Strakke regie levert weer fraaie tijden op

Met een brede glimlach op het gezicht passeert Makau de finish. ( FOTO OLAF KRAAK, ANP) Beeld AFP
Met een brede glimlach op het gezicht passeert Makau de finish. ( FOTO OLAF KRAAK, ANP)Beeld AFP

rotterdam – - Een marathonorganisatie kan regisseren wat zij wil, op de grillen van het weer heeft zij geen vat. De noordoosterwind, waarvan met optimisme gewag was gemaakt, blies krachtiger dan verwacht en daarmee een wereldrecord van het Rotterdamse tapijt.

Niemand die daar lang bij stilstond. Alsof het een lopende band betreft, leverde de strakke regie van de Marathon Rotterdam toch weer opzienbarende tijden op. Blikvanger was de 25-jarige Patrick Makau, die ondanks zijn geringe marathonervaring on-Keniaans berekenend liep.

In de eeuwige strijd met de snelle stadsmarathons van Londen en Berlijn heeft Rotterdam de afgelopen twee afleveringen een geweldige slag geslagen. Zes van de tien snelste marathonlopers aller tijden realiseerden hun prestatie op het vlakke Nederlandse parkoers.

Duncan Kibet, James Kwambai (beiden 2.04.27) en Abel Kirui vestigden hun naam vorig jaar. Patrick Makau (2.04.48), Geoffrey Mutai (2.04.55) en Vincent Kiprutu (2.05.13) signeerden gisteren voor hun bijzondere status.

Opvallend is dat het in de meeste gevallen gaat om relatief jonge, op de marathon weinig ervaren Afrikanen die geen enkele vrees hebben om het wereldrecord van Haile Gebrselassie (2.03.59) op de korrel te nemen. Ze doen dat bovendien met de nodige berekening, waar Afrikaanse lopers in een niet zo ver verleden overmoedigheid, onvoorspelbaarheid en naïviteit kon worden verweten.

Dat is er in Rotterdam wel uitgeramd. Nergens waar een marathon zo strak wordt geregeld dan in de Maasstad. Dat is bijna een deugd geworden, geboren uit noodzaak.

Van de grote marathons heeft Rotterdam verreweg het minste geld beschikbaar om sterren aan te trekken. Daarom concentreert de organisatie zich op aankomende talenten, die met snelle tijden op het ideale parkoers hun naam kunnen vestigen. Voor Rotterdam zijn de toptijden een garantie voor een niet aflatende stroom kwaliteitslopers aan de start. En voor hen die succesvol zijn, wacht het grote geld van Londen, Boston, New York of Chicago.

Van die toeloop moet Rotterdam het hebben, om de kans op succes zo groot mogelijk te maken. Gisteren ging een indrukwekkend veld van twaalf Kenianen en vijf Ethiopiërs op jacht naar het wereldrecord. Dat was een geweldige gok, gezien de onverwacht straffe wind. Halverwege werd op schema gelopen van een nieuwe grensverlegging (62 minuten), daarna werd het zicht daarop allengs vager.

Het risico van een totale ineenstorting van alle lopers was aanwezig. Dat overkwam favoriet James Kwambai, de nummer twee van vorig jaar. Maar volgens racemanager Eric Brommert was er ’s morgens niemand die bezwaar maakte tegen het offensieve strijdplan.

Zoals zo vaak klopte zijn rekensom. Volgens zijn formule stijgen in een veld van vijftien toplopers er altijd wel twee boven zichzelf uit. Het waren er ondanks de wind zelfs meer.

Met vier lopers binnen de 2.06 uur, was de dertigste editie een groot succes. „Het wereldrecord is klaar om gebroken te worden”, concludeerde Brommert. „Zonder de harde wind was dat hier al gebeurd. Er is geen angst meer om die tijd aan te vallen. Ook niet bij een jongen als Lelisa (vierde, red) die net 20 jaar is. Alleen hier al zijn er vijf in staat tot een wereldrecord. Maar dan moet natuurlijk wel alles mee zitten.”

Het is opvallend met hoe weinig bagage Afrikanen op de verraderlijke klassieke afstand kunnen verrassen. Winnaar Makau is gepokt en gemazeld op de halve marathon (negen maal liep hij er een binnen het uur), de hele had hij slechts eenmaal voltooid, vorig jaar in Rotterdam.

Daarna raakte hij geblesseerd aan zijn linkerknie, waarin hij pijnscheuten voelde die werden veroorzaakt door een botafwijking. Makau bracht het geduld op lang te rusten. Vorige maand gebruikte hij de CPC-loop in Den Haag om zijn lichaam voor het eerst in tien maanden in een wedstrijd te testen. Hij won en achtte zich klaar voor Rotterdam.

Ook gisteren blonk Makau uit door geduld en beheersing. Geen moment liet hij zich voor in de groep zien en hij liet zich op bestelling voorzien van drankjes en koelwater. De vergelijking met een wielrenner was snel getrokken.

Zijn Amerikaanse manager Zane Branson sprak na de finish van een grote bevrijding voor zijn pupil. „Twee weken geleden liep hij voor het eerst een afstand boven de 25 kilometer. Hij kwam daarmee hier niet bepaald met de geschikte basis voor een 2.04 marathon. Maar hij beschikt over een enorm zelfvertrouwen, is een slimme loper en laat zich niet leiden door emoties. Hij weet precies hoe hij een race moet winnen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden