Stoppen maar met het voorkeursbeleid voor vrouwen en allochtonen

Alweer zeven jaar geleden beweerde minister Aart Jan de Geus (CDA) dat de emancipatie was ’voltooid’. Als vrouwen nu nog geen carrière maakten, kwam dat omdat ze zelf niet zo nodig hoefden. Er steeg een verontwaardigd protest op, gevolgd door vele manifesten voor ’meer vrouwen naar de top’. Nog nooit is er zoveel gepraat over de wenselijkheid van meer vrouwen op hoge posities in het bedrijfsleven, de politiek of elders. En zo weinig veranderd. Het aantal topvrouwen is nog steeds zo dramatisch laag dat Nederland er internationaal mee uit de toon valt.

Er is dus serieus iets aan de hand met dit land, waardoor vrouwen óf minder kansen krijgen, óf minder kansen grijpen. En nu hebben we ook nog een heus ’mannenkabinet’, met het voornemen om een einde te maken aan het voorkeursbeleid voor vrouwen en allochtonen. Premier Rutte deed vast voor hoe dat moet. Hij koos voor ’ervaring en kwaliteit’, en blijkbaar hebben vrouwen dat weinig in huis.

Achteraf laat de uitspraak van De Geus zich lezen als een vooraankondiging van een nieuw tijdperk, dat nu definitief lijkt aangebroken. De emancipatie is niet zozeer voltooid; de emancipatie is voorbij. De overheid gaat vrouwen en andere groepen met een achterstand niet meer vooruithelpen.

Het past bij de tijdgeest waarin de zelfbewuste burger voor zichzelf moet zorgen. Het credo is dat ieder vanuit eigen verantwoordelijkheid zelf zijn kansen kan grijpen. Nieuw is wel de veronderstelling dat in principe die kansen voor iedereen gelijk zijn, als je ze maar wilt grijpen. Is dat zo?-

Het is te makkelijk om het nieuwe beleid te zien als typisch ’rechts’. In de Volkskrant stond gisteren een mooi lijstje: de laatste (vrouwelijke) PvdA-minister voor binnenlandse zaken heeft louter mannen benoemd op belangrijke burgemeestersposten. Rutte is de enige niet. Willem Breedveld constateerde ooit over dit onderwerp dat het echte probleem in de samenleving zelf zit. Mannenbolwerken bestaan omdat mannen én vrouwen het idee van mannelijke hegemonie zo vertrouwd vinden. „De situatie blijft zo, zolang een meerderheid zich hier het prettigst bij voelt.” De principiële kwestie is dus vooral of je dit moet accepteren of doorbreken.

Niemand weet of het huidige voorkeursbeleid werkt. Het bedrijfsleven trekt er nog het hardst aan. Maar beeldbepalende sectoren als de politiek en,niet te vergeten, de media blijven mannenbolwerken. Er zijn maar twee opties over. Of het voorkeursbeleid inderdaad maar afschaffen, en zien wat er gebeurt. Óf quota invoeren. Nog rigoureuzer is wat KPN-topman Scheepbouwer doet, die alleen nog vrouwen benoemt omdat er al te veel talent wegliep.

Vandaar mijn vraag, schrijf ik in de de traditie van Willem Breedveld, omdat de krant graag hoort hoe de lezers dit dilemma oplossen: is

de tijd van emancipatie voorbij?

En zijn we echt klaar met het voorkeursbeleid?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden