Stonewall Inn

MARGRIET VAN DER LINDEN

Volgens de instructie moest ik op nog geen twee minuten lopen van het appartement op zoek naar een kastje dat tegenover Dunkin' Donuts aan een laag hekje bij een boom was bevestigd. Koud uit de taxi van John F. Kennedy Airport naar Manhattan stond ik een moment verwilderd om mij heen te kijken. Met een koffer op rolletjes. Zo'n ding waarvan er in Amsterdam honderdduizenden over de straten ratelen en waarvan wij inmiddels ook steeds vaker zeggen dat het tijd is dat dát eens wordt aangepakt. Bij de Dunkin' Donuts zat een zwerver op de grond. Net op het moment dat ik rond de boom met het lage hekje scharrelde, stak hij een groezelige hand omhoog. "Sorry man...", mompelde ik.

Even later deed ik in het appartement de twee airco's aan en keek ik naar buiten. Eerder - net als de door mij sceptisch gadegeslagen toeristen in eigen land liep ik als een havik op het slot af, had ik ze niet opgemerkt, maar bij het kleine park pal tegenover mijn tijdelijke huis wemelde het van NYPD'ers met automatische wapens, van die grote dingen waarmee 'verwarde jonge mannen' tegenwoordig hun geloofsbrieven afgeven. Beneden, ik wist het al toen ik de locatie van het appartement op internet had gezien, zit de 'Stonewall Inn' - een homobar, bekend geworden door de rellen in 1969. Dezelfde NYPD, toen nog de 'Metropolitan Police', maakte er een sport van de bar binnen te vallen en de aanwezigen te mishandelen en te treiteren. Tot de vroege zaterdagmorgen van 28 juni: de aanwezigen, men zegt dat het de travestiet Sylvia Rivera was die begon, sloegen terug. Het leidde tot de Stonewall-rellen, de politie die zich gedwongen terugtrok in de bar, een woedende menigte van homo's, lesbiennes, travestieten en buurtbewoners buiten, die uiteindelijk weer leidden tot de start van de jaarlijkse Gaypride - wereldwijd. 'We're out, we're proud.'

Nu staat de politie er om de stamgasten en bezoekers van de Inn, de Inn zelf en het historische Stonewall-herdenkingspark te bewaken. Sinds 'Orlando' moet dat. Iedere avond kijk ik met een gevoel van verdriet en verbondenheid naar de zich herhalende taferelen rondom het parkje: de bewapende politieman die in de hitte met een handdoek zijn nek droogdept, de man van de Inn die met flesjes ijswater de straat oversteekt en die aan de politie uitdeelt, het Franse gay-koppel dat een selfie maakt voor de bar. Op Facebook plaatste Prinsengrachtbewoner en mede-ambassadeur van Europride Sipke Jan Bousema het bericht dat 'namens bewoners aan de Prinsengracht' vandaag een kort geding dient om aanpassingen rondom Europride op het allerlaatste moment nog te kunnen afdwingen - mogelijk met desastreuze gevolgen. Overlast zou de reden zijn. Vannacht was het de derde nacht op rij dat ik onder luid gejoel 'We are Family' uit de bar beneden hoorde worden ingezet. Ik keek op mijn telefoon: 2.34 uur. Van familie kun je dat hebben. Net toen ik dacht dat dit het wel was, volgde nog 'I Will Survive'.

Een mooie Europride gewenst.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden