Succesvolle Blair moe en ontevreden

Een ruime voldoende, dat wel, maar toch is Tony Blair niet tevreden. Het is juli en in Groot-Brittannië is dat de tijd voor het jaarlijkse rapport over de prestaties van de regering gedurende de afgelopen parlementaire periode. Annex een stoelendans binnen het kabinet.

De ontevredenheid van de premier viel minder af te leiden uit de titel van het rapport, het wat achterdochtig klinkende 'Wat zijn ze nou van plan', maar meer uit de locatie vanwaar hij het rapport presenteerde: het Homerton ziekenhuis in een achterstandswijk in het Londense East End. Daar noemde Blair zijn grootste frustratie, dat na krap tweeënhalf jaar New Labour-bewind de hervorming van de onder achttien jaar Conservatief bewind vrijwel uitgeklede Britse nationale gezondheidszorg, NHS, nog amper van de grond is gekomen.

Verkleining van de wachtlijst met 100 000 mensen gedurende de zittingsperiode van dit parlement, spreiding van een gemoderniseerde, goedgeoliede NHS over heel het land rond december 2000, de bouw van 17 nieuwe ziekenhuizen, het blijken allemaal vrome wensen die niet zomaar van de ene op de andere dag gerealiseerd kunnen worden. Zeker tien jaar zei Blair nodig te hebben om de logge NHS, na de oorlog gelanceerd als Labours paradepaardje, te reorganiseren.

Ook verbetering van onderwijs - 'prioriteit nummer één' - en openbaar vervoer is, ondanks de ingepompte miljarden, nog niet uit de verf gekomen, erkende het rapport, dat evenwel triomfantelijk liet weten van de 177 verplichtingen uit het verkiezingsmanifest van '97 er 90 te hebben ingelost, met nog eens 85 stevig op de rails. Niet zo slecht dus. Maar toch, ,,Labour zou beter kunnen'', concludeerde Blair.

En nu dus de stoelendans. 'Bijltjesdag' voor hen die gewogen en te licht bevonden zijn door Blair. En promotie dan wel status-quo voor hen die wel hebben voldaan. Doch niet alleen daardoor heeft Blair een zwaar jaar achter de rug. De goeddeels volgens het 'Blair-scenario' gevoerde oorlog in Kosovo is weliswaar goed afgelopen, en heeft de premier en diens minister van buitenlandse zaken Robin Cook veel krediet opgeleverd, maar het was voor Blair een uitputtende klus. Zwaarder nog dan het vastgelopen vredesproces in Noord-Ierland. Ook de voor Labour dramatisch verlopen Europese verkiezingen hebben hem behoorlijk geraakt.

De premier is moe, doodmoe, en met angst en beven wachten zijn getrouwen af wat hij zal beslissen. De hamvraag is of de evenzeer geprezen als geplaagde minister van Noord-Ierland, Mo Mowlam, op haar zetel blijft. Als het aan haarzelf ligt wél. De robuuste Mowlam is in de krap tweeënhalf jaar dat ze op die post zit - misschien wel de moeilijkste in het kabinet, in elk geval de ondankbaarste - bijna tot een icoon verheven, ondanks dat het vredesproces - door de starre 'njet'-houding van republikeinen en unionisten - nu in het slop zit.

'Gezegende Mo', zoals bewonderaars haar noemen, heeft het verbruid bij de Noord-Ierse unionisten. Deze beschouwen haar als bondgenoot van de republikeinen, van Sinn Fein en haar militaire tak, het Ira, en hebben al bij Blair op vervanging aangedrongen. De naam circuleert al: Peter Mandelson, ex-minister van handel en industrie, die als Blairs vertrouweling het overleg naar de zin van de unionisten moet reanimeren.

Bij Blair kan Mowlam echter nog steds niet stuk, en als dank voor bewezen bekwaamheid en inzet zou hij haar best een eervol, eigen departement gunnen - nu valt Noord-Ierland formeel nog onder binnenlandse zaken. Gezondheid bijvoorbeeld, die benarde zorgsector. Maar daar zit een ander zwaargewicht, Frank Dobson. En die wil niet weg en voelt er weinig voor zich warm te lopen als New Labour-kandidaat voor het eerste gekozen burgemeesterschap van Londen, straks in het najaar. Alleen maar om die andere, Old Labour-gegadigde Ken Livingstone - 'Rooie Ken' voor vriend en vijand, en Blair behoort tot die laatste categorie - daar weg te houden.

Mo Mowlam heeft intussen haar conclusies al getrokken. Ze is ijskoud met vakantie gegaan, ergens aan de Middellandse Zeekust. Kennelijk weet ze al wat Blair voor haar in petto heeft. En is ze daar niet ontevreden mee.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden