Strandtenthouders boos op de EU

italië | reportage | Bijna alle strandtenten in Italië zijn familiebedrijfjes. Maar je bedrijf doorgeven aan je kinderen kan niet zomaar meer. De EU eist openbare aanbestedingen.

"Waarom haalt de Europese Unie deze grap met ons uit? Ze kunnen toch niet van de ene op de andere dag mijn strandtent afnemen? Dat zou absurd zijn."

Marco Marzi zit achter de kassa in het eenvoudige café van strandtent La Pineta, aan de promenade van badplaats Tarquinia Lido. De ene na de andere strandganger verschijnt om een ijsje, een punt pizza of blikje frisdrank af te rekenen. De vriendelijke Marzi is bezorgd, want de EU eist dat Italië het vergunningensysteem voor strandtenthouders liberaliseert. Daardoor zou hij zijn vergunning kwijt kunnen raken.

Marco Marzi is een van de 30.000 vergunninghouders op de stranden, waar de bedjes en parasols in mei worden uitgeklapt en in oktober weer dichtgaan. Marzi weet niet beter dan dat hij in La Pineta, iets ten zuiden van Toscane, zijn brood verdient. Net zoals zijn vader, die dit café bouwde, dat sinds 1953 vóór hem deed. Marzi's echtgenote en twee dochters bakken de pizza's en staan achter de bar. Dit is een familiebedrijfje, net zoals 90 procent van de Italiaanse stabilimenti. De vergunning voor het huren van een strook zand wordt elke zes jaar door de gemeente verlengd en is altijd automatisch aan de familie Marzi verleend.

Richtlijn

Maar daar heeft de EU problemen mee. Want dit automatisme belemmert nieuwkomers; de markt is te gesloten. Al in 2006 is de toenmalige Eurocommissaris Frits Bolkestein met een richtlijn gekomen die de handelsbelemmeringen in een aantal dienstensectoren van de lidstaten moest wegnemen. Dat betekende voor Italië onder andere dat het vergunningensysteem voor de strandtenten langs zijn 7500 kilometer lange kust op de schop moest: er moeten goed gepubliceerde openbare aanbestedingen komen.

Italië handelde traag. In 2010 is de Bolkstein-richtlijn aangenomen. Vervolgens is er niks mee gedaan. In 2012 heeft de regering van Mario Monti het huidige vergunningensysteem verlengd tot 2015. Daarna deed de regering van Matteo Renzi dat nog eens, tot 2020. Maar het Europees Hof van Justitie bepaalde deze maand dat de verlenging onwettig is en dat Italië in actie moet komen.

Marco Marzi houdt zijn hart vast. Zal hij zijn vergunning kunnen vernieuwen? Zullen zijn dochters van 27 en 24, die aan het leren zijn hoe je de strandtent runt, La Pineta wel kunnen voortzetten? "Die grote onzekerheid blokkeert me", vertelt hij tijdens het afruimen van een paar tafeltjes. "Ik investeer al jaren niet meer. Ik zou zonnepanelen willen installeren en parasols willen vernieuwen, maar ik beperk me tot onderhoud."

Anderhalve kilometer verder langs de promenade van de kleine badplaats is ook Marzia Marzoli er niet gerust op. De kordate blondine heeft al dertig jaar een vergunning voor Tibidabo, een geraffineerde strandtent met loungemuziek, witte meubels en 180 rieten parasols met bedjes. Marzoli werkt hier met haar man en schoonmoeder. Het gezin betaalt 30.000 euro per jaar voor de huur van de grote rechthoek zand. Marzoli vreest dat vergunningen voortaan zullen worden geveild, omdat dat de overheid veel geld kan opleveren. "Wij zijn allemaal kleine ondernemers die geen enorme bedragen kunnen ophoesten", zegt ze. "Dus wat zal er gebeuren? Italiaanse grootindustriëlen als Benetton en Caltagirone zullen de boel overnemen. En de maffia. Zij zullen de strandcultuur overhoop halen. Terwijl wij de stranden decennia schoon en veilig hebben gehouden en veel geld hebben geïnvesteerd."

In het Italiaanse parlement zagen ze het oordeel van het Hof van Justitie al aankomen en broeden ze eindelijk op een wetsontwerp. De parlementariërs moeten voor openheid en liberalisering zorgen, maar willen tegelijkertijd de levens van de huidige strandtenthouders niet ontwrichten. Er wordt gedacht aan een overgangsperiode; over de lengte zal met de EU moeten worden onderhandeld. Daarna wil het parlement overgaan op een systeem waarin nieuwe vergunninghouders hun voorgangers financieel compenseren - al was het maar voor de inboedel. Huidige vergunninghouders kunnen bij aanbestedingen dan extra punten scoren met hun werkervaring.

In het café van La Pineta is Marco Marzi weer achter de kassa gekropen. Hij weet niet of hij blij moet zijn met de nieuwe regelgeving omdat hij niet weet hoe die voor hem gaat uitpakken. "Er moet wel een einde aan deze onzekerheid komen. De kwestie sleept al te lang."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden