Column

Stel het vrouwenvoetbal niet zo roze voor

Speelsters van het Nederlands elftal vieren de 1-2 overwinning op Belgie na afloop van de wedstrijd Belgie - Nederland op het WEURO2017, het EK voetbal vrouwen. Beeld ANP
Speelsters van het Nederlands elftal vieren de 1-2 overwinning op Belgie na afloop van de wedstrijd Belgie - Nederland op het WEURO2017, het EK voetbal vrouwen.Beeld ANP

Door vakantie is het EK vrouwenvoetbal grotendeels aan me voorbijgegaan. Voor vertrek zag ik de eerste wedstrijd van Oranje tegen Noorwegen (nee, geen Leeuwinnen, gewoon Oranje, net als bij de mannen, net als in het hockey, volleybal, waterpolo) en na terugkeer donderdag de halve finale tegen Engeland.

Die tegen Noorwegen viel nog niet mee. Al gauw welde een herinnering op aan vorige vrouwentoernooien: je zag bij vele aanvallen te ver van tevoren dat de bal er niet in kon gaan, door een (nog?) beperkte techniek en, ja, ook door motorische verschillen. Hoezeer je ook weet dat je niet mag en kunt vergelijken, dat kan voor een man (en dat ben je nu eenmaal) vervelend zijn om naar te kijken. De andere halve finale zat er donderdag nog vol mee.

Maar van vorige toernooien was me nog iets bijgebleven: in de eindfase zag je landen (Verenigde Staten, Duitsland of Japan) voetbal spelen - trager natuurlijk en minder krachtig, maar wel degelijk langs de lijnen van de mannen. En nu, donderdag, speelden onze eigen vrouwen dat voetbal.

Dat ze vooruit zijn gegaan, hoef ik niet te zeggen: dat is de voorbije weken alom met alle recht en reden gedaan. Sterker, ook met mannenogen en, jazeker, mannennormen is middenvelder Jackie Groenen goed. Beter per saldo toch wat mij betreft dan de geprezen aanvaller Lieke Martens, van wie we donderdag niet veel meer zagen dan een halfbakken voorzet die in de slotminuut op voor het vrouwenvoetbal nog typerende wijze - om ook eerlijk te blijven - pardoes een eigen doelpunt opleverde.

Irreëel verwachtingspatroon

In de eerste dagen had ik oud-bondscoach Vera Pauw, onprettig weggegaan indertijd, horen zeggen dat Nederland de beste ploeg had en dus kampioen kon worden. Een beetje vals, dacht ik, met mannenoren misschien: ze zadelde de huidige bondscoach Sarina Wiegman op met een onmogelijke opdracht en een irreëel verwachtingspatroon. Maar zie, ze kan nog gelijk krijgen ook.

Verder is het veel gegaan over de omlijsting: over het feestpubliek, over de miljoenen tv-kijkers. Marketeers zeggen dat het een zegen is voor de sport, dat die zo groot kan worden. In de eerste dagen had ik oud-international Anouk Hoogendijk uit eigen ervaring eerlijk horen zeggen dat de tribunes ook in Engeland, een vooraanstaand vrouwenvoetballand, in de gangbare competitie leeg zijn. Niemand ging erop in.

Ik denk, ouderwets misschien, dat een sport niet door al dan niet vluchtige aandacht groot kan worden. Ze moeten het zelf ook niet willen, werkelijk emanciperende vrouwen, dat hun sport afhankelijk zou zijn (of worden gesteld) van die jolijt, dat lieve ook. Ze moeten niet willen worden gekoesterd om hun nog ‘pure’ spel. Ik zag al een Schwalbe, ik zag protesterende speelsters, ik zag een speelster haar voet vooruit op die van een ander planten. Mij zul je er niet over horen: een onvermijdelijke ontwikkeling, ook zij willen winnen. Maar stel het niet zo roze voor - doe dat vooral, zou ik zeggen, die vrouwen niet aan.

Serieuze benadering

Ik denk, heel ouderwets waarschijnlijk ook weer, dat sport alleen groot kan worden - en alles dan in zijn verhouding - met een serieuze benadering. Zoals, ja, bij de mannen. Zoals we Ajax moeten beoordelen als onverminderd een team zonder balans en PSV als de slechtste ploeg die ze daar in járen hebben gehad. O, wat is daar alweer veel over te zeggen - straks, vanaf volgende week.

Of nee, een tipje al, bloedserieus. Een mannelijke Jackie Groenen, die stijl, die vasthoudendheid, wat had Ajax die op zijn poreuze middenveld goed kunnen gebruiken - om, u kunt het invullen, over PSV maar te zwijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden