Stop adoptiekind niet in een hokje

Het is overdreven om speciale nazorg in het leven te roepen voor gezinnen met geadopteerde kinderen. Dat werkt stigmatiserend. Niet alle adopties leiden tot moeilijkheden.

Het is jammer dat ik na het lezen van het artikel 'Help kind en gezin ook na de adoptie' (Podium, 7 april) blijf zitten met gemengde gevoelens. Zelf moeder van een adoptiezoon en een biologische zoon, kan ik me in bepaalde uitlatingen vinden. Ook ik pleit voor een mogelijkheid tot aanvraag van een soort 'kraamzorg' na aankomst van het geadopteerde kindje in het gezin. Want elk gezin waarin een kindje komt (geadopteerd of biologisch) staat tijdelijk op z'n kop.

Maar verder kan ik niet met Hoksbergen meedenken. Het is net of het artikel suggereert dat alle adoptiekinderen en adoptie-ouders moeilijkheden krijgen of hebben. Uit het artikel blijkt niet dat de adoptiegezinnen zitten te springen om gespecialiseerde hulpverlening. Zijn verwijzing naar problemen met Roemeneense adoptiekinderen gaat mank, omdat zij vaak stukken ouder zijn dan de kinderen uit andere adoptielanden en dus ook meer getekend door eerdere ervaringen.

Hoksbergens roep om een 'adoptiewijkzuster' lijkt volstrekt overbodig. Een consultatiebureau-arts en wijkverpleegster zijn heel goed in staat een gezin te begeleiden. Er is immers ook geen 'gehandicapten-kindjes-wijkverpleegster'.

Daarbij komt dat het kind niet onnodig vaak in het hokje 'geadopteerd' geplaatst moet worden. Anders kan het idee worden gewekt dat er iets mis is met het kind.

De nazorg bij biologische gezinnen houdt ook op na acht dagen kraamtijd. Verder verloopt deze via het consultatiebureau en hiermee zijn beide situaties dus gelijk aan elkaar. Voor beide situaties geldt dat er diverse media, organisaties, belangenverenigingen en particuliere initiatieven voorhanden zijn, waar men indien nodig om hulp kan vragen.

Dat neemt niet weg dat de situatie rondom adoptie verbeterd moet worden. Er zouden internationale afspraken moeten komen over strengere controle vanuit regeringen op de tehuizen van waaruit geadopteerd mag worden. Dat kan verwaarlozing tot een minimum beperken.

Niet alleen geadopteerde kinderen hebben te kampen met een basisverwonding. Ook niet-geadopteerde kinderen lopen schade op door scheidingen, huiselijk geweld e.d. Opvoeden is een vak apart. Het leidt regelmatig tot chaos, emotie, geluk en genot. Ontsporing is vaak het gevolg van het gevoel 'niet gehoord, begrepen en gezien' te worden. Niet de plaats hebben gekregen die je in het gezin graag wilde en nodig had om tot een positief, zichzelf waarderend individu uit te groeien.

Ons land staat bol van de mogelijkheden tot hulpverlening bij het opvoeden. Daarvoor hoeft een adoptie-ouder dus geen 500 euro meer te betalen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden