Stasja Köhler zet haar turncarrière op het spel 'Ik steek geen vinger meer naar haar uit'

ROTTERDAM - In de Rotterdamse Alexanderhal is het afgelopen weekeinde het Nederlands kampioenschap turnen voor clubteams gehouden. Bij de vrouwen prolongeerde de Zoetermeerse club Pro Patria de titel, bij de mannen won T. V. S. uit Santpoort.

Maar dit terzijde. Want nog voordat het evenement naar behoren was afgesloten, gebeurde er iets dat de verrichtingen van Luka Goolja, Patricia Timmer en hun teamgenoten in het niets liet verdwijnen. Vlak voor de prijsuitreiking maakte Otto Sanders bekend dat Stasja Köhler niet langer bij zijn vereniging Turning Spirit wil blijven. De 15-jarige topturnster heeft contact opgenomen met haar voormalige trainer Gerrit Beltman, die sinds 1 januari werkzaam is bij de Opmeerse vereniging Kracht en Vriendschap.

Wat bezielt Köhler om terug te willen keren naar de trainer die niets meer met haar maken wilde hebben, toen de artsen haar twee jaar geleden na een zware heupoperatie adviseerden met turnen te stoppen? Destijds was er in heel Nederland maar één turnvereniging te vinden, die met de afgekeurde turnster verder durfde te gaan. “Een heel team van trainers, begeleiders en fysiotherapeuten verklaarde zich bereid de nek uit te steken en energie in haar te stoppen”, zegt een diep teleurgestelde Sanders, die Köhler gisteren voor het laatst zag uitkomen voor zijn club Turning Spirit.

Dank zij de steun die Köhler bij de Amsterdamse turnvereniging kreeg, werd ze een half jaar na haar operatie Nederlands kampioene. Niet veel later ontving ze een uitnodiging van de befaamde toptrainer Steve Nunno, die aanbood haar in zijn turnschool in Oklahamo klaar te stomen voor de Olympische Spelen van Atlanta. Otto Sanders en Claudia Werkhoven begeleidden Köhler naar Amerika, wensten haar alle succes van de wereld en hielden vanuit Nederland contact met de turnster, die verging van de heimwee en de pijn in haar heup. In februari van dit jaar keerde ze terug naar Nederland, liet zich opnieuw opereren en zakte vervolgens weg in een diepe depressie.

En weer waren het Sanders en Werkhoven, die haar troostten, bijstonden en adviseerden door te gaan met haar sport. In mei keerde Köhler terug in de trainingszaal, waar opnieuw een team klaarstond om haar op te kalefateren. “Claudia Werkhoven heeft zich kapot gewerkt om Stasja weer op d'r poten te krijgen”, vertelt Sanders. “Zij heeft haar heel langzaam opgebouwd en haar van lieverlee weer heel gekregen.” Sanders en Werkhoven hebben er altijd rekening mee gehouden dat Köhler terug zou keren naar de Verenigde Staten. “De laatste tijd heeft ze nagedacht of ze bij ons wilde blijven of dat ze terug zou gaan naar Amerika”, zegt Sanders. “En dan komt ze ineens met Beltman aanzetten! Ik kan heel veel redenen aanvoeren waarom we de laatste jaren onze energie in haar hebben gestopt. Maar er is één reden waarom we het beslist niet hebben gedaan, en dat is dat ze naar hem terug zou gaan.”

Precies op dat moment komt Stasja Köhler aangehuppeld. Gevraagd naar de motieven van haar opmerkelijke overstap, schrikt ze zichtbaar. Ze trekt Sanders opzij en roept hem ter verantwoording: “We zouden dat nieuws toch pas in de televisieshow van Ivo Niehe bekendmaken?” Sanders laat duidelijk merken dat hij op dat punt geen enkele afspraak met haar heeft, Köhler overweegt razendsnel wat de beste strategie is en besluit niet langer verstoppertje te spelen. Waarom ze terug gaat naar Beltman? “Sinds ik niet meer bij hem train, is hij niet meer uit mijn gedachten geweest”, zegt ze. “Als ik moet kiezen tussen de Verenigde Staten, Turning Spirit en Beltman, kies ik voor Beltman. Omdat ik me bij hem het lekkerst voel.”

Is ze dan helemaal vergeten dat hij haar twee jaar geleden in de steek heeft gelaten? “Dat ik voor turnen was afgekeurd, was niet de enige reden waarom we ruzie kregen”, legt Köhler uit. “Hij vond het ook niet leuk dat ik hem niet meteen had verteld dat ik een uitnodiging had gekregen om in Amerika te trainen. We hebben destijds in onderling overleg besloten dat we beter uit elkaar konden gaan.” Is ze zich ervan bewust dat haar beslissing bijzonder kwetsend is voor Sanders en Werkhoven? “Ik vind het heel erg”, knikt Köhler gehoorzaam. “Ik heb er een week bijna niet van geslapen. Maar ik moet natuurlijk wel eerlijk zijn. Als ik liever bij een ander train, moet ik dat doen. Ik denk niet dat de mensen van Turning Spirit er erg mee zullen zitten, dat ik weg ga.”

Eén blik op Otto Sanders en Köhler zou beter moeten weten. De trainer ziet eruit alsof hij ieder moment in tranen kan uitbarsten. Het woord 'verraad' neemt hij nog net niet in de mond, maar een goed verstaander heeft aan een half woord genoeg: “Ik heb er heel veel woorden voor, maar die zal ik wijselijk achter mijn kiezen houden. Ze is van alle kanten geholpen om er weer bovenop te komen. Als je alle uren bij elkaar optelt, die wij aan Stasja hebben besteed . . . Ik durf er niet eens aan te denken hoeveel dat allemaal heeft gekost. We hebben het met veel liefde en inzet gedaan, maar niet met de bedoeling dat ze deze stap zou nemen. Ik heb van alles gedaan om haar bij ons te houden. Met haar gepraat en haar proberen te overreden. Maar als zij eenmaal iets in haar kop heeft, walst ze overal overheen. Dat eigen willetje is natuurlijk haar kracht. Maar als je niet voldoende zicht hebt op wat je doet, heeft het ook een kwetsbare kant.”

Wat Sanders daarmee bedoelt, wordt duidelijk wanneer Gerrit Beltman aan het woord komt. Hij benadrukt dat het initiatief voor een hernieuwe samenwerking niet van hem, maar van Köhler is uitgegaan. En het is nog maar helemaal de vraag of hij daar wel trek in heeft. Om te beginnen zal Köhler een medische verklaring moeten overleggen, waarin staat dat ze op topsportniveau kan trainen. “Zolang dat niet zwart op wit staat, is er geen sprake van dat ze bij mij komt trainen”, zegt Beltman. “Bovendien heeft ze, om in aanmerking te komen voor uitzending naar buitenlandse toernooien, toestemming nodig van de turnbond. Als ze op internationaal niveau wil presteren, zal ze dus eerst de heuvel van de bondsarts moeten nemen. Als die haar afkeurt, gaan wij beslist geen tijd in haar investeren. De club wil aan haar zijn vingers niet branden.” En hijzelf eerlijk gezegd ook niet. “Ik kan me voorstellen hoe Otto Sanders zich nu voelt. Schijnbaar ben ik de reden dat Köhler naar Opmeer wil. Maar ik ben geen goeroe, hoor.”

Stasja Köhler heeft in haar leven al heel wat pech gehad. De dood van haar vader, heupoperaties, een turnbond die haar afkeurde, een depressie: na iedere tegenslag pakte ze de draad weer op en zette haar weg naar de mondiale top vastbesloten voort. Deze keer komt de tegenwerking voor het eerst niet van buitenaf, maar uit haarzelf. Köhler speelt hoog spel: mocht haar wens om bij Beltman aan de slag te gaan niet in vervulling gaan, dan is er geen weg terug. “Ik hoop dat ze het redt, maar niet meer bij ons”, zegt Otto Sanders. “Ik steek geen vinger meer naar haar uit. Dat kan ik emotioneel niet meer opbrengen. De komende week praten we over de afronding en daarna is het afgelopen. Of ze ons als een speelbal heeft gebruikt? Dat is nog zacht uitgedrukt. Het zal me heel wat tijd kosten voordat ik hiervan ben hersteld.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden