Strijd, passie, attractief spel: NEC heeft liefhebber alles te bieden

Nijmegenaren koesteren het nieuwe realisme. De Goffert is weer een vesting waar tegenstanders van sidderen.

JAN-CEES BUTTER

NEC4 ADO Den Haag1

NEC heeft een leuk ploegje. Wat je als liefhebber op een nazomeravond zoal voorgeschoteld krijgt, smaakt onherroepelijk naar meer. Het palet is divers en veelkleurig. Een stiftje en een omhaal voor de romantici, een ferme tackle en wat onverdroten vechters voor de realisten. NEC heeft het allemaal.

Het gepromoveerde NEC laat zien dat het weer van toegevoegde waarde is voor de eredivisie. Wie enig gevoel voor symboliek heeft, kan zeggen dat het realisme zowel binnen als buiten de lijnen is teruggekeerd in stadion De Goffert. Geen grootverdieners of waanideeën over 'Europa' meer, maar jonge, talentrijke voetballers die Nijmegen slechts als tussenstation zien naar sportief hoger gerangschikte clubs.

Dat zien ze niet als minachting in Nijmegen, eerder als nuchtere vaststelling van de positie waarin de club zich bevindt. NEC kent zijn plaats. Handhaving is het doel voor dit seizoen. Ook na de zaterdagavond zo gelukzalig verlopen wedstrijd tegen ADO Den Haag (4-1).

Voorzichtigheid is gepast. In 2014, na een dramatisch verlopen voetbaljaargang, degradeerde de club naar de eerste divisie. Op het veld stond een elftal zonder ziel. Een grote schoonmaak later - een contingent aan spelers vertrok en de begroting moest fors teruggeschroefd - was er wonderbaarlijk snel succes onder leiding van coach Ruud Brood. NEC werd met overmacht kampioen in de Jupiler League. Brood vertrok, Ernest Faber, assistent-trainer bij PSV, kwam.

NEC vindt zich na acht speelrondes en met dertien punten terug in het linkerrijtje van de eredivisie. Een puike seizoensstart, die te prijzen is, omdat het gebeurt op een manier die menig voetballiefhebber pleziert. NEC speelt met strijd, passie en attractief voetbal, zei Faber in de catacomben van het stadion. Treffend genoeg onder een bord met de tekst: 'Welkom in de bloedkuul'. Het zijn woorden die tegenstanders angst moeten inboezemen. En terecht. De Goffert is weer een vesting om van te sidderen.

NEC beschikt over een elftal met soms onvermoede surprises. Zoals de splijtende demarrages van de Belgische Congolees Anthony Limbombe, wiens eerste voorzet al na twintig seconden in eigen doel werd gewerkt door ADO-speler Aaron Meijers. En wat te denken van Christian Santos, een in Venezuela geboren spits die op zijn zesde verhuisde naar Duitsland? Santos schiet met scherp. Zijn fraaie omhaal tegen ADO was het bewijs.

Maar in het spel van NEC zijn ook de gebruikelijke ingrediënten terug te vinden. Aanvoerder Rens van Eijden, bezig aan zijn zevende seizoen in Nijmegen, rost met alle liefde een bal het stadion uit als dat moet (ook als het dat niet moet overigens). Op het middenveld beschikken de Nijmegenaren over drie agressieve terriërs (Breinburg, Bikel en Ritzmaier). Defensief oogt het stabiel en soeverein.

Ook het geluk kleeft aan NEC, beseft Faber. Alles valt de goede kant op. "Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar we mogen wel even genieten van het mooie weer", zei hij lachend. Met een blij gemoed betreedt de herfst.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden