Standvastig en krachtig zijn Phaedra en Cleopatra

Bewondering, zo niet verwondering past het initiatief van regisseur Jetske Mijnssen en vormgever Solita Stucken om in 2001 Opera Costanza & Fortezza (Standvastigheid en Kracht) op te richten. In barre financiële tijden presenteerden zij standvastig en met kracht hun derde project en met de nodige durf en ambitie kondigden zij tevens hun vierde voorstelling aan, die voor 2007 staat gepland.

Ook buiten hun kleine gezelschap om werken Mijnssen en Stucken op operagebied altijd samen. Voor de Nationale Reisopera deden de dames Hans Werner Henze's 'Pollicino' (2002), voor Opera Zuid 'Die Dreigroschenoper' van Kurt Weill (2004) en voor de Komische Oper in Berlijn ensceneerden zij Benjamin Brittens 'The little sweep' (2004). Geen slechte oogst en met 'Phaedra & Cleopatra; 2 vrouwen' spelen ze zich opnieuw in de kijker.

Het nieuwe project, voor mezzo-sopraan, piano en slagwerk is gebaseerd op 'Phaedra' van Benjamin Britten en 'La mort de Cléopâtre' van Hector Berlioz. Britten schreef zijn dramatic cantata in 1975 en droeg 'Phaedra' op aan de Britse zangeres Janet Baker. Berlioz dong met zijn scène lyrique in 1826 mee naar de prestigieuze Prix de Rome, maar won hem niet.

'Phaedra' is Racine's 'Phèdre', zuster van Ariadne, die door Theseus als oorlogsbuit mee naar huis wordt genomen en daar verliefd wordt op haar stiefzoon Hippolytus. Cleopatra is uiteraard de Egyptische koningin, weduwe van Antonius en van Caesar en in handen gevallen van haar vijand Octavianus. Beide vrouwen zijn aan het eind van hun latijn en plegen zelfmoord.

Mijnssen liet de muziek van Berlioz en Britten bewerken voor piano en slagwerk door Egmont Swaan. Bij Britten klinkt de bewerking heel idiomatisch, maar Berlioz' rijke orkestpartituur laat zich niet zo maar naar bijvoorbeeld marimba vertalen. Desondanks zijn Swaans bewerkingen integer en werken ze mee aan de intimiteit die Mijnssen voor ogen staat. De thematische overeenkomst tussen beide onfortuinlijke vrouwen is duidelijk; beiden krijgen ze 'aanspraak' van actrice Lidewij Benus die hun verhaal voor de toeschouwers eerst uit de doeken doet en die hen helpt bij hun zelfmoord. Marieke Koster zingt Phaedra en Cleopatra indringend, overtuigend en met overgave. Ze schrikt er niet voor terug om zo pal voor het publiek haar emoties te tonen. Peter Nilsson (piano) en Claire Edwardes (slagwerk) begeleidden haar gedreven. Regisseur Mijnssen stelt zich terughoudend op en laat het drama haar werk doen. Het is een mooie voorstelling al blijft de combinatie van beide persoonlijke drama's, gescheiden door een heuse pauze, wel wat vrijblijvend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden