wederom kampte met rugpijn, won hij dit weekend zijn tiende Europese titel in het zonnige Italiaanse bergdorp Collalbo.

Op het podium, met op de achtergrond besneeuwde bergtoppen, sloeg hij even de handen voor zijn hoofd, alsof hij het zelf niet kon geloven. “Na zo’n voorseizoen kwam ik eerder in vorm dan ik eigenlijk had gedacht.” Zijn zege behoorde daarom tot een van de mooiere uit zijn carrière, vertelde hij na afloop. Patrick Roest werd tweede, de Noor Sverre Lunde Pedersen won brons.

Kramers verhaal in Collalbo kreeg met zijn titel een kop en een staart. Twaalf jaar geleden was juist hier de plek waar hij voor het laatst niet als favoriet was gestart bij een Europees kampioenschap. Destijds was hij de schaatser die zijn eerste grote titel nog moest winnen. Uiteindelijk won hij zo gemakkelijk van zijn Italiaanse rivaal Enrico Fabris, dat hij tijdens zijn 10 kilometer ging ‘pierewaaien’, zoals zijn coach Gerard Kemkers zei.

Sokken

Het was een ‘mentale overmacht’ die Kramer voelde, toen, in 2007. Hij kon winnen waar en wanneer hij maar wilde. Het was een overmacht die hij tot dit jaar niet kwijtraakte, zelfs al schaatste hij in 2011 en 2014 niet. Negen keer werd hij in de tussentijd zowel wereld- als Europees kampioen, en vier keer olympisch kampioen.

Dit jaar, en eigenlijk al sinds de nog gewonnen 5 kilometer op de Spelen, was het alleen nog geen pierewaaien. Kramer reed een goede trainingswedstrijd in oktober, maar vertilde zich daarna aan een koffer. Zijn rug protesteerde hevig, hij kon zijn sokken niet aandoen. Na een verdwaalde 1500 meter op een wereldbekerwedstrijd in Japan koos hij voor een herstelperiode in eigen land. Op de NK afstanden eind december reed hij voornamelijk achter ploeggenoot Patrick Roest aan, en hij liet de 10 kilometer schieten. Het ging allemaal niet lekker. Her en der viel het woord ‘stoppen’.

Kramer zelf trainde door. Volgens coach Jac Orie hoefden er geen trainingen uit het schema gehaald te worden. Het resultaat volgde dit weekend. Hij voelde zijn dominantie weer, ook al was het nog steeds geen pierewaaien. “Zaterdag kon ik de schade beperkt houden. Vandaag kon ik echt aanvallen, een tactisch plan maken, dat tot uitvoering brengen en het laten lukken. Dat is het spel van sport en geeft een fijn gevoel.”

Krameriaans

Kramer (32) reed het hele weekend weer met zichtbaar bravoure, ook al werd hij een beetje geholpen door twee slechte ritten van zijn concurrent en ploeggenoot Patrick Roest. Zijn zelfvertrouwen zat in kleine dingen. Zaterdag al, na zijn gewonnen 5 kilometer (de eerste die hij won sinds de Spelen). Toen kwam hij met een bijna typisch Krameriaans onderkoelde uitleg van zijn dag. “Ik heb liever niet zo’n spannend toernooi.”

Gisteren nam hij na afloop van de wederom gewonnen 1500 meter bij het uitrijden de buitenbocht en zwaaide met een brede glimlach naar de kleine Kramer, die zijn vader al dan niet bewust aan het aanmoedigen was. Te zien was een man die nog over had. Iemand die zich goed voelde.

Wat ook een fijn gevoel gaf, was de setting − en de wederom Nederlandse hegemonie met drie van de vier titels. Kramer is fan van wedstrijden in de buitenlucht, ook al komt het hem als fysieke schaatser niet altijd goed uit. Het is goed voor de sport. Collalbo ligt Kramer wel. Hij komt er vaak op trainingskamp. Het eten is er lekker, er kan in het dal goed worden gefietst en de ijsbaan ligt op hoogte (zo’n 1200 meter). Belangrijk voor het aanmaken van rode bloedlichaampjes.

Sneller

Was vorig jaar het wereldkampioenschap allround in Amsterdam een goed geslaagde pr-stunt, in Italië moest het buitenschaatsen het dit weekend vooral van de omgeving hebben. Wel met een betrekkelijk magere entourage (er was slechts één klein tribunetje gebouwd − zelfs op de wedstrijddag maakte het leven amper geluid), maar ook met vergezichten die bij de Dolomieten horen. Met sneeuw was het plaatje beter geweest, maar de vlaktes rondom de ijsbaan bleven drie dagen bruin.

Voor Kramer maakte dat niet uit. Hij genoot vooral van zichzelf. Op zijn leeftijd moet hij ‘kien’ zijn om op de juiste momenten in vorm te zijn. “Ik kan niet altijd meer goed zijn. In februari wil ik op de WK afstanden winnen. Dit komt sneller dan verwacht.”

Hij moest nog wel voor zijn titel vechten. Roest, die op de 10 kilometer (maar) 2,6 seconden achter Kramer stond, kwam in de laatste twee rondes nog sterk opzetten, ging Kramer nog voorbij, maar pakte slechts vier tienden terug.

Roest zelf vond zich maar ‘dom’. “Ik had eerder moeten versnellen. Maar daar had ik het zelfvertrouwen niet voor.”

Kramer wel, die reed op ervaring een geslepen kampioenschap. En die tiende titel? Nee, dat maakt het niet speciaal. Dat is maar een nummer. “Het mooie komt vooral door de situatie vooraf.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden