Succes voor Woody en terugkijken met Annie

'Midnight in Paris' van Woody Allen maakt kans op vier Golden Globes. Dat is een verrassend succes na toch wat schrale jaren voor de regisseur wiens aanhang in Europa al langer groter was dan die in eigen land. Allen won drie Oscars, een Golden Globe, en werd heel vaak genomineerd, maar zijn laatste nominatie (voor het script van 'Matchpoint') dateert toch al weer van enige tijd geleden.

Misschien heeft het nieuwe succes iets te maken met het feit dat Allen in zijn 'Midnight in Paris' de Amerikaanse schrijvers (Hemingway, Fitzgerald, Stein) in het Parijs van de jaren twintig de toon laat zetten. Zo zal het vast ook iets met het romantische beeld van het oude Hollywood te maken hebben dat de Franse film 'The Artist' (goed voor zes Golden Globe-nominaties) zo in de smaak valt in Amerika.

Maar dit terzijde. Zelf vroeg ik me bij 'Midnight in Paris' toch ook af of de film niet prikkelender geweest was als Woody niet naar de jaren twintig, maar in een 'Zelig'-achtige manoeuvre naar zijn eigen bloeitijd was teruggekeerd: het New York van de jaren zeventig. De tijd van de 'Smoke In' en de eerste 'Gay Pride Parade', van Debbie Harry en John Lennon, van Tom Wolfe, Allen Ginsberg, Francis Ford Coppola, én van Woody Allen. In een fotoboek van Allan Tannenbaum over het dynamische 'New York in the 70s' vind je tussen de foto's van al die andere vermaarde kunstenaars die toen in New York woonden of werkten, uiteraard ook twee portretten van de jonge Woody Allen. Eén met zijn klarinet, en één met Diane Keaton in Annie Hall-outfit.

De echte Annie Hall is ondertussen wel gaan terugblikken op die roemrijke jaren. In haar memoires 'Nogmaals' zet Diane Keaton (65) haar eigen leven naast dat van haar geliefde moeder Dorothy Hall. Het levert een associatief geheel op waaruit vooral blijkt dat Keaton het onzekere 'ladida' van Annie inderdaad op het lijf geschreven was. Ze bekent vijf jaar lang aan boulimia te hebben geleden ten tijde van haar romance met Woody, die nooit in de gaten had wat ze in de badkamer uitspookte, maar zich wel verbaasde over haar enorme eetlust. Ze vertelt hoe beangstigend het was dat na 'Annie Hall' vreemde mensen op straat haar op het hart drukten 'nooit te veranderen'.

Verder houdt ze zich wat Woody betreft op de vlakte, al prijst ze meermaals zijn prachtige lichaam. Zo uitbundig dat je je afvraagt of de oude man zelf, met wie Keaton nog steeds bevriend is, het haar niet heeft ingefluisterd: 'Toe, nu eens mijn goddelijke lichaam, niet weer mijn grappen'.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden