Sprookjesachtige western, in de beste Tarantino-traditie

SLOW WEST

Regie: John Maclean. Met Michael Fassbender, Kodi Smit-McPhee, Ben Mendelsohn en Caren Pistorius.

****

Dat is verrassend. De Schotse regisseur John Maclean komt zomaar met een heerlijke nieuwe western. Opvallend is meteen al de locatie. De Schot koos niet voor het rode zand van Monument Valley, de geijkte stek in Amerika, nee, hij herschiep het Wilde Westen in het helle daglicht van Nieuw-Zeeland.

Het is een meer sprookjesachtige locatie, in overeenstemming met de fabelachtige vertelling waarin een 16-jarige jongen vanuit Schotland de wijde wereld in trekt. Jay Cavendish is op zoek naar Rose, zijn grote liefde, en belandt eind negentiende eeuw tussen de outlaws in Colorado. De 19-jarige Nieuw-Zeelandse ontdekking Kodi Smit-McPhee speelt hem als een sympathieke naïeveling die al snel op sleeptouw wordt genomen door een geharde premiejager en spreekwoordelijke lone rider, Silas Selleck, vertolkt door een messcherpe Michael Fassbender. "Dry your eyes, kid! Come on!". Silas' aansporing klinkt meteen klassiek.

De Schotse regisseur, die eerst carrière maakte als muzikant bij de Engelse, pardon, Schotse popformatie The Beta Band, en daarna een opleiding afrondde als schilder aan het Londense Royal College of Art, blijkt dan een prima genre-mixer, die de twee reizigers volgens het stramien van de 'buddy film' op overlevingstocht stuurt. Na wat geschuur ontstaat er voorzichtig toenadering, waarbij de hopeloos romantische jongeling misschien wel iets te snel vertrouwt op zijn nieuwe kameraad. Hij heeft geen oog voor mogelijk andere drijfveren.

We zijn en blijven in het land van de struikrovers en shoot-outs, iets wat door Maclean een paar keer in de beste Tarantino-traditie wordt uitgespeeld, al lonkt de begeleidende droge humor ook naar het werk van Jim Jarmusch en de Coen Brothers.

Michael Fassbender, stomp sigaar in de mondhoek, bewijst zich opnieuw als een van de beste hedendaagse acteurs, zoals eerder dit jaar bleek uit zijn optreden als de gemaskerde singer-songwriter in 'Frank'. Ook 'Slow West' is een muzikale attractie. Zo leunt de titelsong op de fantastische akoestische gitaar van de Britse band Django Django, en tekent de Australische componist Jed Kurzel voor het intieme, melancholieke snarenwerk.

MacLean, in Engeland binnengehaald als een nieuwe aanwinst, en eerder dit jaar op het Filmfestival van Sundance bekroond met de Grote Juryprijs, blijft tot het laatst verrassen. Zo komt hij op de valreep met een jonge vrouwelijke revolverheldin, en gaat hij met een strak gecomponeerd kogelballet en een overwacht tragisch slotakkoord de loerende gevaren in het Wilde Westen niet uit de weg. En dan te bedenken dat dit nog maar zijn debuut is.

Belinda van de Graaf

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden