Succes Som opent ogen Okken

Wat Bram Som kan, kan Arnoud Okken ook, zeggen Som en Okken. Van bluf is geen sprake, hier spreekt overtuiging. Lang liepen de carrières van de twee trainingsgenoten synchroon. Zaterdag versloeg Okken de Europese kampioen op zijn domein, de 800 meter.

Voor Bram Som lag het moeilijk begaanbare pad naar de Europese titel vorig jaar pas open na een mentale omslag. De aardige jongen van weleer laat zich niet meer zomaar opzij zetten. Niet op de atletiekbaan en niet in het maatschappelijke leven.

In Gent, waar de NK indoor voor de achtste en laatste maal wordt gehouden, is meteen duidelijk dat de kampioen aanwezig is. Zijn auto, waarop de doelen WK Osaka 2007 en OS Peking 2008 met grote letters staan afgedrukt, staat op een prominente plek voor de Flanders Sport Arena fout geparkeerd in een grasperk.

Vader Som is de chauffeur voor de twee atleten die binnen een straal van drie kilometer in de Achterhoek opgroeiden. Al een jaar of tien trainen zij samen onder Honoré Hoedt. Zij dollen, huilen, zweten samen, stuwen elkaar op en zijn elkaars grootste concurrenten.

Dat alles komt in Gent samen. Daar blijft de Europese kampioen vrolijk lachen na de nederlaag die hem is toegebracht. Is hij werkelijk een ’killer’ geworden, dan zijn inwendig de gevoelens anders geweest.

De tactiek is, zoals vaker, samen doorgesproken. Beide atleten streven naar een snelle tijd, dus wordt het aanvangstempo hoog gehouden. Okken is de haas, Som neemt in zijn karakteristieke zwarte steunkousen na 400 meter de kop over. Tegen de versnelling van Okken op het laatste rechte einde, heeft hij geen verweer.

Na de race is de sfeer ontspannen. Okken praat met de pers. Achter hem duikt Som met een brede grijns op, beeldt boven hem met de hand een pistool uit en laat een knal horen. Als Okken zich even later niet goed voelt, naar buiten vlucht en zijn maaginhoud leegt, lacht Som: „Dit geeft weer een goed gevoel”.

Ze lijken dartelende tieners die in een speeltuin zijn beland. Daar is voor Som (26) en Okken (25) alle reden toe. Beide atleten begonnen hun carrière als senior dusdanig flitsend, dat ze als grote beloften werden gezien. De EK van 2002, waar ze zesde en vijfde werden op de 800 meter, moest de springplank zijn naar grote successen.

Het liep door blessures en een te geringe mentale weerbaarheid lang anders. Tot Som vorig jaar met zijn Europese titel de bevestiging van zijn talent vond en de ogen van Okken opende. „Ik ben een ander type loper dan Bram”, zegt Okken. „Maar waarom zou ik niet kunnen wat hij heeft gedaan? Zijn titel heeft mij enorm veel motivatie gegeven.”

Okken richt zich op een medaille tijdens de EK indoor in Birmingham, waar over anderhalve week de met een trainingsachterstand kampende Som zal ontbreken. Zijn Nederlandse titel vormt een extra motivatie. „Ik had hier veel te winnen. Ik heb toch de Europese kampioen verslagen. Als ik in Birmingham een medaille win, kan hij niet zeggen dat het dankzij zijn afwezigheid was.”

Som en Okken staan op de Europese seizoenranglijst een en twee. De tweestrijd in Gent gaf de NK het bijzondere cachet dat gewoonlijk ontbreekt. Beide lopers voelden dat rond hun race aan de sfeer op tribunes. „Dat niet was te voorspellen wie zou gaan winnen, was voor mij een mooi compliment”, aldus Okken.

De jongste van de twee telt zijn zegeningen. „Het is fijn om in de luwte van Bram te werken. Hij fungeert als mijn bliksemafleider, ik kan hem goed partij bieden. Wel dreigt het gevaar dat ik te snel te hard ga trainen. Bram is stevig gebouwd, ik ben wat fragieler. Als hij in vorm is, moet ik een stapje terug doen en mijn eigen programma volgen. Het is een lange leerweg geweest om dat in te zien.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden