Steun PVV-motie over bonus is dom

Dat was behoorlijk slikken vorige week dinsdag. De Kamer nam een PVV-motie aan waarin het kabinet werd opgeroepen de bonussen van bankiers, die uitbetaald werden vanaf 2008, via de belasting voor de volle honderd procent weg te belasten.

Als dat niet zou lukken, aldus de motie, was er nog een alternatief. In dat geval zou de uitgekeerde bonus vanaf datzelfde jaar niet aftrekbaar mogen zijn voor de vennootschapsbelasting die de bank betaalt.

Een leuk succesje voor het PVV-Kamerlid Roland van Vliet, al zal hij ook met zijn oren hebben zitten klapperen toen hij bij de stemmingen de PvdA en GroenLinks de motie hoorde steunen.

Van Vliet is niet het slechtste Kamerlid van de PVV. Hij wist als geen ander dat zijn motie onuitvoerbaar is. Belastingregels met terugwerkende kracht veranderen is volkomen uit den boze, tenzij er uitzonderlijke omstandigheden zijn. Van Vliet, zelf fiscaal jurist, weet dat.

De PVV diende de motie in, maar had niet de bedoeling dat die ook zou worden aangenomen. De motie paste veel meer in het inmiddels vertrouwde politieke recept van de partij, waarbij de PVV graag blaft, maar niet bijt.

Niet de uitvoerbaarheid van een motie is het doorslaggevende criterium, maar het beeld dat bij de achterban ontstaat: een krachtige PVV-politiek die door de elite wordt verhinderd doordat die elite vlucht in formaliteiten. Het behalen van Kamermeerderheden is daarbij van ondergeschikt belang. Voorop staat dat de positie van de PVV kristalhelder is.

Je zou kunnen beweren dat het behalen van meerderheden voor de PVV zelfs contraproductief is. Als een PVV-motie wordt aangenomen, wordt het opeens belangrijk om te weten of die motie ook uitvoerbaar is. Dan gaat de discussie over de uitvoerbaarheid en ontstaat het risico dat de nadruk komt te liggen op het onverantwoordelijke in de opstelling van de fractie.

Voor de PVV is het eenvoudig: liever mokken over het onrecht dat niemand je gelijk wil inzien, dan moeten uitleggen hoe je dan gedacht had dat één en ander gerealiseerd zal moeten worden.

Tot verbazing van velen en verbijstering van sommingen steunden PvdA en GroenLinks de motie. Beide partijen plegen normaliter een punt te maken van uitvoerbaarheid van moties. Wilden zij het kabinet onder druk zetten? Of wilden ze de PVV in verlegenheid brengen door een discussie over de uitvoerbaarheid uit te lokken?

Het zal niet de eerste keer zijn dat Kamerleden om onnavolgbare redenen denken een briljante strategie te hebben gevonden. Maar op grond waarvan denkt PvdA-Kamerlid Ronald Plasterk dat hij met de steun aan deze motie het kabinet extra dwingt om meer te gaan doen aan de bestrijding van bonussen bij de banken? Minister van financiën Jan Kees de Jager zal de motie als onuitvoerbaar naast zich neerleggen en dan staat Plasterk nog steeds met lege handen.

De Kamermeerderheid voor de motie-Van Vliet maakt meer kapot dat menig voorstemmer lief zal zijn. Het is een motie die niet veel meer doet dan onvrede uiten, dan stoom afblazen.

Een parlement dat serieus genomen wenst te worden door een kabinet of door de burger houdt zich verre van dat soort praktijken. Op grond waarvan immers zouden wij een volgende uitspraak van de Kamer over bonussen weer wel serieus moeten nemen? Zelfs als die uitspraak ervoor zorgt dat bankiers tot inkeer komen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden