’Svadebka’ is een aanwinst

Grachtenfestival: ’Svadebka! De Dorpsbruiloft’, van Strawinsky. Za 15/8 Hermitage, Amsterdam. Herhaling t/m 6/9 in Amsterdam, Utrecht en Electra (Groningen). Info: www.dorpsbruiloft.nl en www.grachtenfestival.nl

Geen passender locatie denkbaar voor een Russische boerenbruiloft dan de binnentuin van de Hermitage Amsterdam, het filiaal van het museum in Sint-Petersburg. Daar stonden zaterdagavond eettafels opgesteld onder de strak blauwe lucht, met kannen water voor tijdens de voorstelling en een boerenfeestdiner met wijn na – het publiek waande zich in dorps Rusland.

Slagwerkster en artistiek leidster Peppie Wiersma zag een visioen werkelijkheid worden met haar muziektheatervoorstelling ’Svadebka! De Dorpsbruiloft’. Of liever gezegd: ze realiseerde het visioen dat Igor Strawinsky zo’n eeuw geleden had over wat veel later ’Les Noces’ werd. De componist raakte in die jaren gefascineerd door de bravoure-achtige mogelijkheden van de mechanische piano en wilde het ding inzetten als instrument in zijn opera.

Door de pianorollen wordt zo’n pianola een meedogenloze meespeelband. Strawinsky voorzag allerlei coördinatieproblemen met de door echte musici bespeelde cimbaloms, het harmonium en het slagwerk. Hij besloot het project halverwege af te blazen en om te werken.

Wiersma deed er jaren over om Strawinsky’s droom te voltooien. De erven (’twee oude dames omgeven door advocaten’, aldus Wiersma) bewaken de rechten als een Cerberus. Maar toen ze daar na jaren volhouden eenmaal doorheen was, zette ze componist Theo Verbey aan het werk om de oer-’Noces’ in die curieuze bezetting af te maken.

Het resultaat klonk waanzinnig en uitbundig. Cappella Amsterdam leek als collectief dorpskoor voortgestuwd door een gigantische slagwerkmachine in technicolor-kleuren. De computergestuurde pianola dicteerde het onverbiddelijk strakke tempo, de cimbalomspelers, slagwerker en harmoniumspeler voegden zich als menselijke radertjes in het mechaniek. Deze ’Svadebka’ is een aanwinst. Marc Pantus verzon één grote feestregie, waarin Strawinsky’s ’Scherzo à la Russe’ (voor deze gelegenheid meesterlijk bewerkt door Louis Andriessen) en ’Histoire du Soldat’ (met Judith Herzberger als nurks-droge voorlezer van haar eigen vertaling: „Decor als in scène twee, met de klokkentoren”.) op een natuurlijke manier overgingen in de bruiloftspartij. Een lichtvoetige regie met grappige vondsten, de nadruk op het collectief en ondersteund door een zwart-wit geschetst toneelbeeld met prachtige bordkartonnen attributen.

Heel knap hoe de ongedirigeerde musici en zangers in timing en zuiverheid bij elkaar bleven, ondanks de fysieke afstanden en de zomerwind. En wat een musici stonden er op het podium! In ’Histoire’ speelde zangeres Antje Lohse overtuigend de prinses, met gek hupsdansje. En in de klokgeluiden aan het eind hoorde je hoe Andriessen zich negentig jaar geleden al aankondigde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden