Staren naar het plafond

Tussendoor even een internationaal mediacongres in Hongkong.

News World Summit, gisteren. Eerste congres van de GEN, de Global Editors Network. Een nieuw wereldgenootschap van hoofdredacteuren en mediabazen.

Alleen maar grote meneren (en een enkele mevrouw) uit de nieuwsindustrie. Op hun gesteven visitekaartjes stond general manager, of CEO, of vice-president, of chief editor. Mannen in pak, ondergebracht in het vijfsterren Kowloon Sangri-la, fontein in de lobby, uitzicht op de Victoria Harbour. Ze trokken achter onze suitedeuren meteen de dikke witte badjassen en witte badsloffen aan. Daarna lieten ze zich op hun kingsize bedden vallen en staarden naar de gelambriseerde plafonds. Bill Murray in 'Lost in Translation'. Alleen Scarlett, die kwamen ze nooit tegen in de hotelbar.

Er was aan de vooravond nog een ontvangstdiner geweest met de gouverneur van Hongkong, op het tweede dek van zo'n drijvend luxe restaurant, ze hoorden hem pleiten voor de persvrijheid. Ze keken elkaar glazig aan vanachter hun gedekte, ronde tafels. De collega uit Argentinië, de jetlag in het lijf, doezelde even weg.

In de ochtend, na een nacht van niet slapen, konden ze meedenken over 'de toekomst van de journalistiek na Fukushima en de Arabische Lente' (voor de koffie) en over 'De sociale media, de nieuwe verhalenvertellers' (na de koffie). Na de goed begoten lunch wachtte het altijd zware middagprogramma met opkruipende slaap en taaie thema's als 'De revolutie van de visuele journalistiek begint nu!' en 'Mobiele nieuwsgaring en de gevolgen voor onze newsrooms'.

En tenslotte, en daar zagen ze een beetje naar uit, kwam Julian Assange. De baas van Wikileaks, nog immer in luxe huisarrest in Londen, zou hen via Skype toespreken. Toen hij in beeld verscheen, applaudiseerde de wereldverzameling van chefs en hoofdredacteuren en begon met smartphones foto's te nemen van het scherm. Een halfgod is hij, in deze kringen.

Maar een beleefd praatje leverde hij niet. Een geseling, daar leek het meer op. Die van de gevestigde media, zoals The New York Times of The Guardian, kregen er van langs. Je kon in de zaal een speld horen vallen. Journalisten schurken tegen de macht aan om erbij te kunnen horen, zei Assange. En dat terwijl overheden moeiteloos bij de grote persbureaus naar binnen keken, internet was de grootste surveilleermachine die ooit is gebouwd. En elk land met miljoenen creditcardhouders was een land onder economische censuur. Er moest agressiever onthuld en gepubliceerd worden, zei hij voor hij zijn speech afbrak - hij moest zich weer bij de politie melden. Regime van het huisarrest. Op 5 december beslist het hoogste Britse rechtscollege of de halfgod aan Zweden wordt uitgeleverd - wegens seksueel misbruik.

In het Kowloon Sangri-la kropen de congresdeelnemers weer hun suites in, schoten in hun badjassen en slippers, en staarden, een whisky tinkelend in hun glas, naar het uitzicht over Victoria Harbour.

De controleurs van de macht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden