Suspense en suggestie bij Peeping Tom

DANS

Start Again Nederlands Dans Theater ****

Tot er in 2019 een nieuw cultuurcomplex aan het Spui verrijst dat domicilie moet verlenen aan het Nederlands Dans Theater (NDT), het Residentie Orkest en het Koninklijk Conservatorium, is het goed toeven rond en in het Zuiderstrandtheater. Het voorlopige huistheater van NDT ligt hier wat afgelegen aan de Scheveningse kust. Met zeelucht in de longen, kraag omhoog vanwege een bries die om de betonnen toneeltoren loeit, raakt het hoofd als vanzelf leeg.

'Start Again' is de veelzeggende titel van de opening van het nieuwe seizoen op deze nieuwe plek. Terug naar de vernieuwende, uitdagende kern van waar NDT voor staat, zo lijkt choreograaf Paul Lightfoot deze verhuizing te zien, alhoewel hij dit al zegt sinds zijn aantreden in 2012 als artistiek directeur.

Het recente 'Stop-Motion' (2014), van de hand van Lightfoot zelf en choreograaf Sol León, staat op het programma, alsook een tweeluik van Gabriela Carrizo en Franck Chartier van het Belgische collectief Peeping Tom. Een geforceerde combinatie is dat, want het tweeluik staat zó duidelijk op zichzelf en de delen lopen met een ingenieuze ombouw zó in elkaar over dat het geen ander ballet naast zich duldt. Lightfoot heeft meermaals aangegeven vaker avonden rond één choregra(a)f(enduo) te programmeren, met één duidelijk smaakpalet. Waarom durfde hij dat met Peeping Tom niet aan?

Peeping Tom maakt beeldend danstheater waarin het je duizelt van de filmische verwijzingen. Hitchcocks 'Birds' op ramkoers met Polanski's 'Repulsion' in een bewegingsthriller waar tijd filmisch kan worden teruggedraaid of vooruit gespoeld, vol optische illusie, verdwijn- en verschijntrucs, vervormde echo's uit het verleden en gerauschmacher-effecten.

Hoe betrouwbaar zijn herinneringen, is de onderliggende gedachte, en we zien flarden, suggesties van verhalen: een stervende man, een noodlottige affaire, een vrouw die waanbeelden krijgt rond haar baby. Fantasie en werkelijkheid gaan met elkaar op de loop in de twee delen die met een fifties retrogevoel en dito setting naar elkaar verwijzen - deel 2 gaat verder waar deel 1 zo'n beetje ophield. Er wordt stevig gefoefeld met Hitchcockiaanse suspense en een strak beknotte blondine krijgt het laatste woord: 'I did everything to please you.'

De dansers gaan los in dit surreële movie park met horrortrekjes, ledematen die knakken als Linda Blair in 'The Exorcist' en een bezweringsdans rond een laser eyes baby die bij Rosemary uit de wieg lijkt geplukt. De suspense wordt nét geen trucje, de opvolging van vondsten nét niet obligaat, maar het brengt de T van NDT wel terug in de naam, en hoe. Volgende keer als dragende pijler van de avond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden