Stilte voor de storm

ROTTERDAM - Staatssecretaris Nuis heeft gisteravond het 25ste 'International Film Festival' geopend.

Nuis roemde het open karakter van het jubilerende festival en sprak de hoop uit dat de scheidende directeur Emile Fallaux een goede opvolger zal krijgen. Opmerkelijk genoeg zweeg hij over de grote rol die dit jaar voor de nieuwe media is weggelegd. Maar, zoals bekend, loopt Nuis niet voorop waar het het digitale tijdperk betreft.

Na de opening rolde de eerste van de ruim tweehonderd geplande films over het scherm van het Luxor-theater aan de Kruiskade.

De openingsfilm, 'Au petit Marguery', kon niet gerekend worden tot de vele kunstzinnige hoogstandjes waarmee het festival sinds 1972 wereldfaam verwierf. Laurent Bénégui's op nostalgische Scola-leest geschoeide tragi-komedie over een restaurant dat moet sluiten, leek vooral gekozen om het iedereen in het van sponsor tot cinefiel uiteenlopende premiére-publiek naar de zin te maken.

De 25ste editie van het Rotterdams festival vindt in een soort windstilte tussen verleden en toekomst plaats. Het bijprogramma waarin alle (zo'n veertig), destijds door ruim vierduizend mensen bezochte, films van het eerste festival te zien zijn, zal bij vele de herinnering oproepen aan de legendarische voortrekkersrol die het festival en zijn eerste directeur Huub Bals eens voor de artistieke film hadden.

Een ander bijprogramma 'Exploding cinema', waarin de invloed van de modernste media op de (artistieke) film aan de orde gesteld wordt, doet tegelijkertijd vrezen dat de cinema zoals Bals die voorstond en het festival dat hij groot maakte, hun beste tijd weleens gehad konden hebben.

Niet bekend

In deze stilte voor diverse stormen verschilt het 25ste festival nauwelijks van de voorgaande vier afleveringen die Fallaux organiseerde. Weer kenmerkt het zich vooral door een nauwelijks te beheersen en door niemand meer te bevatten gigantisme. Men verwacht zo'n 180 000 filmbezoeken (een record). Om de filmhonger van alle mensen die de bezoeken plegen, te stillen zijn enorme hoeveelheden films, vele thema-programma's en allerlei het festival-gevoel verhogende evenementen nodig.

Zo dingen er (dit jaar voor de tweede keer) zo'n vijftien films mee naar de Tiger Awards. Andere kaders waarin delen van het filmbod ondergebracht werden, zijn ondermeer: Mekong movies (films uit Vietnam, Thailand, Cambodja, Laos en Birma), een hommage aan Kumashiro Tatsumi (de Japanse Roger Corman), films die gesubsidiëerd werden door het Huub Bals Fonds, de Critics Choice (door filmcritici belangrijk geachte films die Fallaux niet selecteerde) en het hoofdprogramma met daarin de volgens de directeur beste films van de afgelopen tijd.

Ondanks al deze thema's en hokjes die het enorme filmaanbod wat overzichtelijk moeten maken, zal de meeste aandacht ook dit jaar wel weer uitgaan naar individuele films. Is immers de aantrekkingskracht van een filmfestival niet vooral dat men er nieuwe meesterwerken van al bekende regisseurs kan zien en het werk van nog totaal onkende talenten kan ontdekken? De komende tien dagen zal er hierdoor bijvoorbeeld nog veel vernomen worden van 'Cyclo' van Tran Anh Hung, 'Shanghai triad' van Zhang Yimou, 'Good men, good women' van Hou Hsia Hsien en 'Ulysses gaze' van Theo Angoulopolos.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden