null Beeld
Beeld

CommentaarMarinierskazerne

Staatssecretaris Visser gedroeg zich als een poedel van de mariniers

Wanneer de gezagsgetrouwe SGP een motie van afkeuring indient tegen het kabinet dan is er wat bijzonders aan de hand. Partijleider Kees van der Staaij greep deze week naar het voor hem uitzonderlijk zware politieke wapen om zijn afschuw te laten blijken over de manier waarop de regering lokale bestuurders in Zeeland schoffeerde.

Dat zijn motie, gesteund door de complete oppositie, werd verworpen doet er niet eens zoveel toe. Van der Staaij en andere kritische Kamerleden hadden een punt in het debat over de afgeblazen verhuizing van het mariniershoofdkwartier naar Vlissingen: de bestuurlijke knulligheid waarmee VVD-staatssecretaris Visser van defensie is omgesprongen met de gemeente Vlissingen en de provincie Zeeland is onbegrijpelijk en onnodig en ze pakte uit als een vorm van onbehoorlijk bestuur.

De ruimhartige excuses die de staatssecretaris heeft aangeboden aan zowel de Tweede Kamer als de boze Zeeuwen op de publieke tribune sieren haar. Maar de twijfel blijft hoeveel gezag Visser nog heeft, nu ze haar oren heeft laten hangen naar de kritiek van militairen op de verhuizing van de kazerne en nu zij zich heeft gedragen als een poedel van de mariniers.

Geen sterk argument

Het was een besluit dat toenmalige CDA-minister van defensie Hillen al acht jaar geleden nam. Hij regelde dat Zeeland extra werkgelegenheid zou krijgen toen verschillende Rijksdiensten in die provincie op punt van vertrek naar de Randstad stonden. Hillen koos voor een nieuwe grote marinierskazerne in Vlissingen, als vervanging van de huidige vestiging van het elitekorps in Doorn. De provincie en gemeente rekenden sindsdien op die verhuizing en troffen voorbereidingen. Maar staatssecretaris Visser, die in 2017 aantrad, begon te twijfelen. Zij vreesde dat teveel mariniers uit het korps zouden weglopen wanneer hun kazerne in het ‘verre’ Zeeland kwam te liggen. Geen sterk argument, want andere defensieonderdelen kampen net zo goed met gebrek aan personeel, als uitvloeisel van de huidige overspannen arbeidsmarkt. Staatssecretaris Visser had de verhuizing van de mariniers door moeten zetten.

Wat de Kamer haar vooral aanrekent is dat zij de provincie- en gemeentebestuurders niet op de hoogte bracht van het feit dat zij een alternatieve locatie voor de mariniers regelde: Nieuw Milligen, bij Apeldoorn. Ze zweeg op momenten dat Zeeland nog altijd dacht de mariniers in Vlissingen te kunnen ontvangen. Die uitglijder denkt het kabinet nu goed te maken met een ruimhartige compensatie aan Zeeland, die ook werkgelegenheid moet opleveren. Gezien de voorgeschiedenis heeft Zeeland alle reden wantrouwend te blijven over het nakomen van deze belofte uit Den Haag. 

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden