Stasja Kohler is helemaal terug

BEVERWIJK - De kleintjes mogen eerst. Hummels van acht, negen jaar springen over het paard, wiebelen op de balk en maken salto's op de vloer.

Paddy van Denderen krijgt een medaille voor haar vierde plaats in categorie 6A. Als de 9-jarige turnster uit Sittard niet zo verschrikkelijk zenuwachtig was geweest, had ze nog hoger kunnen eindigen. Desondanks zijn haar vader, moeder en twee oudere broers geweldig trots op haar. “Kom Paddy, we gaan oma opbellen. Die zit al de hele ochtend naast de telefoon.”

Vanaf het moment dat Paddy op haar derde jaar op peutergym ging, wist ze dat dit haar sport was. Sindsdien staat het hele gezin in dienst van het turnen. Af en toe vragen haar ouders zich af waarom Paddy niet net als haar broers voor handbal heeft gekozen. Turnen is een zenuwensport. De reistijden slokken hele weekeinden op en de subjectieve jurering is telkens weer een bron van ergernis.

“De wedstrijden zijn een momentopname”, vertelt Paddy's vader. “Het gebeurt allemaal in een paar seconden. Ik zal er dan ook geen traan om laten als mijn dochter morgen op paardrijden wil. Van mij hoeft ze geen wereldkampioene turnen te worden.”

Met een beetje geluk ontdekt Paddy binnenkort dat de wereld heel wat meer te bieden heeft dan flikflaks, radslagen en dubbelsalto's gehurkt. Want zodra een kind het met behulp van talent, wilskracht en discipline tot de Nederlandse top brengt, beginnen de problemen pas goed. Dan gaan trainers met elkaar op de vuist om hun talentje voor de club te behouden. Dan komt steunpunt Papendal in beeld, waarvan niemand weet of het nog bestaat maar waarvan iedereen weet dat talloze turnsters er gillend van ellende zijn weggevlucht. Dan worden veelbelovende turnsters, als ze de pech hebben ernstig geblesseerd te raken, domweg afgeschreven en aan hun lot overgelaten.

Aan dat laatste is Stasja Kohler ternauwernood ontkomen. In augustus vorig jaar kreeg de destijds 13-jarige turnster last van haar rechter heup. Hoewel Kohler aanvankelijk geen aandacht schonk aan de pijn, drongen de artsen aan op een operatie. Op 14 december werd Kohler geopereerd aan een afglijdende heupkop en kreeg ze het dringende advies met turnen te stoppen. Het afgelopen weekeinde werd ze, met forse littekens op beide bovenbenen, nationaal kampioene op de vierkamp en pakte ze de toesteltitels sprong en vloer.

En dan te bedenken dat Kohler haar oefeningen op halve kracht afwerkte. “Ik heb op zekerheid geturnd”, beweerde ze achteloos. “Mijn benen zijn nog niet zo sterk. Vooral op de balk en op de vloer heb ik rustig aan gedaan.” Haar naaste concurrente Wyke Karten had de pech dat ze aan de brug werd vastgepakt door haar trainer Gert-Jan Nieuwstad. Die onnodige actie leverde Kohler een voorsprong op die ze niet meer weg zou geven.

Ziekenhuis Stasja Kohler is bezeten van haar sport en vastbesloten de wereldtop te bereiken. Na haar ongelooflijke prestatie in sporthal Beverwijk ratelde ze braaf alle gegevens op, die mensen nu eenmaal willen horen. “Op 8 januari kwam ik uit het ziekenhuis, op 10 januari begon ik met krachttraining. Begin maart mochten de krukken weg, in april ben ik aan de trainingsopbouw begonnen.” Dat haar trainers van de Amsterdamse vereniging Turning Spirit haar herhaaldelijk moesten afremmen, vertelt ze niet. Wat ze wel vertelt is dat ze een dag voor de NK van de Koninklijke Nederlandse Gymnastiek Bond (KNGB) te horen kreeg dat haar dispensatie was verleend om aan de nationale titelstrijd deel te nemen. En dat ze het maar 'stom' vindt dat diezelfde bond haar heeft verboden aan de Europese Jeugd Olympische Dagen deel te nemen, die komend weekeinde in Valkenswaard van start gaan. “De mensen van de bond zijn bang voor het geval er iets met me gebeurt. Daar durven ze geen verantwoordelijkheid voor te nemen”, moppert ze.

Over haar toekomstplannen kan Kohler nog niet veel zeggen. Op dit moment weet ze alleen wat ze beslist niet wil. Ze wil niet terug naar Stuttgart, waar ze getraind werd door Gerrit Beltman. “We hebben een meningsverschil”, is alles wat ze over haar verstoorde relatie met Beltman loslaat. Naar Papendal wil ze wel, “maar het hangt er van af wie er als trainer wordt aangesteld. Ik ga er niet heen als Nieuwstad weer bondscoach wordt.”

De KNGB heeft Gert-Jan Nieuwstad een driejarig contract aangeboden, dat deze week wordt afgerond. De helft van de tijd fungeert hij als bondscoach, de andere helft als consulent topsport. Dat zijn aanstelling verschillende turnsters ervan weerhoudt op Papendal te trainen, is ingecalculeerd en mooi meegenomen. “,De meisjes van de oudere generatie zijn van een dusdanige kwaliteit, dat we het hoofdaccent van onze inspanningen niet op hen willen leggen”, zegt Nieuwstad. “We weten toch al zeker dat we in 1996 niets hebben dat goed genoeg is voor Atlanta. Vandaar dat we ons gaan toeleggen op talentvolle jonge meisjes.”

De 'oudere meisjes' vallen zodoende tussen de wal en het schip. Marit Jonker (13) heeft de boodschap begrepen en zette onlangs een punt achter haar turncarriere. Monique Slootmaker (15), die niet deelnam aan de Nederlandse kampioenschappen, speelt eveneens met de gedachte het turnen op te geven. En hoe Wyke Karten (15) en jeugdkampioene Sabrina van Loy (13) nu verder moeten, zoeken ze zelf maar uit. “Als Karten en Van Loy op Papendal willen blijven”, zegt Nieuwstad blijmoedig, “moeten ze meetrainen met de mannen en de jongere meisjes.” Opgeruimd staat netjes. “Alles moet voor ze geregeld worden, en dan hebben ze nog veertig wensen op hun verlanglijstje staan. Ze roepen constant dat ze wereldkampioene willen worden en als dat niet lukt ligt het aan de omstandigheden. Sublimatie van een gebrek aan zelfvertrouwen.”

Dubbelsalto Bij de mannen had Cristian Selk zich voorgenomen om voor de derde achtereenvolgende maal nationaal kampioen te worden. Hoewel hij zichtbaar last had van een schouderblessure, wist hij tot aan het vijfde toestel zijn drie jaar jongere broer Alexander bij te houden. De beslissing viel in de laatste toestelronde. Tijdens een vluchtelement miste Cristian een dubbelsalto. En daarmee lag de weg naar de nationale titel open voor Alexander, die vorige maand bij de Europese titelstrijd voor junioren een zilveren medaille in de zeskamp behaalde en de titel aan de rekstok won. Tijdens de toestelfinales scheurde Alexander Selk een spier in zijn rechter kuitbeen. “Ik nam te veel risico”, verweet de 18-jarige turner zichzelf. “Jammer, want dat was niet eens nodig geweest.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden