Spotgoedkope ateliers uit het Vogelaarpotje

Een picknick voor kunstenaars uit de hele wereld in een Charloise binnentuin. ( FOTO OTTO SNOEK)Beeld Otto Snoek

Hoe is het gesteld met de achterstandsbuurten die bekendstaan als Vogelaarwijken? Trouw bezoekt er vier, voor een wekelijkse serie. Vandaag deel 1: Charlois in Rotterdam.

Oud-Charlois heeft sinds enkele weken een hangplek voor kunstenaars. Wie z’n atelier even zat is, kan in een artistieke ontmoetingsruimte aan de Wolphaertsbocht ontspannen met versgemalen koffie en huisgemaakt lekkers.

Kunstenaars moeten Vogelaarwijk Oud-Charlois erbovenop helpen. In Londen en New York is dat kunstje eerder vertoond. De achterstandswijk bij de zuidelijke uitgang van de Maastunnel heeft ook die potentie, gelooft de Rotterdamse wethouder Dominic Schrijer. De wijk biedt spotgoedkope atelierruimtes en met tien minuten fietsen door de tunnelbuis onder de Nieuwe Maas zit je in de binnenstad.

Eenvijfde van het Vogelaarbudget voor Oud-Charlois gaat daarom naar kunst en cultuur. Daarmee worden schilderijen en mozaïeken betaald die de nauwe straatjes van de vooroorlogse wijk opvrolijken. Er is een jazzfestival, een kunstmarkt, filmavonden, concerten, een maandelijkse atelierroute en galeries. Maar het belangrijkste zijn de goedkope ateliers. Voor 100 euro per maand hebben kunstenaars hun eigen plek. Leegstaande woonblokken die op de slooplijst staan, zijn de laatste paar jaar door de twee woningcorporaties overgedragen aan kunstenaarsstichting B.A.D. Die heeft 150 huurders en een wachtlijst van 300 gegadigden.

Kunstenaars en studenten zijn de pioniers in de terugkeer van de middenklasse naar Oud-Charlois, hoopt de wethouder. „Het gaat erom hen vast te houden. Ook zij krijgen kindertjes en trouwen.”

Een rondleiding met wijkopbouwwerker Albert Schenk voert door de Gouwstraat waar vijf artistieke winkeltjes op rij zitten. „Je kunt zeggen: het is ons soort mensen niet”, zegt Schenk. „Maar het aantrekken van kunstenaars geeft een andere sfeer.”

De truc met de goedkope ateliers is uit nood geboren. Het bekende mantra van sloop en nieuwbouw voor de hogere inkomens gaat in Oud-Charlois niet op. Een bouwproject voor 14 woonwerkwoningen aan de Boergoense Vliet werd door de projectontwikkelaar afgeblazen. Niemand wilde voor 2 à 2,5 ton iets kopen in Oud-Charlois. De braakliggende grond is nu ingezaaid met gras waarop kunstenaar en buurtbewoner Ivo van den Baar drie immense schemerlampen heeft neergezet. Bekostigd uit het Vogelaarpotje.

Groot is dat potje niet. Twee miljoen in drie jaar krijgt Oud-Charlois. De wethouder en oppositieraadslid Leo de Kleijn (SP) zijn het erover eens: wil je de buurt er echt bovenop helpen dan is een veelvoud nodig. De wijk lijdt onder malafide huizenbezitters die niets doen aan onderhoud en hun pandjes exploiteren als dealerplek, hennepplantage of Polenhotel. De overheid zou die panden op moeten kopen, opknappen en netjes verhuren.

En breng werk terug in de wijk, zegt De Kleijn, door de hoekpanden op te kopen en daar met microkrediet ambachtelijke bedrijvigheid van kledingreparatie tot klusbedrijf in te zetten.

Wijkopbouwwerker Schenk vindt het luchtfietserij: „Als je dat allemaal op gaat kopen, kost dat een onbeschrijfelijke hoeveelheid geld en dat is er niet.” Hij gelooft meer in het twee jaar geleden ingezette ‘rottetandenbeleid’: eigenaren van 400 bouwvallige panden worden in de nek gehijgd door inspecteurs van bouw- en woningtoezicht om eindelijk hun bezit op te knappen.

(\N)
(Trouw)Beeld Otto Snoek
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden