Surrealistische bijeenkomst in een weiland bij Weesp

Ex-minister Plasterk ontvangt het boek 'Nieuw Realisme' met 159 werken uit collectie van ex-bankier Dirk Scheringa. (FOTO ROBIN UTRECHT ANP)

weesp – - Het gebeurt niet vaak, een persconferentie tussen de weilanden. Een duo speelt jazzy muziek, piano op een keyboard, contrabas op een cello.

Een podiumpje is opgericht in het hoge gras; een schilderij van Carel Willink met een zeppelin boven de PC Hooftstraat staat op een ezel; een tractor met maaimachine komt met enige regelmaat langspruttelen en in de verte raast het verkeer over de A1. Wat bizar allemaal.

Het wachten is op de ex-minister van cultuur die maar niet komt. Plasterk zit in de file, wordt gezegd. De mededeling past bij deze surrealistische bijeenkomst, waar een boek over de collectie-Scheringa wordt gepresenteerd. Nog eenmaal zijn de werken bijeen die in een nieuw museum in Opmeer zouden komen te hangen, maar die na het faillissement van Scheringa’s imperium in afwachting zijn van betere tijden: ze staan in het boek ’Nieuw Realisme – 159 werken uit de meest besproken kunstcollectie van Nederland.’

Uitgeverij d’jongeHond had voor de presentatie gekozen voor dit magisch-realistische decor in het groen tussen Weesp en Muiden. Wachtend op de ex-minister vergaapt het gezelschap zich aan elkaar. Sylvia Willink, vrouw en erfgenaam van schilder Carel Willink, zakt met haar stoel weg in een molsgang, compagnon Gonny van Oudenallen springt bij, even verder stoeien twee honden, evenbeelden van elkaar, maar volstrekt verschillend in grootte. Zo weggelopen uit een schilderij.

Pech voor Plasterk, maar het eerste exemplaar van het boek gaat niet naar hem. Belia van der Giessen, directeur kunstzaken van het niet meer bestaande Museum voor Realisme, houdt een pleidooi voor het bijeenhouden van de collectie. Jaarlijks bezochten zo’n 50.000 mensen het kleine Museum voor Realisme in Spanbroek. In een nieuw gebouw zouden veel meer mensen kunnen genieten van de 159 zo verschillende realistische werken; van Carel Willink tot Giorgio De Chirico, van Pyke Koch tot Lucian Freud.

Volgens Van der Giessen staat dit lege weiland symbool voor een museum dat de collectie zou moeten herbergen. Het museum komt, na het faillissement van Scheringa, niet in Opmeer, maar een andere plek zou wellicht mogelijk zijn. Dit boek is een eerste stap in die richting, als een imaginaire tocht door de collectie.

Van der Giessen: „We kunnen nu zien wat we missen. De collectie- Scheringa (de man zelf was niet aanwezig, red.) bestaat nog steeds als een eenheid, vertelt een verhaal en mag niet vergeten worden.” Van der Giessen maakt zich hard voor een doorstart voor deze verzameling waar twaalf jaar aan is gebouwd en die is gebaseerd „op realisme dat iets uitlokt, iets in beweging brengt.”

Het is zoeken naar een plek in Nederland die goed bereikbaar is voor zoveel mogelijk mensen. Zoeken naar gemeenten die de collectie willen huisvesten. Van der Giessen: „Er is hoop. We zullen alles op alles zetten om het voor elkaar te krijgen.” De directeur kunstzaken Van der Giessen werd niet zoals de meeste van haar collega's ontslagen, ze blijft zich inzetten voor de collectie.

Uiteindelijk krijgt ze zelf een eerste exemplaar uitgereikt. Plasterk mag als het grootste deel van het gezelschap vertrokken is voor de fotograaf nog een exemplaar in ontvangst nemen. Bizar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden