Surfen op een plank van populier

Staand op een surfplank bij Almere de natuur in. Staatsbosbeheer stimuleert het en plant er zelfs bomen voor aan. Zomertijd heeft de primeur - we gaan peddelen op een board van inheems populierenhout.

Zou ik dit aards bestaan nog eens over mogen doen, dan werd ik beslist een surfbabe. Met een zongebruind gespierd lichaam op een plank grote golven trotseren. Niks straalt wat mij betreft meer vrijheid en joie de vivre uit. Ooit waagde ik in de Indische Oceaan een paar treurige pogingen, om al rap tot de conclusie te komen: in dit leven gaat het me niet lukken.

Toen hoorde ik van een nieuwe trend: het suppen ofwel peddelsurfen. Een lichte variant van golfsurfen, zeg maar, waarbij je je staand op een XL-surfboard met een peddel heel makkelijk voortbeweegt. Een aantrekkelijke activiteit, leek me, die toch lang on-afgevinkt op mijn nog-te-doen-lijst bleef staan.

Tot Staatsbosbeheer me deze druilerige zomer de mogelijkheid bood te peddelsurfen bij het Almeerderhout, het stadsbossengebied ten zuidoosten van Almere. En wel op een plank van populierenhout uit de wouden van de natuurorganisatie.

De ruim drie meter lange schoonheid staat tegen de pui van het informatiecentrum op me te wachten, terwijl - hoe toepasselijk - het witte pluis van de uitgebloeide populieren als sneeuwvlokken eromheen dolt. Na een paar gewone surfboards heeft Staatsbosbeheer ook twee peddelsurfplanken laten maken, voor demonstraties: populierenhout is zo gek nog niet. Te zacht voor buitengebruik als raamkozijnen, maar uiterst geschikt voor onder meer ijslollystokjes, papieren verpakkingen van etenswaren, en dus ook planken voor recreatieve doeleinden. Daarom wil Staatsbosbeheer - dat inmiddels voor ongeveer 50 procent de eigen broek ophoudt - de aanplant flink opvoeren. Begin jaren zeventig kwam er de klad in, omdat Nederlanders nauwelijks meer klompen droegen. Tot dan toe gingen er jaarlijks een miljoen populieren de grond in. Dat aantal kelderde naar 40.000, en wordt nu weer opgeschroefd naar enkele honderdduizenden.

Meer populieren in het landschap, ik sta er in eerste instantie eerlijk gezegd niet om te springen. Deze snelst groeiende onder de bomen - die daarom in het nog maar vier decennia bestaande Flevoland relatief rijk is vertegenwoordigd - vind ik eigenlijk een doodsaaie, zielloze slungel. "Maar wel een die echt thuishoort in dit uitgestrekte polderlandschap", pareert boswachter Freek Rebel. "Die strakke rijen met hoge staken geven het iets surrealistisch."

Voordat we samen te water gaan, praten we in de ochtendzon met een mok koffie nog wat over mijn vooroordelen aangaande de jonge natuur van Nederlands prilste provincie.

De royale waterpartijen hebben me er gelukkig wel altijd kunnen bekoren. Dus op naar de Hoge Vaart om te gaan peddelsurfen. Bij het 63 kilometer lange kanaal van het Marker- naar het Ketelmeer dat het Almeerderhout ¿ doorkruist, hijsen de boswachter en ik ons in strakke wetsuits, en trekken waterschoenen aan omdat de bodem blubberig is.

Rebel - een ervaren kitesurfer - geeft een korte instructie: eerst op de knieën in het midden van de plank, voorzichtig opstaan, de ene hand boven op de lange spaan, de andere halverwege, en peddelen maar. Prima zeg, zo'n sport waarvoor je niet eerst zoveel lessen hoeft te nemen voordat je wat kunt. Het gaat meteen lekker - wellicht ook dankzij de vele balansoefeningen tijdens mijn yogalessen. Ik krijg zelfs een compliment, wat me bij sportieve prestaties zelden of nooit ten deel valt.

Al peddelend is het eenvoudig ontspannen de omgeving op te nemen. Op dit stuk kanaal tussen de bruggen van de A6 en A27 organiseert Staatsbosbeheer doorgaans kanotochten om bevers te spotten. Al snel passeren we een hol in de oever, waar niks te zien is. Logisch, bevers zijn nachtdieren. En in Flevoland niet zo talrijk als in Limburg, waar momenteel zelfs van een plaag wordt gerept. De kans dat we er één op 'dagbraken' kunnen betrappen, is dus miniem. Gelukkig huist er genoeg andere fauna. We zien flink wat watervogels, een aantal reigers en zien af en toe een visje dat dartel opspringt vanuit de waterweg. Die is opvallend rustig. Sporadisch passeert er een pleziervaartuig en her en der zitten kluitjes vissers aan de kant.

Het kanaal vind ik oprecht fraai. De begroeiing aan weerszijden is uitbundig. Die telt wat populieren, maar vooral veel 'natuurlijk gevormd struweel', zoals dat in Staatsbosbeheer-jargon heet. Daardoor heeft de Hoge Vaart wat mij betreft niks van een artificiële lange jammer. Een opmerking die de boswachter zichtbaar plezier doet.

Na een uur en een kwartier peddelen - we hebben dan circa 3 kilometer afgelegd - houden we het voor gezien. Voor wie zijn evenwicht weet te bewaren, is dit stand-up paddling goed te doen, maar toch tamelijk inspannend. Niet voor niks staat het te boek als een uitstekende work-out. Dat is te merken aan het branderige gevoel in mijn benen en niet meer zo strakke bovenarmen. Nog een reden voor deze halfbakken surfbabe om het snel nog eens te doen. ¿

Peddelsurfen of suppen schijnt uit Hawaï te komen. Daar gingen in de jaren zestig golfsurfleraren op extra grote planken staan om hun leerlingen te kunnen begeleiden. Het bleek een goed alternatief als de oceaan te rustig was. De laatste vijf jaar is de sport hier in opkomst, en zijn verspreid over het land scholen te vinden.

Staatsbosbeheer is van plan op korte termijn peddelsurf-arrangementen aan te bieden. Hou de website in de gaten:

staatsbosbeheer.nl

De peddelsurfplanken van Staatsbosbeheer - gemaakt van populierenhout met FSC-keurmerk - zijn te koop bij Macsurf in Medemblik. Een kant-en-klaar-exemplaar - aangepast aan de wensen van de klant - kost 2100 euro. Bij het bedrijf kun je ook voor 580 euro een bouwpakket bestellen en er zelf een in elkaar zetten. Macsurf geeft cursussen voor doe-het-zelvers:

macsurf.nl

Waterrijk Nederland is bij uitstek geschikt om te peddelsurfen. Voor wie al een board heeft, tipt Staatsbosbeheer de volgende gebieden:

Waar kun je peddelsurfen?

Staatsbosbeheer wil de aanplant van populieren flink opvoeren - hout dat zeer geschikt is om surfplanken van te maken

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden