Stel je voor, een wolf in een straat in Eerbeek

Johan Houwers, het VVD-Kamerlid, trad af vanwege gesjoemel met zijn inkomen bij het afsluiten van een hypotheek, maar wij weten wel beter. Het was de wolf. Houwers pleitte er onlangs voor de wolf zijn beschermde status te ontnemen omdat hij een bedreiging vormde voor boeren en kinderen.

Johan Houwers wilde de wolf dood kunnen schieten en plaatste zich daarmee in het felle schijnwerperlicht van de publiciteit.

Het werd zijn politieke ondergang.

Wat een vertoning biedt dit land de wolf, die er sinds het einde van de negentiende eeuw niet meer gezien was.

Een lijkschouwing voor televisiecamera's, een afgetreden Kamerlid, geruchten over een streek van Poolse seizoensarbeiders, felle briefwisselingen in kranten en bij dit alles die ene, dode wolf in de polder, bij Luttelgeest.

De wolf is strikt beschermd door de Conventie van Bern en door de Habitatrichtlijn van de EU, maar in Nederland ontbreekt het nog aan een wolvenbeschermingsplan, las ik in een advies van wetenschappers. U weet, wij zijn hier van de plannen, zie ook het hitteplan, en zo'n plan moet er ook voor wolven komen.

Kijk maar naar de Duitsers. Daar struinen inmiddels honderden wolven rond en gaat de aandacht in bestaande wolvenbeschermingsplannen uit naar - hou u vast - 'bescherming van de wolf, flankerend ecologisch onderzoek, inventarisaties, monitoring, te tolereren dichtheden, afschotquota, jachtdruk, wijze van bestandsregulering, jachtvrije gebieden, populatiestructuur in leven en in afschot, rol van de jagers (zowel bij de wolf als bij de prooidierpopulaties), boerenbelang (schadepreventie en compensatieregelingen) en natuurbelang'.

Onze wolf, de wolf bij Luttelgeest, is een Duitse wolf. Hij trok er rond, keurig gereguleerd en zonder grote klachten, noch van de zijde van de bevolking of de politiek, noch van de zijde van de wolven zelf, die geen strobreed in de weg gelegd werd, hoewel een bejaarde jager een wolf in het halfduister voor een wilde hond aanzag en tegen zijn gewoonte in raak schoot. Dat werd een rechtszaak.

De wolf bureaucratisch onder de knie krijgen met een heel eigen op maat gesneden wolvenbeschermingsplan, dat moet ook hier kunnen. Kwestie is, zijn we er cultureel klaar voor? Hebben we nog genoeg wildheid in ons om de wolf te kunnen verstaan, ook als hij, zoals in Frankrijk gebeurde, in roedels opereert en kleine kuddes van schapen en lammeren aanvalt, niet om te eten per se, maar om te doden.

Of als hij, zoals in een dorp aan de Frans-Zwitserse grens, ineens door de straten loopt, angst en paniek zaaiend. omdat hij minder mensenschuw leek dan zijn reputatie voorschreef.

Stel je voor, een wolf in de dorpstraat van Eerbeek. Heel onwaarschijnlijk, zulke scenario's.

Ik bewaar een bijzonder boekje dat in gelimiteerde opgave verscheen. Het bevat een kort verhaal van Anton Koolhaas. Daarin ziet een man die in zijn keuken een eitje bakt, in zijn achtertuin een grote hond. Als hij zich bij het dier voegt, schreeuwt zijn buurman dat het om een ontsnapte wolf gaat.

Wat daarna gebeurt aan opwinding, koortsachtigheid en paniek, dat lijkt op Luttelgeestse vertoningen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden