Steun voor Franse 'verworven rechten' kalft snel af

analyse | Publieke opinie is omgeslagen

PARIJS - Stakingen bij de spoorwegen en in de culturele sector laten Frankrijk van een bekende, onvoordelige kant zien. Toch lijken de acties voor de verdediging van verworven rechten dit keer vooral op een achterhoedegevecht.

Ze klimmen op het dak van een muziektheater in aanbouw om spandoeken op te hangen waarop staat dat de kunst in gevaar is. Ze proberen de voorzitter van de werkgeversvereniging te gijzelen. Het doorgaan van onder andere het beroemde theaterfestival van Avignon staat op de tocht.

De intermittents, culturele seizoenwerkers, voeren actie omdat een korting op hun werkloosheidsuitkering dreigt. Artiesten en technici kunnen nu nog rekenen op een gunstige regeling voor de perioden dat ze geen werk hebben. Wie in tien maanden 507 uur heeft gewerkt, krijgt acht maanden een uitkering van in totaal ruim 9000 euro. Het geld wordt ook overgemaakt als zij in die periode aan een nieuwe klus zijn begonnen.

Probleem: het leger intermittents nam hard toe, van 100.000 vijftien jaar geleden naar 250.000 nu. Meer werk kwam er ondertussen niet, veel artiesten werken minder dan de vereiste 507 uur. Ondertussen nam het aantal uitkeringsgerechtigden vooral toe omdat tv- en filmproducenten en omroepen dankzij het regime bijna voor niets krachten inhuren.

Niemand durfde in te grijpen, een politicus wordt niet graag voor cultuurbarbaar uitgemaakt en zomerfestivals zijn een belangrijke toeristische attractie. Daardoor is er een groot tekort ontstaan in de kas van de uitkeringsinstantie, die gevuld wordt door werkgevers en werknemers. De eersten willen het regime nu licht versoberen. Een poging van premier Manuel Valls om de aanpassing te verzachten, maakte geen indruk op de ex-communistische bond CGT die de acties leidt. Zij hopen op een herhaling van de zomer van 2003, toen zij de aanval op hun verworven rechten afsloegen.

Maar de publieke opinie is nu minder begripvol dan toen. Ook in Frankrijk is er, vooral onder werknemers in het bedrijfsleven die betalen voor het regime van de intermittents, een vijandige stemming ontstaan tegenover gesubsidieerde kunst. Dat Avignon niet doorgaat, maakt al even weinig indruk als de ronkende teksten van theaterdirecteuren en andere cultuurpausen die menen dat de intermittents op de bres staan voor 'fundamentele vrijheden' of zelfs 'humanistische waarden'.

Wie ook niet meer op medeogen hoeft te rekenen: het spoorwegpersoneel. Dat wist de afgelopen weken het openbaar vervoer flink te ontwrichten, vooral in de Parijse regio. Ook hier zou het gaan om een centrale waarde van een beschaafde samenleving, namelijk de bescherming van de publieke dienstverlening. Die wordt volgens de stakers bedreigd door de eis van Brussel concurrentie toe te laten op het spoor.

In werkelijkheid is de inzet dezelfde als altijd: de conducteurs en machinisten, een categorie werknemers die met 52 jaar met pensioen kan, verdedigen hun verworven rechten. Volgens peilingen vindt meer dan driekwart van de Fransen dat er geen enkele reden is om te staken. Een steun in de rug voor de impopulaire regering, die wil laten zien dat het een hervorming tot een goed einde kan brengen.

Ook de onderwijsvakbonden, bastions van conservatisme, dalen in de achting van het publiek. Die liepen onlangs te hoop tegen het besluit om straks na de zomervakantie van drie maanden een dag eerder te beginnen. Eén bond dreigde zelfs al met een werkonderbreking. Zij kregen hun zin.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden