Stone geen goede verliezer

Bert van Panhuis

gids@trouw.nl

In ’Bobby’, Emilio Estevez’ speelfilm over het leven van mensen in het Ambassador Hotel in Los Angeles op de dag dat Robert Kennedy daar in juni 1968 werd neergeknald, is een prachtig rolletje weggelegd voor Sharon Stone. Ze weet de schoonheidsspecialiste Miriam Ebbers, die wordt overrompeld door een onthulling over het vreemdgaan van haar man Paul, de hoteldirecteur, heel mooi ingetogen neer te zetten. De kenners vonden het een bijrol-Oscar waardig.

Een onderscheiding kreeg Stone (48 inmiddels), maar niet die waar ze misschien stilletjes op had gehoopt – voor de Bobby-rol dus. Afgelopen weekend kreeg ze de Golden Raspberry voor de slechtste vrouwelijke hoofdrol van 2006, die van de opnieuw tot leven gewekte Catherine Tramell in ’Basic Instinct 2’. In tegenstelling tot Halle Berry, die hem in 2005 kwam ophalen onder haar moeders motto ’Als je geen goeie verliezer bent kun je ook nooit een goeie winnaar zijn’, liet Stone zich niet zien bij de uitreiking.

Zoals Helen Mirren de gedoodverfde winnaar was van de Oscar voor haar weergave van The Queen, zo stond bijna vast dat Stone hem zou krijgen voor haar hoofdrol in ’Basically, It Stinks, Too’, zoals de mensen achter de Razzies de film inmiddels hebben herdoopt. De actrice kan zich niet overrompeld voelen door haar verkiezing. Vrijwel zonder uitzondering hebben de filmrecensenten uit alle hoeken van de Verenigde Staten de film als bagger afgeserveerd toen hij april 2006 uitkwam. En Stone deelde als gezichtsbepalende actrice in die hoon.

Een paar voorbeelden: „Buitengewoon opgeblazen en onvergeeflijk saai en daarmee per ongeluk de komediesensatie van het jaar.” (Boston Globe) „In de film zonder erotiek stapelen de lijken zich op, maar niets is zo dood als een pier als de film zelf.” (Internet Reviews) „Niemand had verwacht dat de film erg goed was, maar dat ie zo slaapverwekkend was...” (Miami Herald) „Middelmatig, onplezierig, onerotisch, kortom het kijken niet waard.” (IGN Movies) „Het fenomeen uit 1992 was griezelig, spannend en vol smakeloze seks. Dit vervolg heeft zelfs geen schijn van die drie elementen.” (USA Today).

Dat laatste verwijst naar de eerste ’Basic Instinct’ – onder regie van Paul Verhoeven – die van de vrij onbekende Sharon Stone meteen een van de meest besproken Hollywoodsterren maakte. Dat had ze te danken aan één scene, om niet te zeggen één gebaar: ze zit als van moord verdachte Catherine Tramell tegenover een zwetende rechercheur Nick (Michael Douglas) en slaat haar benen over elkaar. Het blijkt dat ze geen slipje draagt en ze gunt de rechercheur een blik tussen haar benen. Later zal de befaamde actrice Katherine Hepburn er schamper over opmerken: „Waar moet het naartoe als actrices gemakkelijker laten zien wat er tussen hun benen zit dan tussen hun oren.”

Naast de vier Razzies voor Stone en haar film waren er twee voor M. Night Shyamalan, die de film ’Lady in the Water’ regisseerde. Shyamalan is zeven jaar geleden de hemel in geprezen voor zijn ’The Sixth Sense’. Maar nu, meenden ook Nederlandse recensenten eensgezind, is hij zijn doel voorbijgeschoten. Pretentieuze hocus pocus, oordeelde Trouw en een andere recensent vond het een zouteloos sprookje.

Drie Razzies kreeg ’Little Man’ en dat hadden er ook drie honderd mogen zijn. Het verhaal is gejat van Baby Buggy Bunny, een Bugs Bunny uit 1954. Voor deze luierslapstick is het woord onderbroekenlol nog te positief. Maar de bankrekening van de makers zal vol zijn gelopen. Helaas.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden