Staat van leger is alarmerend

Het Nederlandse leger is niet in staat het Nederlands grondgebied te verdedigen. Dat bevestigde de voormalig Commandant Landstrijdkrachten, luitenant-generaal buiten dienst (kinderen, gekken en gepensioneerden spreken de waarheid!) Mart de Kruif, in het Radio 1-programma Stand.nl van 15 november.

Je zou verwachten dat er vanuit de politiek gereageerd zou worden. Niet dus. Ze weten in Den Haag allang dat het leger zijn grondwettelijke taak niet kan uitvoeren, maar zolang er in Amerika een gekke henkie aan de macht was die de verdediging van ons grondgebied voor zijn rekening nam, was dit niet urgent.

Binnenkort komt er echter een echte gek aan de macht voor wie America first komt. Gevoegd bij de militaire viriliteit van Rusland enerzijds en de militaire impotentie van de Europese Navo-landen anderzijds, zorgt dit voor lichte paniek. Dit is onterecht. Er is reden tot grote paniek. Of om in bijbels-metallurgische termen te spreken: we moeten vrezen met grote vreze. Bij de meeste politieke partijen is het besef inmiddels ingedaald dat het defensiebudget omhoog moet. Morgen. Of overmorgen. En in ieder geval tot het Europees gemiddelde.

Sorry, maar dat lijkt nergens op. Het ontbreekt de politiek aan ambitie op defensiegebied. Erger nog, het ontbreekt aan de wil tot overleven - want daar gaat het hier om. Met name de VVD stelt me teleur. Wilders houdt zich alleen bezig met zijn persoonlijke hobby, het bestrijden van de islam. Slechts de SGP schijnt te beseffen dat de beurs écht open moet. Zeker, het geld voor defensie zal bij andere zaken weggehaald moeten worden. Dat moet dan maar. Wat het zwaarst weegt, moet het zwaarst wegen.

Belangrijker nog dan de vraag hoeveel geld er naar defensie moet, is de vraag hoe dat geld besteed moet gaan worden. Daarom moet er fundamenteel over een militaire doctrine worden nagedacht. Geef ik hierbij een kleine voorzet. Om te beginnen moeten we duidelijkheid brengen in wat de dreigingen en onze defensieve doelstellingen zijn.

Wat de dreigingen betreft, zie ik er drie. 1: Onze potentiële vijand is Rusland. 2: In geval van oorlog met Rusland zal het Navo-handvest een dode letter blijken. 3: In geval van oorlog met Rusland zal Amerika de Europese Navo-landen niet te hulp komen.

Dit lijkt me, gezien de politieke en militaire ontwikkelingen, een realistisch dreigingsbeeld. Wat onze defensie betreft, zie ik dan ook slechts één realistische doelstelling: de verdediging van het Nederlands grondgebied en de Nederlandse belangen. De internationale rechtsorde en solidariteit moeten het maar even zonder ons doen. Geen vredesmissies meer, geen operaties in Navo-verband. Zonder een gegarandeerde Amerikaanse atoomparaplu komt lidmaatschap van de Navo neer op zelfmoord. En misschien is die atoomparaplu zelfs irrelevant geworden.

Ik citeer nog een generaal buiten dienst, de VVD'er Frank van Kappen, die in de Eerste Kamer op 31 mei opmerkte: "Het is schokkend, maar de inzet van tactische nucleaire wapens wordt door de mensen die Poetin omringen gezien als de-escalerend. Men gaat ervan uit dat indien de Navo-landen worden geconfronteerd met de afschuwelijke keus om nucleair terug te slaan, de alliantie de handdoek in de ring zal gooien en het conflict daarmee dus tot een einde komt."

In dit licht zijn conventionele wapensystemen weggegooid geld. Ik pleit voor een Nederlandse nucleaire afschrikkings- en vergeldingsmacht naar Frans of Brits model. En anders kunnen we altijd nog capituleren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden