Strijd van werpers nadert ontknoping

door Fred Troost

In de Holland Series, waarin de kampioensstrijd in een best-of-five wordt uitgevochten, heeft Pioniers een 2-1 voorsprong op Kinheim genomen.

Even dachten ze vorige week bij Pioniers dat het geluk de Haarlemmermeer toch niet helemaal verlaten had. Op de dag dat burgemeester Hertog wegens het Schipholrapport opstapte, hielden de honkballers uit Hoofddorp de eer hoog. In het eerste duel van de Holland Series won Pioniers met 10-5 van Kinheim, de Haarlemse buurploeg.

Na de verrassende zege op Neptunus, waarmee de weg naar de competitiefinale werd gebaand, was de winst in Haarlem de tweede grote stap naar de gedroomde landstitel, de eerste sinds 1997. In optimistische fantasieën vertoonde die droom bij de Hoofddorpse brigade al de voorzichtige contouren van een hoopvolle 3-0 sweep.

Maar in honkbal is niets zeker. Twee dagen later werden de Hoofddorpers genadeloos weggetikt door de nummer één van de reguliere competitie (6-1). Dat maakte 1-1 en gaf de serie weer een nieuw begin.

Gisteren waren de rollen alweer omgedraaid, en dus kon Hoofddorp weer juichen. Pioniers zette de in deze series ontwikkelende gewoonte door dat de bezoekende club wint. Bij Kinheim triomfeerde de ploeg met 7-4.

Een aloude wijsheid is dat duels op topniveau altijd beslist worden door de kwaliteit van de pitchers. Die kwaliteit wordt uiteraard beïnvloed door de dagvorm.

Pioniers-werper Richard Orman is het vleesgeworden voorbeeld van deze stelling. Vorige week zaterdag was hij tegen Neptunus tot vlak voor het eind ongenaakbaar en moest hij, toen in de laatste werpbeurt wat slijtage optrad, door zijn coach bijkans van de heuvel gesleept worden, zo zeker voelde hij zich van zijn gewonnen zaak. Orman: ,,Als vechter wil je blijven staan.’’ Hij werd uiteraard de onbetwiste winnaar van het duel.

Exact een week later kreeg hij de slagmensen van Kinheim niet onder bedwang en moest hij al in de derde inning de heuvel ruimen. Zo kan de vorm van de dag variëren.

,,Misschien was mijn arm nog onvoldoende hersteld’’, peinst Orman. ,,Een herstelperiode duurt bij mij zes dagen, maar langer als ik veel gegooid heb. Tegen Neptunus had ik 130 ballen gegooid. Dan raken de reserves snel op en verlies ik mijn concentratie.’’

Als dat zo is, had Orman beter gisteren dan eergisteren kunnen spelen. ,,Maar ik begrijp de coach wel. Die denkt: zelfde veld als vorige week en hij hoopt op hetzelfde resultaat. Zo ben ik de wedstrijd ook wel ingegaan. Mentaal ben ik bij een wedstrijd in een andere wereld, in trance. Tijdens de stappen die ik naar de heuvel loop, gaat er veel door me heen. Ik probeer de vorige wedstrijd te reviewen, als een soort motivatie. Ik denk aan mijn familie, m’n geliefde.’’

Voor hij begint draagt Orman de wedstrijd aan iemand op. ,,Wie dat is, is geheim, zeker als ik verlies.’’

De Holland Series gaan komende zaterdag verder. Dan is Ormans werparm hersteld en kan hij weer gooien.

Hij zal dan ongetwijfeld in de mogelijk beslissende vierde partij de concurrentie aangaan met zijn Haarlemse collega Patrick Beljaars die zaterdag presteerde wat Orman vorige week zaterdag net niet lukte: de complete wedstrijd vanaf de heuvel regeren, de droom van iedere pitcher.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden