Stoppen in schoonheid

De sterkste wielerploeg ter wereld presenteerde zich gisteren op het Vlaamse platteland met nieuwe namen als Michele Bartoli, Axel Merckx, Adriano Baffi en zelfs een Nederlander (Max van Heeswijk), maar ook met iemand die weinig mensen nog hadden terugverwacht op 's Heeren wegen.

Johan Woldendorp

Het Mapei-boegbeeld Johan Museeuw had een keihard argument in handen om zich op te sluiten in vergetelheid; een betere reden zelfs dan de grieperige geest in een gezond lichaam die hem in oktober 1996 deed besluiten met wielrennen te stoppen. Zijn vrouw praatte hem rap weer op de fiets. Een week later werd hij in Lugano wereldkampioen.

Deze keer motiveerde Museeuw zichzelf, maar een regenboogtrui zal hij nooit meer over zijn schouders trekken. Hij heeft zich zelfs niet tot doel gesteld een overwinning in een mooie klassieker te halen. Als hij als 'wegkapitein' in zijn genre koersen maar voorin kan rijden. “Ik kom hoogstwaarschijnlijk wel terug op het niveau dat ik aanvaardbaar vind.” Wat is aanvaardbaar in zijn ogen? “Dat ze me niet uitlachen.”

Oprechte bewondering is op zijn plaats voor een renner van 33, die een schitterende erelijst bij elkaar heeft gereden: winnaar van de Ronde van Vlaanderen (drie keer zelfs), Parijs-Roubaix, Amstel Gold Race, Kampioenschap van Zürich, Parijs-Tours, de WK-wegwedstrijd, twee nationale titels en twee maal de Coupe du Monde. Museeuw wenst echter in stijl afscheid te nemen en niet als een halve invalide te blijven voortleven in de herinnering van zijn fans. “Ik had een goed excuus te stoppen, maar daar vind ik de sport nog veel te mooi voor.”

Buitengewoon ernstig leek het niet, toen Museeuw vorig jaar met een gebroken knieschijf werd afgevoerd in Parijs-Roubaix. Er stonden twee maanden voor de genezing. In het najaar zou hij zijn rentree vieren. Het werd een haast onbeschrijflijk lange lijdensweg, waarin hij voortdurend door pijngrenzen heen moest bijten en vrezen dat het nooit meer goed zou komen. In een ziekenhuis in Kortrijk stapelden artsen de ene medische fout op de andere. De te opereren linkerknie werd niet goed schoongemaakt, waardoor er infectie optrad. Het revalidatieproces is nog niet voltooid. En de spiermassa zal op zo'n tachtig procent van dat van het rechterbeen blijven steken.

“Zeven maanden geleden dacht ik serieus aan stoppen. Dat ik hier zit op de ploegpresentatie, maakt van mij een gelukkig mens. Volledig terugkeren lukt niet meer. Ik start ook niet om te winnen, maar moet er in de finale wel bij zijn.” Die dwingende voorwaarde heeft hij zichzelf opgelegd. Na de mediterrane rittenkoersen in februari en de Omloop Het Volk denkt Museeuw een reëler inzicht te hebben. Dat hij zich conditioneel met de besten uit zijn ploeg kan meten, is niet verwonderlijk. Hij is sinds augustus volop in training, de rest heeft net vakantie gehad. “Als ik het gewenste niveau niet haal, heeft het geen zin om door te gaan. Ik wil stoppen in schoonheid en niet in droevigheid.”

Museeuw heeft er alles voor over gehad. “Vooral de eerste maand heb ik onnoemelijk veel pijn geleden; dat was met geen medicatie te stoppen. Ik gilde om morfine. Na een revalidatie van vier maanden kon ik mijn knie behoorlijk plooien. Een ander mens lukt dat pas na een jaar. Wanneer ik 'au' riep, ging mijn fysiotherapeut gewoon door. We braken door de pijngrens.”

Het was een grotendeels eenzaam gevecht. In de maand na de valpartij in het bos van Wallers ging de telefoon nog vaak over in Gistel. “Ge hebt tien vingers. Daarvan mogen er nog een paar afvallen. Het aantal dat overblijft, dat zijn Uw vrienden. Maar dat wist ik van tevoren. Ik ben zelf niet anders. Ik heb Wilfried Nelissen (die in Gent-Wevelgem bij een botsing met een bermpaaltje zijn knie verbrijzelde, moeizaam terug krabbelde, maar de handdoek toch in de ring moest gooien - red) ook maar één keer gebeld.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden