'Stuur iedereen naar hetzelfde toernooi, dan is de uitkomst duidelijk'

DEN BOSCH - De geringste balansverstoring op de mat kan daarbuiten hele carrières onderuit vegen. Nog altijd heeft het Nederlandse judo te veel weg van Russische roulette, stelde Chris de Korte na afloop van de NK open in Den Bosch vast. De trainer van zwaargewicht Monique Seriese pleitte voor kraakheldere selectie-afspraken, zoals die slechts voor zijn pupil en concurrente Monique van der Lee vervat zijn in een contract.

Of het nu Europese-, wereldkampioenschappen of Olympische Spelen zijn, elk land mag per gewichtscategorie slechts één deelnemer afvaardigen. Dat heeft in het verleden tot tal van frustraties geleid omdat de NJB er niet in slaagde sluitende selectie-normen vast te stellen. Vooral omdat de gegadigden over de wereld uitzwermden om zich in de vele internationale toernooien te bewijzen, zonder de directe concurrent(e) uit eigen land in de ogen te hoeven kijken.

Hoe vaak maakte De Korte het niet mee dat afspraken pas achteraf werden gemaakt. Dan stuurde hij een pupil zonder gerichte voorbereiding naar een toernooi om wedstrijdritme op te doen en werd na een nederlaag ineens vastgesteld dat het een selectie-moment betrof. “Er moet duidelijkheid komen over wat wel en wat niet telt. Dat lijkt tegenwoordig makkelijk nu er meer geld beschikbaar is. Stuur iedereen naar hetzelfde toernooi, dan is de uitkomst duidelijk.”

Monique van der Lee en Angelique Seriese hebben samen met hun respectievelijke coaches Peter Ooms en Chris de Korte een contract gesloten met de NJB waarin exact wordt verwoord wie na het bewandelen van de selectieweg naar de Spelen van Atlanta mag. De Korte noemde dat voor beide judoka's een enorme geruststelling. En dat is het niet in het minst voor Seriese, die Van der Lee gisteren voor de derde achtereenvolgende maal versloeg. In München en tijdens de NK alle categoriën gebeurde dat nog met armklemmen, in Den Bosch was het een beslissing van de scheidsrechter die de winnares bepaalde.

Ruzies

Niet zelden werd de NJB in het verleden overstroomd door negatieve publiciteit door ruzies over selectienormen. Met veel moeite slaagde de bond erin tegen die stroom in een sponsor te contracteren. Een sponsor die het internationale A-toernooi van afgelopen weekeinde mogelijk maakte en die het initiatief van NIJB, Seriese en Van der Lee beloonde. Het gaat om een bescheiden bedrag, maar vanwege de vastgelegde afspraken voor de Olympische selectie krijgen de beide judoka's tot de Spelen voor hun voorbereiding elk een bedrag van tienduizend gulden.

Het was zeker niet alleen daarom dat De Korte vroeg om de uitwerking van een sluitend selectieplan voor alle klassen. Want zaterdag diende zich al weer een groot probleem aan toen favoriet Ben Sonnemans zich in de categorie tot 95 kilogram in de eerste ronde al na twintig seconden kansloos liet optillen door de Rus Stepkine en de jonge Rogier Smulders de finale won. Ooms, de hoeder over Smulders claimde terstond de startplaats voor de EK in Engeland, volgende maand. Zijn pupil had immers een A-toernooi gewonnen, nadat hij in München met een derde plaats was doorgebroken. En Sonnemans had slechts in Rome met brons iets laten zien, daar de Kano Cup in Japan, waar hij ook derde werd, niet mee telt omdat die geen A-status had.

In zijn eerste reactie was Sonnemans resoluut. Niemand anders dan hij heeft recht op de EK. Nooit heeft hij van Smulders verloren, de afgelopen jaren was hij Nederlands kampioen en tijdens de Kano Cup versloeg hij notabene de wereldkampioen en Sergeev, de nummer drie van Europa. Maar daarna kwam de twijfel. “Ik moet me wel een beetje zorgen maken. Dit kan wel eens een hele harde les zijn geweest.”

Vergelijken van gevechten, zo gaf Sonnemans toe, is moeilijker dan het op het eerste gezicht lijkt. Want voor wie de ene opponent een onneembare barrière kan vormen, kan voor de ander een relatief makkelijk te verschalken prooi zijn. Misschien, zo analyseerde de vorig jaar na een al lange loopbaan doorgebroken Sonnemans, was hij wel weer in zijn oude fout vervallen. Was hij te gretig geweest, ondanks de waarschuwingen van zijn vriend en concurrent Dennis van der Geest. “Hij zei me dat Stepkine enorm goed is in de overname, dus ik viel niet aan. Na twintig seconden tilt hij me zo'n eind omhoog, ongelofelijk.” Donderdag buigen bondscoaches en topsportcommissie zich over de samenstelling van de EK-ploeg en dat samenzijn kan, aldus mannenbondscoach Willem Visser, wel eens veel langer gaan duren dan aanvankelijk werd verwacht.

Tijdens het toernooi in de Maaspoort vielen vooral de successen van een nieuwe, jonge garde Ooms-discipelen op. De triomf van de pas negentienjarige Smulders was de grootste verrassing, in zijn spoor volgden met tweede plaatsen leeftijdsgenoten Patrick van Loon in de klasse tot 71 kilogram en Patrick Klas in de categorie tot 78 kilogram. Smulders en Van Loon meldden zich reeds op driejarige leeftijd bij de sportschool van Ooms; Klas was al acht toen hij zich aan de grondgevechten in Tilburg waagde. Smulders zaterdag negeerde in de euforie zijn geweldige bloemkool-oor dat zijn tenue met bloed besmeurde. Klas zat gisteren niet in over zijn kapotte onderlip, toen hij zich zat te verbijten over de nederlaag in de finale die net iets meer dan een minuut had geduurd. Hoe verrassend het door Ooms geleidelijk aan gebrachte Tilburgse junioren-drietal ook doordrong tot de top van een A-toernooi, eenmaal zover gekomen telde alleen de winst.

Smakeloze rel

Met vijftien medailles was het NK-open voor Nederland - vooral door de tegenvallende internationale bezetting - het meest succesvolle A-toernooi ooit. Jenny Gal (tot 61), Claudia Swiers (tot 66), Karin Kienhuis (tot 72), Angelique Seriese (boven 72) en Rogier Smulders (tot 95) zorgden voor de triomfen; Maarten Arens won in de categorie tot 86 kilogram zilver maar was het middelpunt van een smakeloze rel waarvan het kleine judo maar niet verschoond kan blijven. Cor van der Geest, de coach van het tegenvallende Kenamju, ontpopte zich als Kapitein Haddock die zijn concurrent Chris de Korte de huid zou hebben volgescholden. Bommengooier, schoren, tuig zou De Korte toegeroepen zijn omdat hij zijn sterke pupil Mark Huizinga op aandringen van de bond alsnog opstelde. En niet in de gebruikelijke gewichtscategorie tot 78 kilogram maar een klasse hoger, daar waar Van der Geest's protégé Maarten Arens zijn laatste EK-examen moest doen. De technische vaardigheid van de ontspannen Huizinga - al zeker van EK-deelneming - werd terecht gevreesd, in de kwartfinale ontsnapte Arens tenauwernood aan de nederlaag die hem uit Birmingham had kunnen weghouden.

Waarna de spanning Van der Geest kennelijk te veel werd. De Korte schrijft vandaag de bond een klachtenbrief over de man die tevens vrouwenbondscoach is en heeft de steun van Peter Ooms. Willem Visser toonde zich bedachtzaam, toen hij zei al die emoties rond de tweestrijd niet te begrijpen. Hij prees juist Huizinga, die de beleefdheid had zich aan sponsor en Nederlandse publiek te presenteren terwijl de noodzaak daarvoor ontbrak. Dat hij moeite heeft om snel op gewicht te komen voor zijn normale klasse en daarom noodgedwongen naar tot 86 moest, daar is niets abnormaals aan. “Competitie-vervalsing? Iemand die in een hogere klasse uitkomt zoekt juist de moeilijkheden op.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden