Subtiel evenwicht tussen strijkers en jazzmusici

Wat is dat toch met strijkers, dat zoveel - goede - jazzmusici zich op zeker moment tijdens hun carrière genoodzaakt zien met hen te werken? Charlie Parker en Clifford Brown deden het, talloze bekende musici - vooral blazers - volgden hen. De vroegtijdig overleden saxofonist Thomas Chapin maakte een paar jaar geleden een album met strijkers en nu werkt ook de onlangs met de Boy Edgarprijs gelauwerde gitariste Corrie van Binsbergen er in haar groep Links mee.

Kees Polling

Enerzijds is wat zij in Links met strijkers doet te vergelijken met wat haar beroemde voorgangers in de jazz ermee deden. Anderszijds ook weer niet, want haar benadering van het strijkers-fenomeen geeft wel degelijk een beeld van de eigenzinnige muzikale visie, die zij de afgelopen jaren heeft ontwikkeld.

De slechtste momenten tijdens het optreden van Links, het afgelopen weekeinde in het BIM-huis, benadrukten de kitscherige, romantische kant van de strijkinstrumenten. Het waren momenten waarop ik het liefst een blokje om was gaan lopen. Gelukkig waren ze in de minderheid. Meestentijds bereikte de groep een prikkelende balans.

Links is een dubbeltrio. Links op het podium zaten de drie strijkers (cello, altviool, viool), helemaal rechts zat Corrie van Binsbergen met links achter haar respectievelijk slagwerker Joshua Samson en pianist Albert Veenendaal. De strijkers vormen een klassiek strijktrio, de drie anderen het improtrio. In de praktijk waren die rollen niet zo nauw gedefinieerd. Ook de strijkers kwamen af en toe los van hun partituren en ook de improvisatoren speelden regelmatig van blad.

Desondanks hadden de strijkers vooral een aanvullende functie. De spannendste accenten werden gelegd door de drie jazzmusici.

De naam Links heeft overigens niets te maken met een politieke voorkeur, al is het karakter van de muziek in wezen progressief, maar met het leggen van linken tussen klassieke muziek en de jazz-/improwereld. Die linken verraadden de enorme muzikale vakkundigheid van Van Binsbergen. In haar andere groepen (Corrie & De Grote Brokken en haar powerquartet Vanbinsbergen) komen haar liefde voor Zappa en popmuziek ruimschoots aan bod, in Links laat ze horen ook graag naar etnische muziek - waaronder flamenco - en moderne kamermuziek te luisteren. Al die stijlen beheerst ze, in haar composities en haar solo's op elektrische en akoestische gitaren.

Spil van het dubbeltrio was ondertussen niet Van Binsbergen zelf, maar Joshua Samson. Deze slagwerker, die verrassend melodieus speelde, stuurde het geheel met subtiele ritseltjes. Heel bijzonder!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden