Stel, er was een partij met een negerstandpunt

Nadat de Hoge Raad de SGP vrijdag tot de orde riep om haar vrouwenstandpunt, betoonden de mannenbroeders zich ’diep geraakt’ en ’zeer verontwaardigd’.

Oud-fractievoorzitter Bas van der Vlies kreeg naar eigen zeggen reacties ’van opperste verbazing en ergernis’. Ook voor demissionair minister André Rouvoet van de ChristenUnie kwam de uitspraak „eigenlijk wel als een verrassing”.

In welke werkelijkheid zouden de heren leven? Al sinds het VN-Vrouwenverdrag op 23 juli 1991 voor Nederland in werking trad, hadden ze kunnen bedenken dat dit moment een keer zou komen. Ruim achttien jaar lang was al duidelijk dat de SGP ooit aan het kortste eind zou trekken. Hoezo verbazing? Hoezo verrassing?

In de dagen die volgden steeg de verbolgenheid over wat de ’zoveelste’ aanval op de vrijheid van godsdienst heette tot grote hoogten. De uitspraak van de Hoge Raad ’markeert een nieuw dieptepunt in het gelijkheidsfundamentalisme’, brieste het Reformatorisch Dagblad. Hier triomfeerde de ’fundamentalistische ijver’ van organisaties die niets liever doen dan de partij ’treiteren’, meende weekblad Elsevier. Dit was een manier om de SGP ’geforceerd’ tot inkeer te dwingen, vondNRC Handelsblad.

Nu is de vrijheid van godsdienst inderdaad een groot goed, waarop wij niet zuinig genoeg kunnen zijn. En binnen de eigen muren mogen gelovigen hun vrouwen naar hartelust de mond snoeren.

Maar bij politieke partijen ligt dat anders. Dan is zelfs de SGP gehouden aan de grondbeginselen van de democratische rechtsstaat, en dus ook aan het passief kiesrecht voor penislozen. Dat de staatkundig-gereformeerden zelf uit hun Bijbel begrijpen dat zulks de Allerhoogste niet behaagt, is even spijtig als niet ter zake.

Stel, Nederland kende een partij die het niet hééft op de zwarte medemens. Lid worden mag, op de kandidatenlijst staan – dat gaat een brug te ver. Dit negerstandpunt rechtvaardigt de partij met een beroep op haar Heilig Boek, waarin zij leest dat zwarte wezens niet gelijk, maar ’gelijkwaardig’ zijn – zo gelijkwaardig dat ze in het openbaar moeten zwijgen. En het fijne is: zij vinden dat zelf helemáál geen punt. Zij willen niet eens op de kandidatenlijst. Ook zij zijn er diep van overtuigd dat de Schepper deze ordening heeft bedoeld.

Maar stel, de Hoge Raad zegt op een dag: u mag lezen in uw Heilige Schrift wat u wil, hier trekt de rechtsstaat een streep. Ook zwarte wezens dient uw partij te behandelen als burgers met volwaardige rechten. Zou het Reformatorisch Dagblad dan ook zo tieren? Zou genoemd opinieblad dan ook vinden dat we de SGP ’haar eigen weg moeten gunnen’? Zou het liberale avondblad dan ook reppen van ’politiek-religieuze folklore’? Lijkt me onwaarschijnlijk.

Zodra het evenwel om het vrouwelijk wezen gaat, mogen wij niet zeuren. Dan is de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens ineens heel wat minder universeel. Dan is ze ineens een speeltje in handen van fundamentalistische gelijkheidsdenkers.

Gelukkig ging de Hoge Raad daar niet in mee. En tenzij de SGP zichzelf opheft, zal ze het passief kiesrecht aan al haar leden (m/v) moeten gunnen. Daarna is natuurlijk geen enkele SGP-vrouw verplicht om ook daadwerkelijk op de kandidatenlijst te gaan stáán.

Kan iemand me uitleggen wat precies het probleem is?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden