Stevige schoenen

Schrijver Jan van Mersbergen bezoekt vrijwel dagelijks een winkel. Deze weken beschrijft hij wat hij ziet en beleeft.

JAN VAN MERSBERGEN

In Disneyland liep ik met een boterhamzakje om mijn sok. Er zat een gat in mijn laars. Dat gat was er in de kroeg in gekomen, op een zaterdagnacht. De volgende dag was het zondag en ik moest naar een deftige gelegenheid en we liepen door een winkelgebied met mooie strakke glimmende straten, maar het regende. Die mooie moderne straat had een heel slechte regenwaterafvoer en ik voelde mijn sok nat worden. Later voelde ik met mijn wijsvinger onder mijn schoen, een stuk glas. Net zoals je dat bij het bandenplakken van je fiets doet, de binnenkant van de buitenband navoelen. Het was een mooie kromme glassplinter, maar die schoen was kapot.

Ik had een week de tijd om schoenen te kopen voor mijn reisje naar Parijs, met mijn kinderen. Maar ik wilde schoenen die echt lekker zouden lopen, voor in Parijs. Vakantie op slechte schoenen, dat is niks. In die week vond ik niks, dus ik op die oude schoenen naar de Franse hoofdstad en naar Disneyland en ook daar regende het. Mijn sok nat en koud. Het boterhamzakje hielp een beetje.

Terug in Amsterdam naar de schoenenwinkels. Ik kon geen goeie schoenen vinden, overal lelijke stappers, lelijke kleuren, lelijke modellen.

Uiteindelijk vond ik de juiste schoenen bij toeval toen ik inkopen deed voor carnaval. Ieder jaar ga ik met een mooie vriendengroep vijf dagen en vijf nachten naar Venlo om het Limburgse carnaval te vieren, op heel oude en stevige zwarte werkschoenen overigens. In september beginnen we al met winkelen, vooral op de Noordermarkt en de lapjesmarkt daarnaast, op de Cuyp, op het Waterlooplein, in de Damstraat en bij tweedehands kledingwinkels waar ze ook kousen, speldjes, sjaaltjes, uniformbroeken en hoedjes hebben.

Een van die winkels is Episode. Ze hebben twee filialen in Amsterdam, in de Berenstraat en op het Waterlooplein. Bij die laatste winkel liep ik helemaal naar achteren want daar was het rek met de kleurrijke hawaï-blousjes en toen kwam ik langs een rij vleeshaken waar schoenen aan hingen, en helemaal vooraan, precies op ooghoogte mooie, bruine stevige laarzen. Precies wat ik zocht. De neus wat stomp, niet puntig zoals de laarzen die ik had, dat vind ik eigenlijk mooier, maar deze neus was in orde. Ik vergat de blousjes en ook de jasjes langs de linkerwand, ik moest die schoenen passen. Ik haalde ze van de haak en zocht de maat. Niks te zien, ook niet onder op de zool. Ik zette de stevige schoenen naast de schoenen die ik aan had, zwarte sneakers van Cruijff. De stevige schoenen waren net zo lang als de sneakers, een goed teken. Ik paste ze en ze zaten goed. Ik deed een paar passen tussen de kledingrekken door, ze liepen prima.

Ik kocht de stevige schoenen. Het meisje van de winkel vroeg of ik er een tasje bij wilde, en ik dacht aan het boterhamzakje. Ik hield de stevige schoenen aan en hoefde alleen een tasje om mijn sneakers in te doen.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden