Sprookjeswerelden van deze tijd

Animatieklassiekers, maar dan met echte acteurs. Toch schittert in 'The Beauty and the Beast' en 'Ghost in the Shell' vooral de techniek: realistische weergaves van een magische wereld.

Hollywood is zijn tekenfilmcatalogus aan het updaten. Het moet allemaal realistischer, met echte acteurs. Alice uit Wonderland werd enkele jaren terug al een echt meisje, Mowgli uit 'The Jungle Book' een echt jongetje, dollend met een digitale Baloo de beer.


'Live action' in combinatie met computeranimaties is een trend. Twee nieuwe versies van animatieklassiekers draaien nu in de bioscoop: de geliefde tekenfilm 'Beauty and the Beast' uit 1991 is opgepoetst door Disney. Het Japanse manga-meesterwerkje 'Ghost in the Shell' uit 1995 is onder handen genomen door DreamWorks.


Grote Hollywoodstudio's die hun technische vernuft willen tonen, terwijl ze met de bewezen populariteit van de animatiefilms financieel op safe spelen. Beauty and the Beast leverde Disney binnen twee weken al 700 miljoen dollar op. Ook met dank aan hoofdrolspeelsters en kasmagneten Emma Watson (Beauty and the Beast) en Scarlett Johansson (Ghost in the Shell).


Emma Watson is als de eigengereide Belle een plaatje om te zien, een jongedame die in haar Franse geboortedorp vreemd wordt aangekeken omdat ze boeken leest. Ze droomt ervan te ontsnappen, avonturen te beleven, en die krijgt ze als ze op het afgelegen kasteel van het Beest belandt, een harig monster met horens waarachter een prins schuilgaat. In de weelderig vormgegeven, grande finale, het slotbal, danst en zingt ze met het Beest en zijn betoverde huisraad, met de theepot en de kandelaar waarachter het personeel van de prins schuilgaat.


Alles is erop gericht om de wisselwerking tussen Emma Watson en de digitaal vormgegeven kasteelbewoners zo echt mogelijk te laten lijken. Hetzelfde geldt voor Ghost in the Shell waarin Scarlett Johansson als cyborg (half mens, half machine) jacht maakt op een cyberterrorist, en in nauwgesloten naaktkostuum rondzweeft in een prachtig vormgegeven, digitaal opgetrokken toekomststad.


Toch hebben beide films iets afstandelijks. Je voelt dat het draait om de techniek, om de enorme inspanning om de magische avonturen fotorealistisch te brengen. Niet voor niets krijgen live action-verfilmingen van populaire animatiefilms vooral prijzen voor uiterlijk vertoon, de makers achter de schermen. The Jungle Book won vorige maand een Oscar voor beste visuele effecten. Alice in Wonderland won Oscars voor beste kostuumontwerp en beste art direction.


Zo worden sprookjeswerelden in sneltreinvaart afgestoft voor nieuwe generaties. De vraag die blijft knagen is wat je precies wint bij de realistische weergave van een magische wereld. Waarom is het van belang dat Belle's lentegele jurk wordt gemaakt van echte zijde afgezet met goudbrokaat? Het is imponerend, al zal niet Emma Watson maar kostuumontwerpster Jacqueline Durran erom worden geprezen. Hetzelfde geldt voor Ghost in the Shell. Het is niet Scarlett Johansson, die voor haar optreden 17,5 miljoen dollar toucheerde, maar de Nederlandse production designer Jan Roelfs, die alle eer toekomt. Acteurs hebben in live action-films, temidden van al het snoepgoed voor de ogen, nog een wereld te winnen.

Disneys eerste homo in 'The Beauty and the Beast'

Niet Belle of het Beest trokken tot nog toe alle aandacht, maar een sidekick in 'The Beauty and the Beast': LeFou, het maatje van Belles bewonderaar Gaston. Hij geldt als het eerste homoseksuele personage in een Disneyfilm.


Regisseur Bill Condon verklapte het vlak voor de wereldwijde uitbreng: zijn film zou 'a nice, exclusively gay moment' bevatten. De ironie wil dat dit moment verstopt zit aan het einde van de film en drie seconden duurt. Tijdens het dansen valt LeFou per ongeluk in de armen van een man. Als je met je ogen knippert, is het voorbij.


Eerder in het verhaal kijkt de dikbuikige, goedlachse LeFou, al wel bewonderend naar zijn knappe, gespierde maat Gaston. Allemaal erg onschuldig, maar voor Disney, dat al langer onder druk stond om eens een homoseksueel karakter te introduceren, een stap voorwaarts.


De filmmakers nemen de nerveuze reacties op de koop toe. Voor een drive in-bioscoop in Alabama was het 'gay moment' de reden om de film te weren. "We zijn in de eerste en laatste plaats christenen", aldus een woordvoerder van de bioscoop. "Wij doen geen concessies aan wat de Bijbel ons leert."


De Russische minister van cultuur heeft inmiddels besloten dat kinderen onder de zestien jaar de nieuwe Disney niet mogen zien en in Maleisië wilde de censor het dansje tussen de twee mannen uit de film knippen. Nu wordt er in moslimlanden wel vaker censuur toegepast, maar dit keer zwichtte Disney niet. Maleisië kon de hele film krijgen, inclusief de zwierende heren, of helemaal niks.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden