Strand Delfland meer dan zand

De kust tussen Scheveningen en Hoek van Holland wordt uitgebreid, ter compensatie van verdwenen natuur en voor onze veiligheid. Want de duinen moeten ons blijven beschermen tegen de zee. De natuur raakt wel verstoord.

We starten in Monster. Grapjes blijven niet uit. Maar waar komt deze weinig rustgevende plaatsnaam eigenlijk vandaan? Van het Latijnse monasterium: klooster? In de Middeleeuwen was dit een bedevaartsplaats. De heilige Machutus, aan wie de kerk in het hart van het dorp gewijd was, had naam gemaakt als genezer van mensen met vallende ziekte.

Maar daar komen we niet voor. Wel om Holland op zijn smalst te zien. Zoals bij het dorpje Ter Heijde. Ettelijke keren verzwolg de zee hier menselijke bebouwing. En in de Tweede Wereldoorlog offerden de Duitsers het dorp op voor hun verdedigingslinie. Alleen de kerk bleef overeind, als paardenstal.

Nu wordt er gesloopt en herbouwd. De zeewind maakt ijzer in bouwconstructies extra roestgevoelig. Maar er is meer ellende in Ter Heijde. Met één smalle rij duinen is dit een zwakke schakel in de Hollandse kustverdediging. Daarom werd het duin afgelopen winter opgehoogd door er zand met water op te spuiten. Daardoor steeg het grondwaterpeil. Meerdere kelders in het dorp liepen onder water.

Klein leed vergeleken bij de nationale zeeheld, die in 1653 tijdens de Slag bij Ter Heijde het leven liet. Maarten Tromp sneuvelde in de eerste zeeoorlog tussen De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en Engeland. Om dit niet te vergeten staat er een monument met twee kanonnen. En de straatnamen in Ter Heijde verwijzen naar zeehelden.

We lopen afwisselend over het strand en langs het fietspad achter de duinen, langs de glastuinbouwbedrijven. Kou en zeewind worden in deze glazen stad strategisch buiten de deur gehouden. Goede voorwaarden voor groei van de paprika’s, komkommers, tomaten en snijbloemen. Een derde van de kassen in Nederland staat in deze gemeente: Westland. De vele zonuren en het milde zeeklimaat maken het juist hier zo aantrekkelijk.

Vanaf strandopgang Beukel gaan we onze kuitspieren weer trainen. Jong helmgras groeit in de voorste duinenrij. Die is evenals een flinke strook extra strand opgespoten. Een drassig en biodivers gebied moet zich hier langzaam gaan vormen tussen de eerste en de tweede rij duinen. Hier gaat het dus niet alleen om het droog houden van West-Nederland, maar komt een natuurgebied als compensatie van de Tweede Maasvlakte. Ter hoogte van Rotterdam komt straks namelijk nog meer scheepsverkeer en CO2-uitstoot.

Veel kustgemeenten spuiten overigens regelmatig zand op of voor de kust. Want stroming en zwaar weer zorgen jaarlijks voor afkalving van strand en duin. Niet iedereen is blij met die zandsuppletie. Het verborgen strandleven wordt er volledig door om zeep geholpen. Zoals micro-organismen en de beestjes door wie ze gegeten worden: slijkgarnalen, springstaartjes of zandvlokreeften. En die zijn weer voedsel voor de vogels, die we hier zo graag willen zien in ons streven naar biodiversiteit. Zouden de zomerse badgasten zich overigens bewust zijn van die miljoenen krioelende beestjes onder hun strandlaken?

Terug naar de door mensen bewoonde wereld. Zo dicht bij zee en zo volgebouwd. Huisje aan huisje in vakantiedorp Zeerust bij ’s Gravenzande. En dan hebben we het over de economie nog niet gehad. Even later zien we vanaf de boulevard in Hoek van Holland de Rotterdamse havens: de bedrijvige reus van Nederland. Die er dus een grote broer bij krijgt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden