Stichting: Laat leraar en ouder de strijdbijl begraven

Een nieuwe onderwijsstichting wil docenten, ouders én leerlingen bij elkaar brengen. Naar Amerikaans model.

Vakbonden zijn er voor leraren, ouderverenigingen voor ouders en verenigingen van scholen voor schoolbesturen. Al die belangenverenigingen komen voor hun eigen groep op. Maar wie bekommert zich om degene om wie het draait in het onderwijs: het kind?

Niemand, zegt Marina van der Wal. Daarom richtte ze vorige week de Stichting Leraar Leerling Ouders (LLO) op, met als doel de verschillende groepen bij elkaar te brengen en het kind weer centraal te stellen.

Als je ouders en leraren tegenover elkaar zet, ontstaat er niet zelden een clash, zegt Van der Wal. Ze spreekt uit eigen ervaring. "Ik heb een 16-jarige die van puberteitsperikelen een dagelijkse bezigheid maakt. Leraren gaan daar heel verschillend mee om. Ik had eens een gesprek met een mentor dat begon met: 'Die blijft zitten'. Dan is de stemming al snel bepaald; dat werd ruzie."

Een nieuwe mentor had een andere aanpak. Van der Wal: "Die mailt om te kijken of we samen iets kunnen bijsturen, die zoekt: hebben we hetzelfde zicht op dit kind? Zo moet het".

Directe inspiratiebron van de LLO is de Amerikaanse Parent-Teacher Association (PTA). Van die organisatie, die al sinds 1897 bestaat, zijn vooral moeders lid die erg actief zijn op scholen. Ze organiseren schoolreisjes, dragen bij aan materialen voor in de klas en - typisch Amerikaans - halen geld op voor school. Dat is in Nederland niet een-twee-drie te realiseren, beseft Van der Wal. "Maar we zien dat er iets moet gebeuren."

Toch zijn er kanttekeningen te plaatsen. Nóg een stichting? Wat voegt die toe? Er zijn toch al medezeggenschapsraden?

Klopt, zegt onderwijsadviseur Peter de Vries, auteur van het 'Handboek ouders in de school' en zelf lid van de nieuwe stichting. Maar dat is inspraak op formeel niveau. "Vroeger had elke school één bestuur, en ouders konden dat bestuur aanspreken. Door de schaalvergroting van de afgelopen decennia is dat veranderd. De afstand tussen school en ouders is groter. Dat probeert de school op te vangen door tevredenheidsonderzoeken en tienminutengesprekken te houden, maar die kunnen de individuele band tussen ouder en school niet vervangen."

Betrokken ouders kunnen ook een rol spelen in het functioneren van de klas, denkt De Vries. "Kijk naar kinderen met gedragsproblemen. Als alle ouders daarvoor de verantwoordelijkheid nemen, bijvoorbeeld door een presentatie over de stoornis te organiseren, redt zo'n kind het makkelijker."

De hamvraag blijft: hoe breng je ouders en school dan wel bij elkaar? Daar heeft de stichting nog geen antwoord op. Het eerste doel is het organiseren van een conferentie voor ouders en leraren.

Verder kunnen individuele ouders, maar ook scholen en andere verenigingen de LLO ondersteunen om te laten zien dat ze belang hechten aan een gezamenlijke aanpak. De stichting gaat aan de hand van reacties bedenken wat ze precies gaat doen.

Het klinkt nog niet erg concreet. Toch, zegt De Vries, moet de vrijblijvendheid op de een of andere manier verdwijnen uit de relatie tussen ouder en school. "Als ik niet op een ouderavond van mijn dochter kom, hoor ik daar niks van. Dat moet ik eens bij de sportvereniging proberen. Daar word ik gelijk gebeld: waar was je?"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden